نقره روز پنج‌شنبه ۳.۲۰٪ افت کرد و جفت‌ارز XAG/USD نزدیک ۸۴.۷۰ دلار معامله شد. این کاهش پس از رشد اخیر رخ داد و با «شناسایی سود» (فروش برای ثبت سود پس از رشد قیمت) هم‌زمان شد؛ در حالی که معامله‌گران دوباره مسیر سیاست پولی فدرال رزرو را ارزیابی می‌کردند.

افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا و تقویت دلار آمریکا، تقاضا برای فلزات «بدون بهره» (دارایی‌هایی مثل نقره که بهره یا سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کنند) را کاهش داد. بازارها همچنین پیام‌های «انقباضی» فدرال رزرو (سخت‌گیرانه‌تر شدن سیاست پولی و تمایل به نرخ‌های بالاتر) و انتظار «نرخ‌های بالاتر برای مدت طولانی‌تر» را در قیمت‌ها لحاظ کردند.

داده‌های تورمی آمریکا همچنان از تداوم فشارهای قیمتی حکایت داشت، در حالی که شرایط بازار کار نسبتاً باثبات ماند. این وضعیت، احتمال «کاهش نرخ بهره» در کوتاه‌مدت را کمتر کرد.

جفری اشمید، رئیس فدرال رزرو کانزاس‌سیتی، گفت تداوم تورم مهم‌ترین ریسک برای اقتصاد است. او همچنین گفت قیمت‌های بالای نفت بر هزینه‌های خانوار و هزینه‌های کسب‌وکار اثر می‌گذارد.

نقره اغلب «ذخیره ارزش» (دارایی برای حفظ قدرت خرید) در نظر گرفته می‌شود و می‌توان آن را به شکل سکه، شمش یا از طریق «صندوق‌های قابل معامله در بورس» یا ETF (صندوق‌هایی که مانند سهام معامله می‌شوند و قیمت نقره را دنبال می‌کنند) خرید. قیمت نقره می‌تواند تحت تأثیر تغییرات دلار آمریکا، نرخ‌های بهره، ریسک‌های ژئوپلیتیک (تنش‌ها و بحران‌های سیاسی-امنیتی)، عرضه معدن‌کاری و بازیافت قرار بگیرد.

تقاضای صنعتی از بخش‌هایی مانند الکترونیک و انرژی خورشیدی نیز می‌تواند قیمت را جابه‌جا کند، همچنین شرایط اقتصادی در آمریکا، چین و هند. نقره اغلب هم‌جهت با طلا حرکت می‌کند و «نسبت طلا به نقره» (Gold/Silver Ratio: چند اونس نقره برابر یک اونس طلا است) برای مقایسه ارزش نسبی این دو استفاده می‌شود.

با عبور بازده اوراق ۱۰ساله آمریکا از ۴.۷۵٪، دارایی‌های بدون بهره مانند نقره جذابیت کمتری برای نگهداری دارند. فدرال رزرو پیام می‌دهد که نرخ بهره را برای مدت طولانی‌تری بالا نگه می‌دارد؛ به‌ویژه پس از آن‌که گزارش «شاخص قیمت مصرف‌کننده» یا CPI (تورم مصرف‌کننده) هفته گذشته بالاتر از انتظار و ۳.۸٪ اعلام شد. این رویکرد انقباضی فشار مستقیم بر قیمت نقره وارد می‌کند.

با توجه به این روند نزولی، برخی معامله‌گران به سراغ ابزارهای «مشتقه» (قراردادهای مالی که ارزششان از قیمت دارایی پایه مثل نقره می‌آید) می‌روند؛ مانند خرید «اختیار فروش» یا Put (قراردادی برای فروش در قیمت مشخص و استفاده از افت قیمت) یا گرفتن «موقعیت فروش» در قراردادهای «آتی» یا Futures (قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت از پیش تعیین‌شده). رشد اخیر که نقره را به سمت ۸۸ دلار برد، اکنون بیش از حد کشیده به نظر می‌رسد و عقب‌نشینی تا محدوده ۸۴ دلار با شناسایی سود معامله‌گران قابل توجیه است. تمرکز بازار بر آزمون یک سطح «حمایت» مهم (محدوده‌ای که معمولاً جلوی افت بیشتر را می‌گیرد) حوالی ۸۲.۵۰ دلار در هفته‌های آینده است.

پایداری «شاخص دلار آمریکا» (US Dollar Index/DXY: سنجه ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) بالای ۱۰۶ فشار دیگری ایجاد می‌کند، چون دلار قوی نقره را برای خریدارانی که با ارزهای دیگر معامله می‌کنند گران‌تر می‌کند. در شرایطی که تورم سرسختانه باقی مانده، بازار فلزات گران‌بها ناچار به «بازقیمت‌گذاری» (تغییر سریع قیمت‌ها بر اساس اطلاعات جدید) شده است. این فضا به سود راهبردهای کوتاه‌مدتی است که از ادامه قدرت دلار بهره می‌برند.

همچنین «نسبت طلا به نقره» به ۸۵:۱ برگشته است. افزایش این نسبت نشان می‌دهد نقره نسبت به طلا ضعیف‌تر عمل می‌کند؛ نشانه‌ای رایج از «ریسک‌گریزی» (تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های امن‌تر) که در آن طلا به‌عنوان گزینه امن‌تر ترجیح داده می‌شود. برگشت این نسبت می‌تواند علامتی زودهنگام از کاهش قدرت موج فروش نقره باشد، اما فعلاً چنین نشانه‌ای دیده نمی‌شود.