شاخص ملی قیمت مصرف‌کننده ژاپن (CPI) در آوریل نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱.۴٪ افزایش یافت که طبق اعلام اداره آمار ژاپن از ۱.۵٪ کمتر است. CPI ملی بدون اقلام غذایی تازه نیز نسبت به سال قبل ۱.۴٪ بود؛ در حالی‌که رقم قبلی ۱.۸٪ و پایین‌تر از پیش‌بینی ۱.۷٪ ثبت شد.

CPI بدون اقلام غذایی تازه و انرژی در آوریل نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱.۹٪ افزایش یافت که از ۲.۴٪ کمتر است. پس از انتشار داده‌ها، USD/JPY در همان روز ۰.۰۳٪ رشد کرد و به ۱۵۸.۹۷ رسید.

تورم و تورم هسته (Core) به زبان ساده

تورم یعنی بالا رفتن سطح عمومی قیمت‌ها در مجموعه‌ای از کالاها و خدماتی که خانوارها مصرف می‌کنند. معمولاً تورم را به‌صورت «ماه‌به‌ماه» (تغییر نسبت به ماه قبل) و «سال‌به‌سال» (تغییر نسبت به ماه مشابه سال قبل) گزارش می‌کنند.

«تورم هسته» یا Core Inflation یعنی تورم را طوری حساب می‌کنند که بعضی اقلام پرنوسان مثل غذا و سوخت/انرژی را کنار می‌گذارند تا تصویر پایدارتر و قابل‌اعتمادتر از روند قیمت‌ها به دست آید. بانک‌های مرکزی (نهادهایی مثل بانک مرکزی ژاپن که نرخ بهره و سیاست پولی را تعیین می‌کنند) معمولاً هدف تورمی نزدیک ۲٪ دارند.

CPI شاخصی است که تغییر قیمت‌های همان «سبد» کالا و خدمات را در طول زمان دنبال می‌کند. «CPI هسته» هم همان CPI است، اما بدون غذا و سوخت/انرژی محاسبه می‌شود.

در بسیاری از مواقع، وقتی تورم هسته بالای ۲٪ باشد، احتمال افزایش «نرخ بهره» بیشتر می‌شود (نرخ بهره یعنی هزینه وام گرفتن و پاداش نگه داشتن پول در بانک). وقتی تورم پایین‌تر باشد، احتمال کاهش نرخ بهره یا ثابت ماندن آن بیشتر است.

در بازار ارز، تورم بالاتر می‌تواند به افزایش نرخ بهره و در نتیجه تقویت ارز منجر شود؛ تورم پایین‌تر می‌تواند اثر برعکس داشته باشد. برای طلا، نرخ بهره بالاتر جذابیت طلا را کمتر می‌کند، چون طلا «بهره» یا «سود دوره‌ای» نمی‌دهد؛ نرخ بهره پایین‌تر می‌تواند تقاضا برای طلا را بالا ببرد.

اختیار معامله و مدیریت ریسک نوسان

با گذشت زمان، شرایط تغییر کرده اما عامل اصلی همان است. تورم هسته ژاپن برای آوریل ۲۰۲۶ اکنون ۲.۵٪ گزارش شده و بالای هدف بانک مرکزی مانده است. با این حال، بانک مرکزی ژاپن فقط توانسته نرخ سیاستی خود را به ۰.۵٪ برساند؛ در حالی‌که نرخ بهره فدرال رزرو آمریکا (بانک مرکزی آمریکا) اکنون ۴.۷۵٪ است.

این فاصله بزرگ و ماندگار نرخ بهره همچنان به تضعیف ین فشار می‌آورد. برای معامله‌گران «ابزارهای مشتقه» (قراردادهای مالی که ارزششان از دارایی دیگری مثل ارز گرفته می‌شود)، این یعنی روند اصلی فروش ین احتمالاً در هفته‌های آینده ادامه دارد. اما ریسک تقویت ناگهانی و شدید ین به‌دلیل «مداخله رسمی» (ورود دولت/بانک مرکزی به بازار برای تغییر جهت نرخ ارز) حالا به یک عامل شناخته‌شده تبدیل شده و «نوسان» (بالا و پایین شدن سریع قیمت) را زیاد می‌کند.

در چنین فضایی، استفاده از «اختیار معامله» (آپشن) برای مدیریت ریسک می‌تواند منطقی باشد. خرید «اختیار فروش» (Put) روی USD/JPY که «خارج از پول» است (یعنی قیمت اعمال آن طوری است که اگر بازار همین حالا همان‌جا بماند، این اختیار سودی ندارد و معمولاً ارزان‌تر است) می‌تواند پوشش ریسک کم‌هزینه‌ای در برابر اقدام ناگهانی دولت برای تقویت ارز باشد. این کار اجازه می‌دهد از روند تضعیف ین بهره ببرید و هم‌زمان زیان احتمالی ناشی از برگشت ناگهانی را محدود کنید.

«نوسان ضمنی» (Implied Volatility) در آپشن‌های USD/JPY همچنان بالاتر از دوران قبل از ۲۰۲۴ است؛ یعنی بازار احتمال حرکت‌های بزرگ‌تر را در قیمت‌ها لحاظ می‌کند. معامله‌گران می‌توانند زمان‌هایی را زیر نظر بگیرند که هزینه پوشش ریسک به‌طور غیرعادی ارزان می‌شود، چون ممکن است فرصت مناسبی برای ساختن موقعیت‌های دفاعی باشد. ایده اصلی این است: از روند آرام تضعیف ین استفاده کنید، اما در برابر جهش‌های تند و غیرقابل‌پیش‌بینی محافظت داشته باشید.