ایران تأیید کرد که پیشنهاد آتش‌بس آمریکا را از طریق پاکستان دریافت کرده و در حال بررسی آن است؛ این را خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام ارشد ایرانی گزارش داد. ایران گفت هیچ پیشنهادی را تحت فشار نمی‌پذیرد و برای آن ضرب‌الاجل تعیین نمی‌کند. تهران گفت پیشنهاد پاکستان را دریافت کرده و در حال بررسی آن است. همچنین گفت در ازای یک «آتش‌بس موقت» تنگه هرمز را بازگشایی نخواهد کرد و معتقد است آمریکا برای آتش‌بس دائمی آماده نیست.

واکنش بازار و تغییرات فوری قیمت

پس از تأیید ایران، شاخص دلار آمریکا (DXY) ۰.۲٪ کاهش یافت و نزدیک ۱۰۰.۰۰ قرار گرفت. نفت WTI نیز ۱.۶٪ افت کرد و به حوالی ۱۰۲.۰۰ دلار رسید. در زبان بازار، «ریسک‌پذیری» (risk-on) یعنی دوره‌هایی که معامله‌گران به دارایی‌های پرریسک‌تر رو می‌آورند (مثل سهام و برخی کالاها). «ریسک‌گریزی» (risk-off) یعنی حرکت به سمت دارایی‌های امن‌تر (مثل اوراق بدهی دولتی و طلا). در دوره‌های ریسک‌پذیری معمولاً سهام رشد می‌کند، بیشتر کالاها به‌جز طلا تقویت می‌شوند، ارزهای وابسته به مواد خام قوی‌تر می‌شوند و قیمت رمزارزها بالاتر می‌رود. در دوره‌های ریسک‌گریزی معمولاً قیمت اوراق بدهی بالا می‌رود (یعنی بازده آن پایین می‌آید)، تقاضا برای طلا بیشتر می‌شود و ارزهای امن مثل دلار آمریکا، ین ژاپن و فرانک سوئیس تقویت می‌شوند. ارزهای وابسته به مواد خام که معمولاً در فاز ریسک‌پذیری رشد می‌کنند شامل دلار استرالیا، دلار کانادا و دلار نیوزیلند هستند؛ همچنین روبل و رَند آفریقای جنوبی. به یاد داریم که در سال ۲۰۲۵ حتی شایعه‌ی یک پیشنهاد آتش‌بس آمریکا-ایران باعث افت قیمت نفت و تضعیف دلار شد. این موضوع نشان داد بازار چقدر به کاهش تنش‌های سیاسی-نظامی حساس است و می‌تواند برای مدتی کوتاه فضای «ریسک‌پذیری» ایجاد کند. این آرامش موقت نشان می‌دهد «حق بیمه ریسک» (Risk Premium؛ مبلغ اضافه‌ای که بازار به‌خاطر احتمال بحران روی قیمت‌ها می‌گذارد) چقدر سریع می‌تواند از قیمت دارایی‌ها حذف شود.

ریسک عرضه در تنگه هرمز

از آن‌جا که آن گفت‌وگوها در نهایت به نتیجه نرسید، وضعیت پرتنش‌تر شده و توجه دوباره به تنگه هرمز برگشته است. حدود ۲۱٪ از عرضه روزانه نفت جهان از این گذرگاه باریک عبور می‌کند؛ بنابراین هر اختلالی می‌تواند فوراً و به‌شدت روی قیمت انرژی در جهان اثر بگذارد. ادامه‌دار بودن این تنش یعنی بازار در حال حاضر ریسک یک شوک ناگهانی در عرضه را کمتر از واقعیت حساب می‌کند. معامله‌گرانی که با «ابزارهای مشتقه» (Derivatives؛ قراردادهایی که ارزششان از قیمت یک دارایی مانند نفت گرفته می‌شود) کار می‌کنند می‌توانند خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص تا زمان مشخص می‌دهد، نه اجبار) روی نفت WTI را برای ماه‌های آینده در نظر بگیرند. این کار امکان بهره‌بردن از جهش احتمالی قیمت بالای ۱۱۰ تا ۱۲۰ دلار به ازای هر بشکه را می‌دهد و در عین حال زیان را به «حق بیمه اختیار» (Premium؛ مبلغی که برای خرید اختیار پرداخت می‌شود) محدود می‌کند. این روش یک راهِ کم‌خطرتر برای آماده بودن در برابر یک اتفاق بزرگ است. همچنین باید انتظار افزایش «نوسان» (Volatility؛ شدت بالا و پایین شدن قیمت‌ها) در کل بازار را داشته باشیم؛ یعنی اختیارها در مجموع گران‌تر می‌شوند. شاخص VIX (شاخص ترس؛ معیاری برای نوسانِ مورد انتظار بازار سهام آمریکا) در اختلال‌های حمل‌ونقل دریای سرخ در اواخر ۲۰۲۳ از ۳۰ بالاتر رفت و یک درگیری مستقیم می‌تواند آن را بالای ۴۰ ببرد. خرید اختیار خرید VIX یا قراردادهای آتی VIX (Futures؛ قراردادی برای خرید/فروش در آینده با قیمت توافقی) می‌تواند پوشش ریسک مناسبی در برابر افت گسترده بازار باشد. همان‌طور که در تحلیل اولیه بیان شده بود، یک بحران واقعی بازار را به سمت «ریسک‌گریزی» می‌برد و ارزهای امن تقویت می‌شوند. برخلاف افت کوتاهی که در ۲۰۲۵ با خبر آتش‌بس دیدیم، در یک درگیری واقعی احتمالاً سرمایه‌گذاران به دلار آمریکا پناه می‌برند. ممکن است شاخص دلار آمریکا (DXY) به سمت سطح ۱۰۷.۰۰ حرکت کند؛ سطحی که در فشار بازار اواخر ۲۰۲۳ دیده شد. این یعنی باید درباره ارزهای وابسته به مواد خام مثل دلار استرالیا و دلار کانادا محتاط بود. جهش قیمت نفت به‌دلیل درگیری معمولاً نشانه کند شدن اقتصاد جهان است؛ در نتیجه تقاضا برای کالاهای دیگر کمتر می‌شود و این ارزها در برابر دلار آمریکا تضعیف می‌شوند. «موقعیت فروش» (Short؛ سود گرفتن از افت قیمت) روی AUD/USD یا «موقعیت خرید» (Long؛ سود گرفتن از رشد قیمت) روی USD/CAD می‌تواند در چنین سناریویی عملکرد خوبی داشته باشد.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید