نقره (XAG/USD) روز چهارشنبه به روند نزولی خود ادامه داد و در نزدیکی ۵۸.۴۵ دلار معامله شد. این فلز تحت فشار باقی ماند، زیرا اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نگرانی‌ها درباره ازسرگیری درگیری در خاورمیانه را احیا کرد؛ فضایی که از دلار آمریکا (USD) حمایت کرد و بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا را بالا برد.

ترامپ گفت یادداشت تفاهمی که قرار بود به پایان دادن به درگیری با ایران منجر شود «تمام شده» و دیگر خواهان مذاکره با تهران نیست. او همچنین گفت ایالات متحده (US) ممکن است حتی از امشب حملات جدیدی علیه ایران انجام دهد و اشاره کرد زیرساخت‌های راهبردی می‌تواند هدف قرار گیرد؛ از جمله شبکه برق، تأسیسات تصفیه آب و جزیره خارک، پایانه اصلی صادرات نفت ایران. با تمرکز بازار بر تنگه هرمز، نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه نفت موجب افزایش قیمت‌های انرژی و تشدید انتظارات تورمی شده است؛ موضوعی که می‌تواند به فدرال رزرو (Fed) فضای بیشتری برای انقباض سیاست پولی بدهد؛ عاملی که معمولاً به زیان نقرهِ بدون بازده تمام می‌شود. اکنون توجه‌ها به صورت‌جلسه نشست ژوئن فدرال رزرو برای دریافت سرنخ‌هایی درباره این است که آیا در صورت تداوم تورم ناشی از انرژی، کاهش نرخ‌ها همچنان روی میز خواهد بود یا نه، معطوف شده است.

قدرت دلار آمریکا و نوسان‌پذیری بازار نقره

با توجه به تنش‌های ژئوپلیتیک تجدیدشده، ما برای تقویت دلار آمریکا و احتمال ضعف نقره موقعیت‌گیری می‌کنیم. تهدید درگیری معمولاً موج «فرار به سمت دارایی‌های امن» را رقم می‌زند، اما در این مورد، بیش از فلزات گران‌بها به نفع دلار تمام شده است. بنابراین در این سطوح، نسبت به ورود به موقعیت‌های خرید جدید در قراردادهای آتی نقره محتاط هستیم.

این عدم‌قطعیت، دامنه نوسانات مورد انتظار قیمت را به شکل محسوسی افزایش می‌دهد که انعکاس آن را در بازار مشتقات می‌بینیم. شاخص نوسان نقره CBOE (VXSLV) در هفته گذشته بیش از ۱۵٪ افزایش یافته و به ۳۴.۵ رسیده است؛ نشانه‌ای از اینکه معامله‌گران اختیار معامله، حرکات بزرگ‌تری را قیمت‌گذاری می‌کنند. این شرایط، خرید اختیار فروش (Put) محافظتی روی ETFهای نقره را به‌عنوان پوشش ریسک معقولی برای هرگونه قرارگیری خریدِ موجود (لانگ) مطرح می‌کند.

افزایش قیمت انرژی و سیاست فدرال رزرو

ریسک بالاتر رفتن قیمت نفت—در حالی که نفت برنت اکنون بالای ۱۰۲ دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شود—تصویر تورمی را برای فدرال رزرو پیچیده‌تر می‌کند. از منظر تاریخی، شوک‌های تورمی ناشی از انرژی، مانند دهه ۱۹۷۰، به انقباض شدید سیاست پولی منجر شده‌اند که برای دارایی‌های بدون بازده نزولی (bearish) محسوب می‌شود. ما به دنبال هر نشانه‌ای هستیم که این هزینه‌های بالاتر انرژی در قرائت‌های تورم هسته (Core) در حال ریشه‌دار شدن است.

در آستانه انتشار صورت‌جلسه نشست ژوئن فدرال رزرو، انتظار جهش در نوسان‌پذیری را داریم. بر این باوریم که یک راهبرد «استرادل» (Straddle)، با استفاده از اختیارهایی که ماه آینده سررسید می‌شوند، می‌تواند برای بهره‌برداری از یک حرکت تند در هر دو جهت مؤثر باشد. بازار بر سر این موضوع دوپاره است که آیا فدرال رزرو مبارزه با تورم ناشی از انرژی را در اولویت قرار می‌دهد یا حمایت از رشد را؛ و صورت‌جلسه، راهنمایی حیاتی در این زمینه ارائه خواهد کرد.