کومرتسبانک گزارش داد که افزایش تورم آمریکا و رشد قیمت انرژی میتواند کار رئیس جدید فدرالرزرو، «کوین وارش»، را برای اجرای زودهنگام کاهش نرخ بهره دشوارتر کند. به گفته این بانک، تداوم فشارهای قیمتی ممکن است فدرالرزرو را در مسیر سیاست پولی سختگیرانهتر (یعنی نرخهای بهره بالاتر و محدودیت بیشتر در تامین پول) نگه دارد و فضای کاهش را محدود کند.
این بانک گفت بانکهای مرکزی فعلاً ممکن است جهش قیمت انرژی را موقتی تلقی کنند. همچنین افزود اگر تنگه هرمز بسته بماند و قیمت انرژی بالا بماند یا بیشتر افزایش یابد، تورم آمریکا میتواند رشد کند و «انتظارات تورمی» (یعنی تصور مردم و فعالان اقتصادی از تورم آینده که خود میتواند به افزایش قیمتها دامن بزند) بالا برود.
کومرتسبانک اشاره کرد برخی اعضای کمیته بازار باز فدرال (FOMC؛ نهادی در فدرالرزرو که درباره نرخ بهره تصمیم میگیرد) از قبل درباره فشارهای تورمی ابراز نگرانی کردهاند. این بانک افزود هرچه تورم مدت بیشتری بالا بماند، اجرای کاهش نرخ بهره سختتر میشود.
کومرتسبانک گفت چشمانداز سیاستی به تحولات پیرامون تنگه هرمز وابسته است. همچنین اعلام کرد دادههای اخیر تورم باعث تردید درباره توان وارش برای کاهش نرخ بهره در کوتاهمدت شده و این شرایط از دلار آمریکا حمایت کرده است.
با داغتر از انتظار بودن تازهترین دادههای تورم، رئیس فدرالرزرو، کوین وارش، با چالشی جدی برای اعتبار خود روبهرو است. گزارش شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ سنجهای از تغییر میانگین قیمت کالاها و خدمات مصرفی) ماه آوریل نشان داد تورم سالانه ۳.۹٪ افزایش یافته و امید به کاهش نرخ بهره در تابستان را کمرنگ کرد. این فشار قیمتی ماندگار، هر برنامهای برای آسانتر کردن سیاست پولی در کوتاهمدت را پیچیده میکند.
این تورم تا حد زیادی تحت تاثیر تداوم تنشهای ژئوپلیتیک و اثر آن بر انرژی است. با بسته ماندن تنگه هرمز برای تردد نفتکشها، نفت برنت بهطور سرسختانه بالای ۱۱۵ دلار به ازای هر بشکه معامله شده و این موضوع مستقیم به افزایش هزینهها در سراسر اقتصاد منتقل میشود. به نظر ما بانکهای مرکزی دیگر نمیتوانند این وضعیت را شوک موقتی بدانند و همین موضوع کار وارش را برای پیش بردن هرگونه کاهش نرخها بسیار دشوار میکند.
بازار به سرعت به این واقعیت جدید واکنش نشان داده است. بر اساس دادههای ابزار CME FedWatch (ابزاری که با قیمتگذاری معاملات آتی، احتمال سناریوهای نرخ بهره را تخمین میزند)، احتمال کاهش نرخ بهره تا نشست ژوئیه FOMC از بیش از ۷۰٪ در یک ماه قبل، به کمتر از ۱۵٪ امروز سقوط کرده است. این «بازقیمتگذاری سریع» یعنی تغییر سریع انتظارات بازار، نشان میدهد معاملهگران اکنون برای فدرالرزروی سختگیرانهتر (hawkish؛ طرفدار نرخهای بالاتر برای مهار تورم) تا پایان سال موقعیتگیری میکنند.
با نگاه به عقب، روند کاهش تورم که در نیمه دوم ۲۰۲۵ دیده بودیم، به نظر میرسد کاملاً متوقف شده است. نگرانی چند عضو FOMC درباره «ریشهدار شدن تورم» (یعنی ماندگار شدن تورم در سطح بالا) اکنون موجه به نظر میرسد. هرچه نرخ تورم در همین سطح بالا بماند، برای فدرالرزرو عمل کردن بدون آسیب به اعتبارش دشوارتر میشود.
در این شرایط، راهبردهای «اختیار معامله» که روی بالا ماندن نرخهای بهره برای مدت طولانیتر شرط میبندند جذابتر به نظر میرسند. افزایش فعالیت در «اختیار فروش» (put؛ قراردادی که حق فروش دارایی را در قیمت مشخص میدهد و معمولاً برای سود بردن از افت قیمت یا پوشش ریسک بهکار میرود) روی قراردادهای آتی اوراق خزانه مشاهده میشود، زیرا معاملهگران انتظار دارند قیمت اوراق بیشتر افت کند. این بازتاب مستقیم باور بازار است که دادههای تورم، دست فدرالرزرو را بسته است.
این فضا به شکل پررنگی از دلار آمریکا حمایت میکند، چون به نظر میرسد سایر بانکهای مرکزی بیشتر متمایل به آسانتر کردن سیاست پولی هستند. معاملهگران میتوانند خرید «اختیار خرید» (call؛ قراردادی که حق خرید دارایی را در قیمت مشخص میدهد و معمولاً برای سود بردن از رشد قیمت استفاده میشود) روی شاخص دلار آمریکا (DXY؛ شاخصی از ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) را بهعنوان راهی برای بهرهبردن از این «واگرایی سیاستی» (اختلاف مسیر سیاست پولی بین کشورها) مدنظر قرار دهند. احتمالاً دلار همچنان اصلیترین برنده «ریسکگریزی» (risk aversion؛ تمایل سرمایهگذاران به خروج از داراییهای پرریسک و رفتن به داراییهای امنتر) و فدرالرزروی سختگیرانه خواهد بود.
