WTI، شاخص معیار نفت آمریکا، هفته را با «گپ صعودی» (باز شدن قیمت بالاتر از قیمت بستهشدن روز قبل) آغاز کرد و حدود ۸٪ رشد داشت و دوباره به سمت سطح ۱۰۰ دلار حرکت کرد. این حرکت پس از یک هفته نزولی رخ داد.
این رشد بعد از افزایش دوباره تنشها بین آمریکا و ایران اتفاق افتاد. مذاکرات صلح که آخر هفته ۲۱ ساعت ادامه داشت، بینتیجه ماند.
تنشهای آمریکا و ایران، نفت را بالاتر برد
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، وعده داد بنادر ایران و رفتوآمد دریایی از تنگه هرمز را محاصره کند. فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد نیروها از دوشنبه ساعت ۱۰ صبح به وقت شرق آمریکا (۱۴:۰۰ به وقت گرینویچ) محاصره همه رفتوآمدهای دریاییِ ورودی و خروجی بنادر ایران را آغاز میکنند.
والاستریت ژورنال گزارش داد ترامپ و مشاورانش در حال بررسی ازسرگیری حملات نظامی محدود در ایران، همزمان با محاصره، هستند تا بنبست مذاکرات صلح را بشکنند. اکنون توجه بازار به جزئیات بیشتر محاصره و اثر آن بر آتشبس آمریکا و ایران است.
به یاد داریم واکنش بازار در سال گذشته را؛ زمانی که نفت WTI پس از محاصره تنگه هرمز توسط آمریکا ۸٪ جهش کرد و به سمت ۱۰۰ دلار رفت. این رویداد نشان داد تنشهای ژئوپلیتیک (تنشهای سیاسی-امنیتی بین کشورها) چقدر سریع میتواند قیمت داراییهای انرژی را دوباره تعیین کند. همچنین یادآوری میکند زنجیره تأمین (مسیر تولید تا انتقال و تحویل) در گلوگاههای مهم دریایی چقدر در برابر اقدام نظامی脆ف است.
چنین شوکی «نوسان شدید» ایجاد میکند؛ وضعیتی که معاملهگران باید در هفتههای پیشرو برای آن آماده باشند. حرکت سریع قیمت در سال ۲۰۲۵ بسیاری را غافلگیر کرد و نشان داد نگه داشتن موقعیت معاملاتی بدون «پوشش ریسک» (اقدامی برای محدود کردن زیان، مثل خرید ابزار محافظتی) در برابر اختلال ناگهانی عرضه، ریسک بزرگی است. اکنون هم حتی بدون محاصره مستقیم، شرایط مشابهی در حال شکلگیری است.
نوسان بازار و پیامدها برای معاملهگران
در حال حاضر بازار با کمبود عرضه روبهرو است؛ گزارش تازه EIA (اداره اطلاعات انرژی آمریکا) نشان میدهد ذخایر نفت خام آمریکا در هفته گذشته ۳.۲ میلیون بشکه بیشتر از انتظار کاهش یافته است. این وضعیت همزمان است با سیگنال اوپکپلاس (ائتلاف اوپک و تولیدکنندگان همپیمان) مبنی بر اینکه کاهش تولید خود را تا سهماهه دوم ۲۰۲۶ حفظ میکند. این عوامل بنیادی باعث میشوند بازار نسبت به هر اختلال احتمالی بسیار حساس باشد.
اگرچه سال گذشته تمرکز روی ایران بود، اکنون شاهد افزایش گشتهای دریایی در دریای جنوبی چین هستیم. این منطقه نیز یک گلوگاه مهم برای محمولههای انرژی جهان است و هر درگیری میتواند جهش مشابهی در قیمت ایجاد کند. تجربه هرمز باعث میشود بازار احتمالاً به نشانههای درگیری در این منطقه سریعتر واکنش نشان دهد.
با توجه به این شرایط، معاملهگران میتوانند خرید «اختیار خرید» (قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص را میدهد) با سررسیدهای بلندمدت روی قراردادهای «فیوچرز/آتی» (قرارداد خرید یا فروش در آینده با قیمت توافقی) WTI یا برنت را برای پوشش ریسک یا کسب سود از جهش ناگهانی قیمت در نظر بگیرند. شاخص نوسان نفت خام CBOE (OVX) که میزان نوسان مورد انتظار بازار را از قیمت اختیارها نشان میدهد، اکنون نزدیک ۳۸ معامله میشود و پایینتر از اوجهای دوران بحران ۲۰۲۵ است؛ یعنی اختیارها نسبت به ریسکهای پیشرو هنوز خیلی گران نشدهاند. این روش امکان بهرهبردن از رشد قیمت را میدهد، در حالی که ریسک محدود و از قبل مشخص است.
فراتر از خود نفت، باید اثرات دومینویی روی داراییهای حساس به تورم را هم در نظر گرفت. افزایش تند قیمت نفت میتواند مسیر تصمیمگیری فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را پیچیده کند و احتمالاً بر «مشتقات» (ابزارهای مالی که ارزششان از دارایی دیگر میآید) مرتبط با نرخ بهره و شاخصهای سهام اثر بگذارد. جهش سال گذشته یکی از عوامل اصلی ماندگاری تورم در اواخر ۲۰۲۵ بود.
