جفت‌ارز EUR/USD روز پنج‌شنبه اندکی افزایش یافت؛ چراکه دلار آمریکا تضعیف شد و در عین حال بازارها در حال ارزیابی ازسرگیری درگیری‌ها در خاورمیانه بودند. این جفت‌ارز حوالی 1.1444 معامله شد و در روز 0.25% رشد کرد؛ در حالی‌که شاخص دلار آمریکا (DXY) پس از افت اولیه تا 100.79 در برابر سبدی از شش ارز اصلی، در محدوده 100.90 نوسان داشت. حمایت از دلار در پی تشدید تنش اخیر میان آمریکا و ایران محدود بود و رفتار قیمت، تردید بازار نسبت به پایداری احتمال یک توافق صلح موقت میان واشنگتن و تهران را منعکس می‌کرد.

نگرانی‌های تورمی مرتبط با قیمت انرژی دوباره پررنگ شد؛ زیرا نفت در واکنش به ریسک‌های امنیتی پیرامون تنگه هرمز—که حدود 20% از جریان جهانی نفت از آن عبور می‌کند—بازگشت داشت. این فضا انتظارات از سیاست پولی انقباضی‌تر را تقویت کرده است: بازارها یک افزایش دیگر نرخ بهره از سوی بانک مرکزی اروپا (ECB) را برای اواخر سال جاری قیمت‌گذاری کرده‌اند و ابزار CME FedWatch احتمال 63% برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو (Fed) در نشست سپتامبر را نشان می‌دهد. صورت‌جلسات نشست‌های ژوئن ECB و Fed نیز تداوم نگرانی درباره ریسک‌های صعودی تورم را برجسته کرد؛ در حالی‌که انتشار داده‌های تورمی هفته آینده در کانون توجه قرار دارد و فدرال رزرو همچنان هدف 2% را حفظ کرده است.

ضعف دلار آمریکا و ابهام ژئوپلیتیک

در حال حاضر نشانه‌هایی از نرم‌شدن دلار آمریکا دیده می‌شود که EUR/USD را به سمت سطح 1.0850 سوق می‌دهد. این موضوع پس از تجدید تنش‌ها در خاورمیانه رخ داده و باعث شده بازارها فعلاً برای نگهداری دلار محتاط‌تر شوند. وضعیت همچنان نامطمئن است و فعلاً مانع از شکل‌گیری حرکت‌های بزرگ می‌شود.

ریسک اصلی که زیر نظر داریم، تورم ناشی از انرژی است؛ زیرا نفت برنت دوباره تا 88 دلار در هر بشکه بالا آمده است. افزایش نگرانی‌های امنیتی در مسیرهای کلیدی کشتیرانی فشار صعودی بر قیمت‌ها وارد می‌کند. این موضوع مستقیماً به انتظارات تورمی منتقل می‌شود؛ متغیری که بانک‌های مرکزی با حساسیت بالا آن را رصد می‌کنند.

سیاست بانک‌های مرکزی، تورم و افزایش نوسان در پیش

با توجه به اینکه داده‌های تورم آمریکا برای ماه ژوئن بالاتر از برآوردها و در سطح 3.4% منتشر شد، رویکرد «هاوکیش» فدرال رزرو تقویت شده است. در سوی دیگر اقیانوس اطلس، تورم منطقه یورو نیز در سطح 2.8% همچنان چسبنده است؛ بنابراین بانک مرکزی اروپا هم امکان عقب‌نشینی ندارد. در نتیجه، معامله‌گران در حال قیمت‌گذاری برای دوره‌ای طولانی‌تر از نرخ‌های بهره بالا از سوی هر دو بانک مرکزی هستند.

این شرایط نشان می‌دهد باید برای نوسان بالاتر در جفت‌ارزهایی مانند EUR/USD طی هفته‌های آینده آماده بود. کشمکش میان ریسک ژئوپلیتیک و سیاست بانک‌های مرکزی محیطی ناپایدار ایجاد می‌کند. به نظر می‌رسد استراتژی‌های «لانگ ولتیلیتی» (خرید نوسان)، مانند خرید استرادل یا استرَنگل روی EUR/USD، می‌تواند برای معامله‌گری بر مبنای احتمال یک حرکت تند در هر دو جهت مؤثر باشد.

تمرکز ما بر گزارش‌های تورمی آتی از آمریکا و منطقه یورو در هفته آینده است. این ارقام در شکل‌دهی به لحن سیاست‌گذاران پیش از نشست‌های بعدی نقش کلیدی خواهند داشت. انتشار عددی غافلگیرکننده و بالا می‌تواند به‌راحتی واکنش معناداری در بازار ایجاد کند و اعتبار یک موقعیت «لانگ ولتیلیتی» را تقویت کند.

این الگو را پیش‌تر دیده‌ایم، به‌ویژه در شوک‌های نفتی دهه 1970. رویدادهای ژئوپلیتیک که عرضه انرژی را مختل می‌کنند، در گذشته به تورم سرسخت منجر شده‌اند و بانک‌های مرکزی را به اقدام‌های تهاجمی واداشته‌اند. این سابقه تاریخی از این دیدگاه پشتیبانی می‌کند که ممکن است بازارها وارد دوره‌ای پرنوسان‌تر شوند.