دلار آمریکا در معاملات با کاهش ارزش روبه‌رو شده است؛ بازارها به امید توافق صلح در خلیج فارس و خبر پایان یافتن بررسی وزارت دادگستری آمریکا درباره جروم پاول، رئیس فدرال‌رزرو، واکنش نشان داده‌اند. این بررسی به بازسازی ساختمان فدرال‌رزرو مربوط بود.

دو سناریو برای نتیجه درگیری، انتظارات درباره دلار را شکل می‌دهد. پایان سریع درگیری می‌تواند باعث شود دلار از سایر ارزهای مهم دنیا عقب بماند.

اختلال در نفت و واگرایی ارزها

اگر جریان‌های نفتی برای مدت طولانی‌تری مختل بماند، اقتصادهای واردکننده انرژی ممکن است بیشتر از اقتصادهای صادرکننده انرژی آسیب ببینند. در این حالت، آمریکا و دیگر صادرکنندگان می‌توانند نسبت به واردکنندگان وضعیت بهتری داشته باشند.

این گزارش همچنین پایان بررسی وزارت دادگستری (DoJ: وزارت دادگستری آمریکا) را به احتمال تأیید کوین وارش به‌عنوان رئیس بعدی فدرال‌رزرو مرتبط می‌داند. گزارش می‌گوید این موضوع می‌تواند به هماهنگی بیشتر میان وزارت خزانه‌داری آمریکا (Treasury: نهاد دولتی مسئول بدهی، اوراق قرضه و سیاست‌های مالی) و فدرال‌رزرو (Fed: بانک مرکزی آمریکا) و کاهش نرخ بهره منجر شود.

برای نگاه به گذشته، تحلیل سال ۲۰۲۵ به‌درستی ریسک‌های اصلیِ تداوم ضعف دلار را مشخص کرده بود. بازار به حل‌وفصل سریع در خلیج فارس امیدوار بود، اما این خوش‌خیالی برای برخی هزینه‌ساز شد. اکنون می‌دانیم اختلال در جریان نفت بیشتر از انتظار طول کشید.

اثر بر بازار و پیامدهای معاملاتی

این درگیری طولانی‌مدت در مجموع به نفع دلار آمریکا تمام شد؛ همان‌طور که پیش‌بینی شده بود. با جهش قیمت نفت خام دبلیوتی‌آی (WTI: شاخص قیمت نفت آمریکا) به بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه در سه‌ماهه پایانی ۲۰۲۵، اقتصادِ واردکنندگان بزرگ انرژی مثل ژاپن و آلمان دچار ضعف شد. در واکنش، شاخص دلار آمریکا (US Dollar Index / DXY: شاخصی برای سنجش ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) به‌طور قابل‌توجهی تقویت شد و از محدوده پایینِ ۱۰۰ها تا اوج ۱۰۷ بالا رفت و سپس در سطح فعلی تثبیت شد.

همچنین پس از پایان بررسی درباره پاول، تغییر پیش‌بینی‌شده در مدیریت فدرال‌رزرو رخ داد. تأیید کوین وارش ابتدا باعث امید بازار به کاهش نرخ بهره و تضعیف دلار شد. اما واقعیت پیچیده‌تر بود، زیرا تورمِ چسبنده (Sticky inflation: تورمی که به‌راحتی پایین نمی‌آید) مانع کاهش‌های شدید مورد نظر دولت قبلی شد.

با توجه به اینکه تورم هسته (Core inflation: تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و غذا) همچنان ۳.۱٪ نسبت به سال قبل (year-over-year: مقایسه با مدت مشابه سال قبل) و بالاتر از هدف فدرال‌رزرو است، مسیر نرخ بهره همچنان نامشخص می‌ماند. این وضعیت، تقابل میان فشار سیاسی برای کاهش نرخ‌ها و مأموریت فدرال‌رزرو برای ثبات قیمت‌ها را تشدید می‌کند. این ابهام، نکته اصلی برای معامله‌گران است.

بنابراین، راهبردهای مشتقه (Derivative strategies: روش‌های معامله با ابزارهای وابسته به قیمت دارایی اصلی) باید بر همین تنش حل‌نشده متمرکز باشد. نوسان (Volatility: شدت بالا و پایین شدن قیمت) در بازار ارز، به‌ویژه در جفت‌ارزهای EUR/USD (یورو/دلار) و USD/JPY (دلار/ین)، احتمالاً با نزدیک شدن به نشست بعدی فدرال‌رزرو بیشتر می‌شود. خرید اختیار معامله (Options: قراردادی که «حق» خرید/فروش را می‌دهد نه «اجبار») مانند استرادل یا استرنگل (Straddle/Strangle: ترکیب خرید اختیار خرید و فروش برای سود از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) می‌تواند راهی محتاطانه برای بهره‌گیری از جهش بزرگ قیمت در هر دو جهت باشد، بدون اینکه لازم باشد جهت حرکت از قبل حدس زده شود.