EUR/USD نتوانست از ترکیب حمایتیِ لحن مقامات بانک مرکزی اروپا و نشانه‌های نرم‌تر از بازار کار آمریکا بهره ببرد و در عوض از سقف ابتداییِ اندکی پایین‌تر از 1.1450 عقب نشست و در 1.1406 بسته شد؛ ضعیف‌ترین قیمت پایانی از چهارشنبه هفته گذشته. قیمت‌گذاری بازار همچنان متمایل به یک افزایش دیگرِ 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره از سوی ECB در سال جاری است، در حالی‌که برای نشست 23 ژوئیه تقریباً هیچ احتمالی قائل نیست. در آمریکا، میانگین چهار هفته‌ای تغییر اشتغال ADP از 24,250 به 21,000 کاهش یافت، اما رئیس فدرال‌رزرو نیویورک نکته تازه‌ای اضافه نکرد و در نتیجه معامله‌گران به جای نوسانات متقاطع داده‌های کلان، بر صورت‌جلسه‌های کمیته بازار باز فدرال (FOMC) در روز چهارشنبه متمرکز مانده‌اند.

تیترهای دیرهنگام از تنگه هرمز محرک حرکت تعیین‌کننده بود: نیروهای ایرانی سه کشتی تجاری را هدف قرار دادند و واشنگتن با حملات تلافی‌جویانه پاسخ داد؛ همزمان وزارت خزانه‌داری آمریکا معافیت تحریمیِ صادرات نفت خام ایران را لغو کرد و به طرف‌های مقابل تا 17 ژوئیه مهلت داد معاملات را جمع‌بندی و خاتمه دهند. برنت حدود 3% افزایش یافت و به سمت 76 دلار در هر بشکه رفت؛ این موضوع با افزایش تقاضای پناهگاه امن، دلار را تقویت کرد و EUR/USD را در ساعات پایانی به زیر/از محدوده 1.1410 عبور داد. زمینه کلی بازار شامل CPI آمریکا در سطح 4.2% در ماه مه (بالاترین سطح سه‌ساله) و تصمیم ژوئن FOMC برای حفظ نرخ‌ها در 3.75% به صورت اجماعی است؛ در کنار آن، میانه پیش‌بینی 2026 روی 3.8% قرار دارد. همچنین معاملات آتی حدوداً احتمال سه‌چهارمیِ تثبیت نرخ در 29 ژوئیه را نشان می‌دهند، در حالی‌که ادعاهای بیکاری 218,000 در برابر 215,000 قبلی برآورد می‌شود.

تداوم ضعف یورو با وجود موضع انقباضی ECB و داده‌های تورمی

می‌بینیم که یورو حتی با اخبار به‌ظاهر مثبت، مانند اظهارات هاوکیش (انقباضی) از سوی ECB، قادر به رشد نیست. با وجود آن‌که تورم هسته منطقه یورو اخیراً بالاتر از هدف و در سطح 2.9% باقی مانده، بازار تا حد زیادی سخت‌گیری لفظی بانک مرکزی را نادیده می‌گیرد. این نشان می‌دهد یک حس نزولی عمیق‌تر در جریان است و همین موضوع خرید روی این موج‌های کوچک صعودی را برای ما پرریسک می‌کند.

داستان اصلی، تقاضای پناهگاه امن برای دلار است که با تشدید تنش‌های جدید در تنگه هرمز تغذیه می‌شود. با عبور اخیر نفت برنت از 85 دلار در هر بشکه، اثر مستقیم آن بر انتظارات تورمی جهانی و اشتهای ریسک قابل مشاهده است. این یک محیط کلاسیک «ریسک‌گریز» است که در گذشته معمولاً به نفع دلار و به زیان یورو تمام شده است.

این جهش قیمت انرژی مستقیماً به نگرانی‌ها درباره پایداری تورم آمریکا دامن می‌زند؛ تورمی که اخیراً برای ماه گذشته بالاتر از انتظار و 3.5% ثبت شد. این الگو را قبلاً هم دیده‌ایم؛ شوک‌های انرژی فدرال‌رزرو را وادار می‌کند سیاست انقباضی را طولانی‌تر از آن‌چه بازار انتظار دارد حفظ کند. بنابراین، هر دلار افزایش در قیمت هر بشکه نفت، یک استدلال دیگر برای تأخیر فد در هرگونه کاهش احتمالی نرخ بهره است.

جایگاه‌گیری بازار و ریسک‌های نزولی در آستانه صورت‌جلسه‌های کلیدی FOMC

صورت‌جلسه‌های پیش‌ِرو FOMC اکنون مهم‌ترین رویداد است و ما دنبال این خواهیم بود که کمیته چگونه تورم ناشی از انرژی را در برابر سرد شدن بازار کار وزن‌دهی می‌کند. در حال حاضر، معاملات آتی نرخ وجوه فدرال تنها حدود 30% احتمال افزایش نرخ تا سپتامبر را قیمت‌گذاری کرده‌اند؛ بنابراین لحن هاوکیش می‌تواند این احتمالات را سریعاً بازقیمت‌گذاری کند. این انتشار، مسیر دلار را در هفته‌های آینده تعیین خواهد کرد.

با توجه به عدم‌قطعیت بالاتر، فکر می‌کنیم خرید پوشش ریسک نزولی روی یورو از طریق بازار اختیار معامله منطقی است. نوسان ضمنی برای اختیارهای EUR/USD افزایش یافته، اما شاید هنوز نسبت به ریسک یک افت تند به سمت محدوده 1.1300 ارزان باشد. می‌توان اختیار فروش (Put) یا اسپردهای فروش را برای موقعیت‌گیری جهت احتمال آزمون دوباره کف‌های ژوئن مدنظر قرار داد.

سوگیری ما تا زمانی که یورو پایین‌تر از مقاومت 1.1450 باقی بماند، نزولی است؛ سطحی که به‌عنوان سقفی محکم عمل کرده است. مسیر با کمترین مقاومت ظاهراً به سمت پایین است؛ با اهداف اولیه 1.1350 و سپس کف نزدیک 1.1300. تنها یک کاهش تنش معنادار در خلیج فارس یا پیامی غافلگیرکننده و داویش (انبساطی) از سوی فد می‌تواند ما را وادار کند این دیدگاه را بازنگری کنیم.