یورو و پوند هرکدام از ۱۳ مه حدود ۰.۹٪ در برابر دلار آمریکا افت کرده‌اند. این حرکت‌ها به تغییرات قیمت نفت و گاز و همچنین تغییر بازدهی اوراق قرضه (نرخ سودی که سرمایه‌گذار از نگهداری اوراق می‌گیرد) مرتبط بوده است.

بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا (اوراق بدهی دولت آمریکا) سریع‌تر از بازدهی اوراق دولتی منطقه یورو بالا رفته است. هم‌زمان، قیمت‌گذاری بازار درباره بانک مرکزی اروپا (ECB) باثبات‌تر بوده و همین موضوع فاصله بازدهی را بیشتر کرده و در کوتاه‌مدت به یورو در برابر دلار فشار آورده است.

تغییر انتظارات از سیاست پولی

انتظارات بازار از سیاست پولی آمریکا هم تغییر کرده است. بازار دیگر انتظار ندارد فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) امسال یا سال آینده نرخ بهره را کاهش دهد و قیمت‌گذاری‌ها نشان می‌دهد تا پایان سال احتمال افزایش نرخ بهره معادل ۱۸ واحد پایه وجود دارد (واحد پایه یعنی ۰.۰۱٪).

تحولات خاورمیانه همچنان بر بازار انرژی اثر گذاشته و در نتیجه بر بازار اوراق و چشم‌انداز سیاست پولی هم تاثیر داشته است. این عوامل به ضعف اخیر یورو و پوند در برابر دلار کمک کرده‌اند.

اگر به همین مقطع در سال ۲۰۲۵ برگردیم، یورو تحت فشار قرار گرفت چون بازدهی اوراق آمریکا از منطقه یورو جلو زد. بازار حتی کم‌کم احتمال افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو را هم در قیمت‌ها لحاظ می‌کرد، در حالی‌که چشم‌انداز بانک مرکزی اروپا ثابت مانده بود. این واگرایی (حرکت متفاوت دو مسیر) که با نگرانی از قیمت انرژی تشدید شد، فشار نزولی زیادی روی جفت‌ارز EUR/USD (نرخ برابری یورو به دلار) ایجاد کرد.

امروز هم این فاصله بازدهی (اختلاف نرخ سود اوراق دو کشور/منطقه) همچنان موضوع اصلی است، اما شرایط در حال تغییر است. بازدهی اوراق ۱۰ساله خزانه‌داری آمریکا حدود ۴.۶٪ است و اوراق ۱۰ساله آلمان (Bund؛ اوراق بدهی دولت آلمان) نزدیک ۲.۷٪ قرار دارد و همین دلار را جذاب نگه می‌دهد. با این حال، با معامله EUR/USD نزدیک ۱.۰۷، نشانه‌هایی دیده می‌شود که رشد تند دلار نسبت به سال قبل ممکن است در حال کاهش باشد.

پیامدهای معاملاتی برای EUR/USD

آخرین داده‌های تورم این وضعیت را برای هفته‌های آینده مهم‌تر کرده است. تورم CPI آمریکا (شاخص قیمت مصرف‌کننده) کمی تا ۳.۱٪ آرام شده، اما تورم HICP منطقه یورو (شاخص هماهنگ‌شده قیمت مصرف‌کننده که معیار رسمی‌تر اروپا برای تورم است) همچنان بالا و نزدیک ۲.۸٪ مانده و باعث شده برخی مقام‌های بانک مرکزی اروپا موضع سخت‌گیرانه‌تری بگیرند (هاوکیش یعنی تمایل بیشتر به افزایش نرخ بهره یا محدود کردن پول). این نسبت به رویکرد محتاط‌تر سال قبل تغییر مهمی است و می‌تواند یعنی فاصله سیاستی در حال کمتر شدن است.

برای معامله‌گران اختیار معامله (Options؛ قراردادی که «حق» خرید/فروش را می‌دهد، نه اجبار)، ممکن است زمان بررسی خرید اختیار خرید EUR/USD باشد (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص) با قیمت اعمال حدود ۱.۰۹ برای سه‌ماهه بعد. اگر بازار شروع کند بانک مرکزی اروپا را نسبت به فدرال رزرو سخت‌گیرانه‌تر قیمت‌گذاری کند، این موقعیت‌ها راهی برای بهره‌بردن از بازگشت یورو با سرمایه کمتر است. نوسان ضمنی (Implied Volatility؛ برآورد بازار از نوسان آینده که روی قیمت اختیار اثر می‌گذارد) هنوز متوسط است و هزینه ورود به چنین استراتژی‌هایی فعلاً نسبتا مناسب است.

همچنین می‌توان فرصت‌هایی را در قراردادهای آتی نرخ بهره/اوراق (Rate Futures؛ قرارداد آتی روی اوراق یا نرخ‌ها) برای معامله خودِ فاصله بازدهی زیر نظر گرفت. یک استراتژی شامل خرید قرارداد آتی اوراق آلمان (Long Bund Futures؛ یعنی سود می‌برید اگر قیمت اوراق بالا برود/بازدهی پایین بیاید) و هم‌زمان فروش قرارداد آتی اوراق ۱۰ساله آمریکا (Short US 10-Year T-Note Futures؛ یعنی سود می‌برید اگر قیمت اوراق آمریکا پایین بیاید/بازدهی بالا برود) در صورتی سود می‌دهد که بازدهی منطقه یورو کندتر از آمریکا کاهش یابد یا سریع‌تر از آمریکا افزایش پیدا کند. این دقیقاً روی کمتر شدن شکاف سیاستی بین دو بانک مرکزی شرط می‌بندد.

از نظر تاریخی، روند قدرتمند مشابهی در ۲۰۱۴-۲۰۱۵ دیده شد؛ زمانی که سیاست انبساطی بانک مرکزی اروپا (کاهش نرخ‌ها/افزایش پول در گردش) به‌طور شدید از سیاست انقباضی فدرال رزرو (افزایش نرخ‌ها/کاهش نقدینگی) جدا شد و یورو حرکت بزرگی را تجربه کرد. چیدمان فعلی نشان می‌دهد ممکن است در نقطه تغییر مسیر قرار داشته باشیم؛ یعنی برعکسِ روندی که از ۲۰۲۵ شروع شد. برای زمان‌بندی درست این موقعیت‌ها، پیگیری سخنرانی‌ها و اظهارنظرهای مقام‌های بانک‌های مرکزی در هفته‌های آینده مهم است.