گلدمن ساکس هدف قیمت طلا تا پایان سال را روی ۵٬۴۰۰ دلار حفظ کرد، در حالی‌که طلا نزدیک ۴٬۵۰۰ دلار معامله می‌شد. طلا اواخر ژانویه به رکورد حدود ۵٬۶۰۰ دلار به‌ازای هر اونس تروا (واحد استاندارد بازارهای جهانی فلزات گران‌بها، حدود ۳۱.۱ گرم) رسید و سپس پس از ریزش تند (افت سریع قیمت) در ماه مارس وارد فاز تثبیت (نوسان در یک محدوده مشخص) شد.

این بانک انتظار دارد خرید بانک‌های مرکزی در سال ۲۰۲۶ افزایش یابد و در ادامه سال از قیمت‌ها حمایت کند. برآورد کرده است خریدها امسال به‌طور متوسط ۶۰ تن در ماه باشد؛ بالاتر از میانگین متحرک ۱۲ماهه (میانگین قیمت/مقدار در ۱۲ ماه گذشته برای هموار کردن نوسانات) یعنی ۵۰ تن که در ماه مارس ثبت شده بود.

موانع کوتاه‌مدت برای طلا

چشم‌انداز کوتاه‌مدت طلا به دلیل افزایش بازده اوراق قرضه جهانی (نرخ سودی که خریدار اوراق دریافت می‌کند) و بالا رفتن انتظارات تورمی (پیش‌بینی بازار از افزایش قیمت‌ها) ضعیف توصیف شده است. در این یادداشت همچنین آمده طلا می‌تواند در صورت سخت‌تر شدن شرایط بازار، به منبع نقدینگی (دارایی قابل فروش برای تأمین پول نقد) تبدیل شود.

داده‌های شورای جهانی طلا نشان می‌دهد بانک مرکزی چین (People’s Bank of China) در ماه آوریل ۸ تن طلا خریده که بالاترین سطح از دسامبر ۲۰۲۴ است. طلا حدود ۹٪ از ذخایر ارزی (دارایی‌های خارجی مانند دلار و یورو) چین را تشکیل می‌دهد.

در سه‌ماهه اول (Q1)، بانک‌های مرکزی جهان ۲۴۴ تن طلا خریدند که نسبت به سال قبل ۳٪ افزایش داشته است. همین داده‌ها همچنین نشان می‌دهد برخی کشورها در این دوره فروش بیشتری داشته‌اند.

چشم‌انداز کوتاه‌مدت طلا ضعیف به نظر می‌رسد، زیرا این فلز گران‌بها از زمان ریزش شدید ماه مارس در محدوده ۴٬۵۰۰ دلار در حال تثبیت بوده است. افزایش بازده اوراق جهانی—به‌ویژه رسیدن بازده اوراق ۱۰ساله خزانه‌داری آمریکا (اوراق بدهی دولت آمریکا با سررسید ۱۰ ساله) به ۴.۸٪—فعلاً دارایی‌های بدون سود دوره‌ای مانند طلا را کم‌جذاب‌تر می‌کند. این شرایط برای معامله‌گران دارای موقعیت‌های کوتاه‌مدت (خرید/فروش برای چند روز یا چند هفته) به معنی احتیاط بیشتر است.

آماده‌سازی برای حرکت بعدی

معامله‌گران باید توجه داشته باشند اگر بازار سهام پرنوسان‌تر شود، ممکن است از طلا به‌عنوان منبع نقدینگی استفاده شود. با توجه به نوسان‌های رفت‌وبرگشتی شاخص S&P 500 (شاخص ۵۰۰ شرکت بزرگ بورس آمریکا) در هفته‌های اخیر، یک افت قابل‌توجه می‌تواند فروش ناشی از کمبود نقدینگی (فروش برای تأمین پول نقد) در بازار طلا را فعال کند. این موضوع در کوتاه‌مدت یک ریسک نزولی (احتمال افت قیمت) ایجاد می‌کند.

با این حال، پشتوانه اصلی طلا همچنان به دلیل تقاضای بالای نهادهای بزرگ (مثل بانک‌های مرکزی و صندوق‌های بزرگ) قوی است. بانک‌های مرکزی جهان در سه‌ماهه اول امسال ۲۴۴ تن خرید داشتند که ۳٪ بیشتر از دوره مشابه در ۲۰۲۵ است. انتظار می‌رود این خریدها یک کف قیمتی (سطحی که احتمال افت زیر آن کمتر می‌شود) ایجاد کند.

بانک مرکزی چین همچنان خریدار مهمی است و در آوریل ۸ تن دیگر افزوده و سهم طلا را به حدود ۹٪ از ذخایر ارزی رسانده است. این روند بخشی از دلارزدایی (کاهش وابستگی به دلار در ذخایر و مبادلات) است که در ۲۰۲۵ در میان برخی بانک‌های مرکزی کشورهای درحال‌توسعه سریع‌تر شد. تداوم این تقاضا در بلندمدت نشانه‌ای صعودی (به نفع افزایش قیمت) محسوب می‌شود.

این فاصله میان ضعف کوتاه‌مدت و قدرت بلندمدت، می‌تواند مبنای یک رویکرد برای معامله‌گران اختیار معامله باشد. اختیار معامله (قراردادی که حق خرید یا فروش را با قیمت مشخص تا زمان مشخص می‌دهد)؛ در این میان، می‌توان خرید «اختیار خرید» یا کال (Call) با سررسید اواخر سه‌ماهه چهارم را برای استفاده از رشد احتمالی پایان سال در نظر گرفت. در عین حال باید آماده افت‌های مقطعی قیمت در هفته‌های آینده بود که ممکن است فرصت ورود بهتری ایجاد کند.

هدف بلندمدت ۵٬۴۰۰ دلار تا پایان سال همچنان کانون توجه است. این وضعیت به دوره تثبیتی شباهت دارد که اواخر ۲۰۲۵ دیده شد و پیش از رشد قیمت تا رکورد نزدیک ۵٬۶۰۰ دلار در ژانویه رخ داد. شرایط فعلی نشان می‌دهد الگوی مشابهی ممکن است تکرار شود و خرید بانک‌های مرکزی محرک اصلی حرکت بعدی به سمت بالا باشد.