بانک UOB انتظار دارد بانک مرکزی استرالیا (RBA) در نشست ژوئن نرخ بهره پایه (Cash Rate، یعنی نرخ رسمی که بانک مرکزی اعلام می‌کند و هزینه وام‌گیری در اقتصاد را تعیین می‌کند) را روی ۴.۳۵٪ ثابت نگه دارد. دلیل آن کاهش تورم سرفصل (Headline Inflation، یعنی تورم کلِ اعلام‌شده) همراه با خنک‌تر شدن بازار کار و رشد نکردن دستمزدهاست. این بانک همچنین می‌گوید تورم هسته (Core Inflation، یعنی تورمی که اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی از آن حذف می‌شود) هنوز بالاست و باعث می‌شود تصمیم‌گیران با انتخابی متعادل‌تر نسبت به ابتدای این دوره روبه‌رو باشند.

RBA همچنان احتمال افزایش بیشتر نرخ‌ها را کاملاً رد نمی‌کند و سیاست «تمایل به انقباض» را حفظ کرده است؛ یعنی اگر تورم زیربنایی (Underlying Inflation، یعنی روند پایدار تورم) یا انتظارات تورمی (Inflation Expectations، یعنی چیزی که مردم و بازار درباره تورم آینده پیش‌بینی می‌کنند) پایین نیاید، امکان افزایش نرخ وجود دارد. با این حال، پس از سه افزایش نرخ در سال جاری، سیاست پولی (Monetary Policy، یعنی تصمیم‌های بانک مرکزی درباره نرخ بهره و شرایط پولی) به اندازه کافی سخت‌گیرانه ارزیابی می‌شود. بنابراین بانک مرکزی احتمالاً رویکرد «صبر و مشاهده» در پیش می‌گیرد تا تورم سه‌ماهه دوم، روند بازار کار و تقاضای خانوار (Household Demand، یعنی میزان خرید و مصرف خانواده‌ها) را بررسی کند. UOB تغییر نرخ را دست‌کم تا سه‌ماهه اول ۲۰۲۷ بعید می‌داند.

چشم‌انداز سیاست پولی و پیامدهای بازار

ما معتقدیم بانک مرکزی استرالیا در نشست ژوئن نرخ بهره پایه را در ۴.۳۵٪ نگه می‌دارد. داده‌های اخیر نشان می‌دهد تورم سرفصل به ۳.۴٪ کاهش یافته و نرخ بیکاری به ۴.۲٪ رسیده است؛ بنابراین بانک مرکزی می‌تواند فعلاً مکث کند. این موضوع نیاز به تغییر فوری سیاست را کمتر می‌کند.

با فرض ثبات نرخ، نوسان ضمنی (Implied Volatility، یعنی نوسانی که از قیمت ابزارهای مشتقه برداشت می‌شود، نه نوسان واقعی) در قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاه‌مدت (Short-term Interest Rate Futures، یعنی قراردادهایی که روی نرخ‌های بهره آینده معامله می‌شوند) بالا به نظر می‌رسد. ما در استراتژی‌هایی که از نوسان پایین سود می‌برند فرصت می‌بینیم؛ مثل فروش استرادل (Straddle، یعنی هم‌زمان فروش اختیار خرید و اختیار فروش با یک قیمت اعمال) روی قراردادهای آتی اسناد بانکی ۹۰روزه (90-day Bank Bill Futures، قرارداد رایج در استرالیا برای معامله روی نرخ‌های کوتاه‌مدت). هدف دریافت پرمیوم (Premium، یعنی پولی که فروشنده اختیار معامله از خریدار می‌گیرد) است؛ چون بازار به این جمع‌بندی می‌رسد که RBA برای مدتی نرخ را ثابت نگه می‌دارد.

ارز و راهبردهای پوشش ریسک

برای دلار استرالیا، این رویکرد یک محرک مهم برای تقویت را حذف می‌کند. از نظر تاریخی، وقتی RBA در دوره‌ای که بانک‌های مرکزی جهان در حال افزایش نرخ هستند بی‌طرف بماند، ارز می‌تواند در یک دامنه محدود نوسان کند یا ضعیف‌تر شود. بنابراین فروش اختیار خرید خارج از پول (Out-of-the-Money Call Options، یعنی اختیار خریدی که قیمت اعمال آن بالاتر از نرخ فعلی است و فعلاً سودی ندارد) روی AUD/USD را بررسی می‌کنیم تا روی محدود ماندن رشد ارز موقعیت بگیریم.

با این حال، RBA همچنان «تمایل به افزایش نرخ» را نگه داشته و پذیرفته تورم هسته حدود ۳.۸٪ هنوز بالاست. یعنی افزایش غافلگیرکننده نرخ بهره، هرچند احتمال آن پایین است، اگر داده‌های آینده غیرمنتظره قوی باشد یک ریسک محسوب می‌شود. داشتن موقعیت کوچک در اختیار خریدهای ارزان و بلندمدت (Far-dated Call Options، یعنی اختیارهایی با سررسید دور) روی نرخ بهره پایه می‌تواند پوشش ریسک (Hedge، یعنی اقدامی برای کم کردن زیان در سناریوی بد) مناسبی در برابر این احتمال باشد.