تقویت دلار در پی جهش بازدهی‌ها و واگرایی سیاستی
دلار آمریکا تقویت شده است؛ در شرایطی که بازدهی اوراق خزانه‌داری با بازتنظیم انتظارات نرخ بهره، مسیر بازار را تغییر داده است. بازدهی اوراق ۱۰ساله برای مدت کوتاهی تا حوالی ۵.۱۵٪ بالا رفت؛ سطحی که آخرین بار در سال ۲۰۰۷ دیده شده بود، و بازدهی ۳۰ساله نیز به سطحی رسید که بیش از دو دهه مشاهده نشده بود. تا صبح جمعه، شاخص دلار در محدوده ۱۰۱.۳۰ تا ۱۰۱.۴۰ قرار داشت، در حالی که EUR/USD حوالی ۱.۱۳۸۰ معامله می‌شد و USD/JPY به نزدیکی ۱۵۹.۰۰ نزدیک شد و پوند نیز در حوالی کف سه‌ماهه قرار گرفت. این حرکت بازتاب واگرایی میان فدرال‌رزرو و سایر بانک‌های مرکزی است، اما هم‌زمان از طریق افزایش هزینه‌های استقراض و دشوارتر شدن محاسبات ارزش‌گذاری سهام، شرایط مالی را نیز تنگ‌تر می‌کند؛ به‌ویژه اگر رشد بازدهی‌های سررسیدهای بلند ناشی از عدم‌قطعیت تورمی، نگرانی‌های مالی/بودجه‌ای یا افزایش «پریمیوم سررسید» باشد، نه بهبود قوی‌تر رشد اقتصادی.
کالاها و داده‌ها چشم‌اندازی پیچیده ترسیم می‌کنند
در حوزه کالاها نیز انرژی فشار دیگری افزوده است؛ به‌طوری که نفت برنت دوباره به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه بازگشته و چشم‌انداز تورم را پیچیده‌تر کرده است، آن هم در حالی که نرخ‌های بهره نمی‌توانند اختلالات عرضه را برطرف کنند. داده‌های آمریکا نیز بر تاب‌آوری اقتصاد صحه گذاشته‌اند؛ شاخص مقدماتی PMI ترکیبی به ۵۸.۴ از ۵۶ افزایش یافته و آمار اولیه درخواست‌های بیمه بیکاری به ۱۹۷ هزار کاهش پیدا کرده است؛ عاملی که می‌تواند به تقویت انتظار بازار برای «بالاتر ماندن نرخ‌ها برای مدت طولانی‌تر» منجر شود. در سایر بازارها، طلا با رشد بازدهی‌ها و دلار و در نتیجه افزایش هزینه فرصت، تا محدوده ۴٬۲۰۰ تا ۴٬۲۵۰ دلار در هر اونس عقب‌نشینی کرد. اکنون نگاه بازارها به سفارشات کالاهای بادوام آمریکا و گزارش نهایی شاخص اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان دوخته شده است؛ پیش از انتشار صورتجلسه بانک مرکزی ژاپن در ۲۸ سپتامبر.
