ایالات متحده بر اساس جدیدترین بیانیه ماهانه بودجه، در ماه مه کسری بودجه ماهانه ۲۹۳ میلیارد دلاری ثبت کرد. این رقم در مقایسه با انتظار بازار برای کسری ۲۷۵ میلیارد دلاری است و باعث شد رقم تحققیافته ۱۸ میلیارد دلار بیش از پیشبینیها باشد.
این انتشار داده به تراز مالی ضعیفتر از حد انتظار برای ماه اشاره دارد. همچنین به تصویر کوتاهمدت از وضعیت مالی عمومی میافزاید؛ در حالیکه دولت فدرال همچنان کسری بزرگی را نسبت به انتظارات ثبت میکند.
پیامدها برای بازارهای خزانهداری و سیاست نرخ بهره
کسری بودجه ۲۹۳ میلیارد دلاری که از انتظار بزرگتر است نشان میدهد نیاز دولت به استقراض بیش از برآوردها در حال افزایش است. ما معتقدیم این موضوع در هفتههای آتی فشار صعودی بر بازده اوراق خزانهداری وارد خواهد کرد. خزانهداری احتمالاً برای پوشش این کسری ناچار به انتشار بدهی بیشتری خواهد شد و عرضه اوراق در بازار افزایش مییابد.
این انحراف مالی در مقطعی رخ میدهد که نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی آمریکا از قبل هم بالا بوده و طبق دادههای اخیر از سهماهه دوم ۲۰۲۶ در نزدیکی ۱۲۴٪ قرار دارد. تداوم کسریهای بالا میتواند از منظر بازارها ماهیتی تورمی تلقی شود و بهطور بالقوه تلاشهای فدرال رزرو برای حفظ ثبات قیمتها را پیچیدهتر کند. این موضوع یک لایه دیگر از عدمقطعیت را برای سیاست نرخ بهره تا پایان سال اضافه میکند.
با توجه به این شرایط، ما به استفاده از مشتقهها برای موقعیتگیری در جهت نرخهای بهره بالاتر نگاه میکنیم. خرید اختیار فروش (Put) روی قراردادهای آتی اوراق خزانهداری ۱۰ساله (ZN) یا استفاده از اختیارهای SOFR میتواند راهبرد مؤثری برای بهرهبرداری از افت قیمت اوراق باشد. از نظر تاریخی، دورههایی که کسریهای مالی بدون رونق اقتصادی متناظر افزایش یافتهاند، به شیبدارتر شدن منحنی بازده منجر شدهاند.
راهبردهای بازار و ارزی در واکنش به انحراف مالی
نرخهای بهره بالاتر معمولاً با افزایش هزینههای استقراض و جذابتر شدن اوراق نسبت به سهام، بهعنوان عامل بازدارنده برای بازار سهام عمل میکند. بنابراین ما در حال بررسی خرید اختیار فروش حفاظتی روی شاخصهای بزرگ مانند S&P 500 هستیم. افزایش نوسان مورد انتظار همچنین میتواند اختیار خرید (Call) روی شاخص VIX را بهعنوان پوشش بهموقع در برابر احتمال افت بازار جذاب کند.
چشمانداز دلار آمریکا کمتر روشن است، زیرا بین کشش ناشی از احتمال بازدهیهای بالاتر و فشار ناشی از وخامت بنیانهای مالی گرفتار شده است. حراجهای اخیر اوراق خزانه آمریکا اندکی ضعف در تقاضا را نشان دادهاند؛ بهطوریکه نسبت پوشش سفارش (Bid-to-Cover) به زیر میانگین ۱۲ماهه ۲.۵ افت کرده است. ما اختیارها روی ETFهای ارزی مانند UUP را برای مشاهده نشانههای یک شکست جهتدار روشن زیر نظر خواهیم داشت، پیش از آنکه یک موقعیت عمده اتخاذ کنیم.
