یورو پس از رسیدن به کف‌های هفتگی کمی ترمیم شد، اما روز پنج‌شنبه همچنان در برابر دلار تضعیف بود؛ به‌طوری‌که EUR/USD پس از لمس 1.1586 دوباره بالای 1.1600 برگشت و سومین افت روزانه پیاپی را ادامه داد. تمایل به ریسک (Risk appetite؛ یعنی آمادگی معامله‌گران برای خرید دارایی‌های پرریسک) پس از گزارش‌هایی از حملات بیشتر آمریکا به ایران کاهش یافت، در حالی‌که تهران اعلام کرد به یک پایگاه آمریکایی در خلیج فارس حمله کرده و کویت هم از رهگیری موشک‌ها و پهپادها خبر داد. این تنش‌ها ریسک اختلال در تنگه هرمز را زنده نگه داشت و قیمت نفت برنت را به بالای 94 دلار رساند؛ پس از آن‌که چهارشنبه زیر 92 دلار معامله شده بود.

فراتر از حرکت کوتاه‌مدت، این جفت‌ارز همچنان در یک بازه محدود نوسان کرد، زیرا بازارها همچنان سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر بانک مرکزی اروپا را قیمت‌گذاری می‌کنند. ابزار ECB Watch احتمال 91 درصدی برای افزایش 25 واحد پایه (Basis point؛ هر واحد پایه 0.01 درصد است) در نرخ سپرده (Deposit Rate؛ نرخی که بانک‌ها بابت سپرده‌گذاری نزد بانک مرکزی می‌گیرند) تا 2.25 درصد در نشست 11 ژوئن نشان داد. در آمریکا، توجه به شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE Price Index؛ شاخص تورم ترجیحی فدرال‌رزرو) برای ماه آوریل، سفارشات کالاهای بادوام (Durable Goods Orders؛ سفارش کالاهایی با عمر مصرفی بالا) و آمار اولیه مطالبات بیمه بیکاری (Initial Jobless Claims؛ درخواست‌های جدید دریافت بیمه بیکاری) معطوف شد. از نظر تکنیکال (Technical؛ تحلیل بر پایه نمودار قیمت)، EUR/USD نزدیک 1.1610 و در یک باند 80 پیپی (pip؛ کوچک‌ترین واحد معمول تغییر قیمت در فارکس) بین 1.1575 تا 1.1660 معامله شد؛ RSI پایین‌تر از خط میانی بود (RSI؛ شاخص قدرت نسبی که مومنتوم/شتاب حرکت قیمت را می‌سنجد) و MACD کمی منفی بود (MACD؛ شاخص همگرایی/واگرایی میانگین متحرک برای سنجش جهت و قدرت روند). شکست زیر 1.1575 می‌تواند محدوده 1.1505 تا 1.1525 را در معرض دید قرار دهد، و عبور از 1.1660 راه را به سمت 1.1720 و سپس 1.1790 باز می‌کند.

تنش‌های ژئوپلیتیک و اثر اقتصادی

یورو با بالا گرفتن تنش‌ها در ایران آسیب‌پذیرتر شده است؛ موضوعی که قیمت نفت را بالا می‌برد و سرمایه‌گذاران را محتاط‌تر می‌کند. این فضای «ریسک‌گریزی» (Risk-off؛ یعنی خروج از دارایی‌های پرریسک و رفتن به دارایی‌های امن) معمولاً به نفع دلار آمریکا به‌عنوان «دارایی امن» (Safe haven؛ دارایی‌ای که در بحران‌ها تقاضایش بالا می‌رود) تمام می‌شود و به EUR/USD فشار می‌آورد. جهش اخیر شاخص نوسان‌سنج CBOE یا VIX (VIX؛ شاخص ترس بازار که نوسان مورد انتظار بورس آمریکا را نشان می‌دهد) به بالای 19 از 15 در ابتدای ماه، نشانه افزایش نگرانی بازار است.

افزایش نفت برنت به بالای 94 دلار برای یورو یک مانع مهم است. چون منطقه یورو واردکننده خالص انرژی است (Net energy importer؛ یعنی بیش از تولید، انرژی وارد می‌کند)، اقتصاد آن نسبت به افزایش قیمت نفت حساس‌تر از آمریکاست. از نظر تاریخی، دوره‌های رشد سریع هزینه انرژی—مثل شوک 2022—پیش از کندی رشد اقتصادی در اروپا رخ داده و به ارز واحد فشار آورده است.

سیاست بانک‌های مرکزی و راهبرد بازار

با این حال، یورو از انتظار برای افزایش نرخ بهره بانک مرکزی اروپا در 11 ژوئن تا حدی حمایت می‌گیرد. داده‌های اخیر تورم منطقه یورو نشان داد قیمت مصرف‌کننده در آوریل نسبت به سال قبل 2.7 درصد رشد کرده و همچنان بالاتر از هدف بانک مرکزی اروپاست. این موضوع نگاه بازار را تقویت می‌کند که بانک مرکزی باید اقدام کند و فعلاً از افت شدید یورو جلوگیری می‌کند.

در آمریکا، داده‌های مخارج مصرف شخصی (PCE) هفته گذشته نشان داد تورم هسته (Core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) 2.9 درصد بوده که بالاتر از انتظار است. این عدد قوی فشار را بر فدرال‌رزرو نگه می‌دارد تا موضع سخت‌گیرانه خود را حفظ کند. همین کشمکش بنیادین (Fundamental؛ عوامل اقتصادی/پولی پشت بازار) بین دو بانک مرکزی باعث شده EUR/USD در محدودۀ فعلی گیر کند.

با توجه به این عوامل متضاد، تمرکز برخی معامله‌گران به «اختیار معامله» (Options؛ قراردادی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص را می‌دهد) معطوف می‌شود که از ماندن قیمت در یک بازه سود می‌برند. «فروش نوسان» (Selling volatility؛ گرفتن سود از کاهش/کم‌ماندن نوسان بازار) با راهبردهایی مثل «آیرون کندور» (Iron condor؛ ترکیب چند اختیار خرید/فروش برای کسب سود وقتی قیمت در بازه می‌ماند) و انتخاب قیمت‌های اعمال (Strike؛ قیمت تعیین‌شده در قرارداد اختیار) خارج از بازۀ 1.1575 تا 1.1660 می‌تواند در هفته‌های آینده کارآمد باشد. این رویکرد بر این فرض استوار است که نه تندروی سیاستی بانک مرکزی اروپا (Hawkishness؛ تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) و نه ترس‌های ژئوپلیتیک به اندازه‌ای قوی نخواهد بود که شکست بزرگ (Breakout؛ خروج پرقدرت از یک بازه) ایجاد کند.