EUR/USD روز سه‌شنبه بالای 1.1500 باقی ماند؛ در حالی‌که بازارها در حال ارزیابی به‌روزرسانی‌ها درباره گفت‌وگوهای آمریکا و ایران و احتمال بازگشایی تنگه هرمز بودند. «اسکات بسنت»، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفت واشنگتن با ایران در حال گفت‌وگو است و اشاره کرد توافق برای بازگشایی این گذرگاه می‌تواند از همان سه‌شنبه یا چهارشنبه حاصل شود. شبکه العربیه نیز به نقل از یک منبع ارشد گزارش داد که احتمالاً اعلام رسمی قریب‌الوقوع است. این گزارش‌ها نفت را پایین کشید؛ به‌طوری‌که WTI به سمت 75.50 دلار (کمترین سطح سه‌هفته‌ای) عقب نشست و هم‌زمان دلار آمریکا ابتدا تضعیف شد و سپس بخشی از افت را جبران کرد. «مارکو روبیو»، وزیر خارجه آمریکا، گفت در گفت‌وگوهای مرتبط با ایران و عمان پیشرفت‌هایی حاصل شده، اما توافق نهایی هنوز به دست نیامده است. شاخص دلار آمریکا (DXY) نیز نزدیک 99.90 معامله شد و در مجموع تغییر محسوسی نسبت به ابتدای روز نداشت.

بازگشایی کامل می‌تواند فشار نزولی بیشتری بر نفت وارد کند، ریسک‌های تورمی را کاهش دهد و احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر از سوی فدرال رزرو و بانک مرکزی اروپا را کم کند. تمرکز همچنین به داده‌های بازار کار آمریکا معطوف شد: تعداد فرصت‌های شغلی JOLTS در ژوئن از 7.594 میلیون به 7.359 میلیون کاهش یافت که پایین‌تر از پیش‌بینی 7.4 میلیون بود؛ معامله‌گران اکنون در انتظار گزارش «تغییر اشتغال ADP» در روز چهارشنبه و «اشتغال غیرکشاورزی» (NFP) در روز جمعه هستند. مدل ارزش منصفانه کوتاه‌مدت ING نشان می‌دهد EUR/USD حدود 0.5 تا 1 درصد بیش‌ارزش‌گذاری شده و انتظار دارد این جفت‌ارز با تقویت دلار به زیر 1.150 بازگردد؛ هرچند مگر آن‌که آمار اشتغال به‌طور غیرمعمول قوی باشد، حرکت کوتاه‌مدت به سمت 1.140 را محتمل نمی‌داند.

راهبردهای معاملاتی مشتقه برای EUR/USD و نفت

به معامله‌گران مشتقه توصیه می‌کنیم برای یک اصلاح موقت در جفت‌ارز EUR/USD به سمت سطح 1.1450 طی هفته‌های پیش‌رو موقعیت‌گیری کنند. با وجود اینکه یورو بالای 1.1500 محکم مانده، مدل‌های ارزش‌گذاری فعلی نشان می‌دهند حدود 0.5% تا 1.0% بیش‌ارزش‌گذاری شده است. بدون یک چرخش معنادارِ انبساطی (dovish) از سوی فدرال رزرو، این جفت‌ارز از مومنتوم کافی برای صعود بیشتر برخوردار نیست.

پیشنهاد می‌کنیم از اختیار فروش (Put) کوتاه‌مدت روی EUR/USD برای بهره‌برداری از این روند فرسایشی نزولی استفاده شود. از نظر تاریخی، زمانی که قیمت نفت به‌طور تند افت می‌کند—همان‌طور که برنت و WTI اخیراً با نزول به سمت 75.50 دلار تجربه کردند—فشارهای تورمی کاهش می‌یابد و به بانک‌های مرکزی فضای توقف در افزایش نرخ‌ها را می‌دهد. این تغییر در تفاوت نرخ‌ها (rate differential) در کوتاه‌مدت احتمالاً به نفع دلار آمریکا تمام می‌شود؛ به‌ویژه اگر داده‌های اشتغال غیرکشاورزی فراتر از انتظار منتشر شود.

برای مدیریت ریسک، پیشنهاد می‌کنیم پوشش ریسک مواجهه‌های انرژی از طریق فروش (شورت) قراردادهای آتی نفت یا خرید اختیار فروش روی نفت WTI انجام شود. بازگشایی احتمالی تنگه هرمز—که حدود 20% از مصرف جهانی مایعات نفتی از آن عبور می‌کند—می‌تواند قیمت نفت را به سمت سطح حمایتی 70 دلار پایین بکشد. از منظر تاریخی، رویدادهای مشابهِ کاهش گلوگاه زنجیره تأمین، مانند حل‌وفصل‌های دیپلماتیک دریایی در سال 2015، طی دو هفته اصلاح‌های فوری 5% تا 8% را در مشتقات انرژی رقم زده‌اند.

راهبردهای نرخ بهره و فرصت‌های منحنی بازده

برای استراتژیست‌های نرخ بهره، پیشنهاد می‌کنیم به موقعیت‌های خرید (لانگ) در قراردادهای آتی خزانه‌داری کوتاه‌مدت توجه شود. قیمت‌های پایین‌تر نفت احتمالاً شاخص‌های تورم سرفصل را پایین می‌آورد و احتمال ضمنی افزایش نرخ فدرال رزرو در سپتامبر را از سطح فعلی 45% به کمتر از 15% کاهش می‌دهد. این تغییر، بازدهی‌ها را در بخش کوتاه منحنی پایین می‌برد و یک نقطه ورود مناسب برای معاملات «استیپنر» منحنی بازده (افزایش شیب منحنی) فراهم می‌کند.