یورو روز پنج‌شنبه در محدوده ۱.۱۳۸۰ معامله می‌شد؛ نزدیک به پایین‌ترین سطح خود در دو ماه اخیر، پس از آنکه در کمتر از دو هفته تقریباً ۲٪ افت کرده بود. فشار نزولی از داده‌های قوی‌تر آمریکا، افزایش بازده اوراق خزانه‌داری و بازگشت قیمت نفت خام ناشی شد. برآوردهای اولیه شاخص‌های PMI شرکت S&P آمریکا نشان داد فعالیت‌های کسب‌وکار با سریع‌ترین آهنگ در بیش از پنج سال گذشته در حال گسترش است؛ در حالی‌که همزمان با جهش هزینه نهاده‌ها در کنار رشد هزینه‌های انرژی، اشتغال و دستمزدها نیز با سرعت افزایش یافت.
سیاست فدرال رزرو و بازده اوراق خزانه‌داری
بازارها همچنین پیام‌های مربوط به ادامه سیاست انقباضی فدرال رزرو را هضم کردند؛ سیاستی که حول بازگرداندن تورم به ۲٪ چارچوب‌بندی شده است. مزایده پنج‌ساله اوراق خزانه‌داری آمریکا که با استقبال ضعیفی مواجه شد، بازده‌ها را بالاتر برد و نرخ معیار اوراق ۱۰ساله از ۵٪ عبور کرد و به ۵.۱۳۵٪ رسید؛ بالاترین سطح در ۱۹ سال گذشته که به حمایت از دلار انجامید.
قیمت نفت و چشم‌انداز رشد منطقه یورو
نفت نیز به یک عامل فشار دیگر تبدیل شد: قیمت‌ها حدود ۵٪ نسبت به کف‌های روز سه‌شنبه رشد کرد، به‌طوری‌که برنت در ۹۸.۵۰ دلار قرار گرفت و به ۱۰۰ دلار نزدیک شد؛ ترکیبی که می‌تواند بر رشد منطقه یورو فشار وارد کند و همزمان چشم‌انداز تورمی را پیچیده‌تر سازد. فدرال رزرو سالانه هشت نشست سیاست‌گذاری از طریق کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) برگزار می‌کند که از ۱۲ مقام تشکیل شده است و می‌تواند برای اثرگذاری بر شرایط مالی و دلار، از سیاست‌های تسهیل کمی (QE) یا انقباض کمی (QT) استفاده کند.
