اقتصاددانان ولز فارگو پیش‌بینی خود از رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) جهانی را برای سال ۲۰۲۶ به ۲.۷٪ افزایش دادند و پیش‌بینی تورم شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) جهانی را به ۴.۳٪ کاهش دادند؛ کاهشی معادل دو دهم واحد درصد که آن را به مسیر مفروض اندکی پایین‌تر قیمت نفت نسبت داده‌اند. این به‌روزرسانی بیش از آنکه نشان‌دهنده تغییر یکسان در انتظارات سیاستی باشد، از یک بازتنظیم گسترده در ترکیب رشد–تورم حکایت دارد.

در حوزه سیاست پولی، این نهاد انتظار دارد آخرین افزایش‌های نرخ بهره از سوی بانک مرکزی اروپا، بانک مرکزی استرالیا و بانک مرکزی ژاپن انجام شود، در حالی‌که احتمال یک چرخه کوتاه افزایش نرخ از سوی بانک مرکزی انگلستان را نیز مطرح می‌کند؛ جایی که گفته می‌شود سقف قیمت اوفجم (Ofgem) انتقال اثر جهش اخیر قیمت انرژی را به تعویق انداخته است. همچنین انتظار می‌رود بانک مرکزی کانادا نرخ‌ها را ثابت نگه دارد تا ارزیابی کند آیا فشارهای قیمتی ناشی از کالاها به تورم هسته سرایت می‌کند یا نه. درباره بازارهای نوظهور نیز تصویر را دوپاره توصیف می‌کند: کاهش‌های بیشتر از سوی بانک خلق چین با تداوم ضعف تقاضای داخلی، ادامه کاهش نرخ‌ها توسط بانک مرکزی برزیل هم‌زمان با فروکش‌کردن تورم، انقباض پولی از سوی بانک مرکزی هند، و ثابت‌ماندن نرخ‌ها در مکزیک (Banxico).

تغییرات کلان‌اقتصادی و پیامدها برای مشتقات

ما معتقدیم معامله‌گران مشتقه باید خود را برای یک چشم‌انداز کلان در حال تغییر آماده کنند؛ زیرا رشد جهانی برای ۲۰۲۶ به ۲.۷٪ ارتقا یافته و CPI جهانی به ۴.۳٪ کاهش یافته است. این چشم‌انداز تورمی ملایم‌تر تا حد زیادی از ثبات بازارهای انرژی ناشی می‌شود؛ به‌طوری که نفت برنت اخیراً در محدوده ۷۶ تا ۸۰ دلار نوسان داشته است. برای بهره‌برداری از این وضعیت، پیشنهاد می‌کنیم معامله‌گران به راهبردهای «فروش نوسان» روی مشتقات انرژی توجه کنند، چرا که انتظار می‌رود قیمت نفت در هفته‌های پیشِ‌رو مسیر به‌مراتب تخت‌تری را دنبال کند.

واگرایی سیاست پولی و راهبردهای معاملاتی

با نزدیک‌شدن بانک مرکزی اروپا و بانک مرکزی استرالیا به آخرین افزایش‌های نرخ بهره در این چرخه، معامله‌گران درآمد ثابت باید برای سقف‌سازی بازده‌ها موقعیت‌گیری کنند. از نظر تاریخی، بازده اوراق دولتی معمولاً پس از آنکه بانک مرکزی پایان چرخه انقباض را سیگنال می‌دهد، با سرعت کاهش می‌یابد. پیشنهاد ما خرید سوآپ‌های «ریسیور» (Receiver Swaps) یا اختیار خرید (Call) روی بوند آلمان و اوراق دولتی استرالیاست تا با آغاز «شیب‌دار شدن» منحنی بازده، از سود سرمایه‌ای بهره‌مند شوند.

همچنین انتظار می‌رود بانک مرکزی ژاپن آخرین افزایش نرخ خود را اجرا کند و نرخ سیاستی را بیش از پیش از دوره تاریخی نرخ‌های منفی فاصله دهد. در واکنش، توصیه می‌کنیم معامله‌گران اختیار خرید کوتاه‌سررسید روی ین ژاپن در برابر دلار آمریکا خریداری کنند. این تعدیل نهایی سیاستی احتمالاً به بازشدن سریع معاملات «کری‌تریڈ» (Carry Trade) منجر می‌شود و فشار افزایشی قابل‌توجهی در کوتاه‌مدت بر ین ایجاد خواهد کرد.

در مقابل، بریتانیا یک فرصت تاکتیکی خاص ارائه می‌دهد؛ زیرا انتقال با تأخیر اثر قیمت انرژی به‌واسطه سقف قیمت اوفجم، چرخه‌ای دیرهنگام و کوتاه‌مدت از افزایش نرخ را از سوی بانک مرکزی انگلستان تحریک می‌کند. این واگرایی احتمالاً از پوند حمایت می‌کند؛ پوندی که امسال تاکنون بیش از ۳٪ در برابر سبدی از ارزها رشد کرده است. معامله‌گران مشتقه می‌توانند به ایجاد ساختارهای اختیار خرید روی GBP/USD با رویکرد صعودی—مانند «کال اسپرد» صعودی—فکر کنند تا از این انقباض پولی موقت منتفع شوند.

در نهایت، واگرایی در بازارهای نوظهور مستلزم رویکردی بسیار گزینشی در معاملات جفتی (Pair Trading) است. توصیه می‌کنیم قراردادهای مشتقه‌ای خریداری شود که از سیاست‌های انبساطی در چین (با تداوم ضعف تقاضای داخلی) سود می‌برند و هم‌زمان با سناریوهای انقباضی در هند پوشش ریسک انجام شود. برای نمونه، معامله‌گران می‌توانند در قراردادهای فوروارد روپیه هند موقعیت خرید بگیرند و هم‌زمان «حفاظت نزولی» روی شاخص‌های سهام چین خریداری کنند.