AUD/USD پس از بازگشایی با «گپ نزولی» (شروع معاملات با فاصله قیمتی پایین‌تر از قیمت پایانی قبل) کمی بالا آمد، اما همچنان پایین‌تر ماند و دوشنبه در ساعات آسیایی نزدیک 0.7010 معامله شد. این جفت‌ارز با افزایش «ریسک‌گریزی» (ترجیح سرمایه‌گذاران به دارایی‌های امن و دوری از دارایی‌های پرریسک) تضعیف شد؛ پس از آن‌که ۲۱ ساعت گفت‌وگو در اسلام‌آباد بدون توافق صلح میان واشنگتن و تهران پایان یافت.

جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، گفت مذاکرات به توافق مورد پذیرش هر دو طرف نرسید و خواستار تضمین‌های محکم شد که ایران به‌دنبال سلاح هسته‌ای نخواهد رفت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت ایالات متحده «محاصره» همه کشتی‌های واردشونده به تنگه هرمز یا خارج‌شونده از آن را آغاز می‌کند.

ریسک ژئوپلیتیک، ابهام در بازارها را بالا برد

محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، گفت آمریکا با وجود «ابتکارهای سازنده» نتوانست اعتماد هیئت ایرانی را جلب کند و افزود گام‌های بعدی به واشنگتن بستگی دارد. این اظهارات، ابهام بازارها را بیشتر کرد.

افزایش هزینه انرژی نگرانی‌ها درباره تورم در استرالیا را بالا برد؛ شاخص ماهانه تورم در مارس به رکورد ۱.۳٪ رسید. این موضوع نشان‌دهنده بازگشت فشارهای قیمتی از اواخر ۲۰۲۵ است.

بانک مرکزی استرالیا (RBA) نرخ بهره را ۵۰ «واحد پایه» افزایش داد و به ۴.۱۰٪ رساند (واحد پایه یعنی یک‌صدم درصد؛ ۵۰ واحد پایه برابر با ۰.۵٪). بازارها انتظار افزایش دیگری در ماه مه را دارند. در ۱۰ آوریل، قرارداد آتی نرخ نقدی بین‌بانکی ۳۰روزه ASX برای ماه مه ۲۰۲۶ روی 95.765 بود؛ یعنی بازار حدود ۶۴٪ احتمال می‌دهد در نشست بعدی RBA نرخ به ۴.۳۵٪ برسد. (قرارداد آتی ابزار مالی‌ای است که قیمت/نرخ آینده را امروز منعکس می‌کند و از روی آن احتمال تصمیم‌های سیاستی تخمین زده می‌شود.)

با توجه به شکست گفت‌وگوهای آمریکا و ایران، «فرار به سمت دارایی‌های امن» (انتقال پول به دارایی‌هایی مثل دلار آمریکا، اوراق خزانه و… در زمان بحران) در جریان است و دلار را تقویت می‌کند. «شاخص ترس» بازار یعنی VIX (شاخص نوسان بازار سهام آمریکا که بالا رفتن آن نشانه افزایش نگرانی و تلاطم است) از ۲۵ بالاتر رفته و از ابهام زیاد در هفته‌های پیش‌رو خبر می‌دهد. در چنین شرایطی ارزهای حساس به ریسک مانند دلار استرالیا آسیب‌پذیرتر می‌شوند.

شوک نفتی فشار ریسک‌گریزی را تشدید کرد

تهدید به محاصره تنگه هرمز—مسیری که بیش از ۲۰٪ نفت جهان از آن عبور می‌کند—یک عامل محرک مهم است. نفت برنت از ۱۲۰ دلار برای هر بشکه عبور کرده و نگرانی‌های تورمی را تقویت کرده است. این شوک انرژی تصمیم بعدی RBA را دشوارتر می‌کند، چون باید با تورم مقابله کند در حالی که رشد جهانی هم در معرض تهدید است.

با اینکه بازار هنوز افزایش دوباره نرخ بهره RBA را قیمت‌گذاری می‌کند، «جو کلی ریسک‌گریزی» (ترجیح بازار به خروج از دارایی‌های پرریسک) بر آن سایه انداخته است. داده‌های هفته گذشته نشان داد PMI تولیدی چین (شاخصی بر پایه نظرسنجی از مدیران خرید که وضعیت تولید را نشان می‌دهد؛ زیر ۵۰ یعنی انقباض) برخلاف انتظار کاهش داشته است؛ یعنی تقاضا برای صادرات استرالیا ممکن است ضعیف‌تر شود. این موضوع فشار دیگری بر دلار استرالیا وارد می‌کند، جدا از تقویت دلار آمریکا.

برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی)، جهش تند در «نوسان» (بالا و پایین شدن قیمت) باعث می‌شود خرید «اختیار فروش» AUD/USD جذاب‌تر شود تا برای افت بیشتر موقعیت بگیرند. اختیار فروش یعنی حق فروش در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص. «حق‌بیمه» این اختیارها (هزینه خرید اختیار) به‌دلیل ریسک بالاتر افزایش یافته، اما ریسک معامله را محدود و از پیش مشخص می‌کند اگر تنش‌ها تشدید شود. ممکن است این جفت‌ارز به‌زودی سطح 0.6900 را آزمایش کند.

راهبرد دیگر نگاه به «کراس‌های ارزی» (جفت‌ارزهایی که دلار آمریکا در آن‌ها طرف معامله نیست) است که این وضعیت ریسک‌گریزی را پررنگ می‌کند؛ مثل فروش AUD/JPY. ین ژاپن معمولاً در بحران‌های ژئوپلیتیک حتی بیش از دلار تقویت می‌شود. این معامله اثر مستقیم انتظار افزایش نرخ بهره RBA را کمتر می‌کند و تمرکز را روی فرار به سمت دارایی‌های امن می‌گذارد.

معامله‌گران همچنین باید بازار انرژی را زیر نظر داشته باشند، چون منبع اصلی این بی‌ثباتی است. خرید «اختیار خرید» (Call) روی قراردادهای آتی نفت یا ETFهای بخش انرژی (صندوق‌های قابل معامله در بورس که سبدی از سهام شرکت‌های انرژی را دنبال می‌کنند) راهی برای گرفتن سود از ریسک صعودی قیمت نفت است. این موقعیت‌ها از هر تشدید تنش در تنگه هرمز مستقیم سود می‌برند.