WTI روز دوشنبه تا حدود ۷۹.۱۵ دلار سقوط کرد؛ افتی ۴.۵۳ درصدی، و به پایینترین سطح خود از ۱۰ مارس رسید؛ زیرا بازارها پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک مرتبط با تنشهای آمریکا و ایران را کاهش دادند. این حرکت پس از نشانههایی رخ داد مبنی بر اینکه واشینگتن و تهران به توافقی نزدیک میشوند که با هدف کمک به بازگشایی تنگه هرمز طراحی شده و نگرانیها درباره اختلال در زنجیرههای تأمین انرژی جهانی را کاهش میدهد.
چارچوب پیشنهادی بر ازسرگیری مرحلهای تردد از تنگه هرمز متمرکز است؛ گذرگاهی که نزدیک به ۲۰٪ از جریان نفت جهان را منتقل میکند، در کنار اقداماتی برای تضمین عبور ایمن و دسترسی به منابع مالی مسدودشده ایران. با این حال، زمانبندیها همچنان نامشخص است؛ گزارشها با اشاره به این موضوع، انتظار دارند بازگشت به سطوح صادرات پیش از بحران ممکن است هفتهها یا ماهها زمان ببرد، در حالی که آسیبهای زیرساختی در سراسر خاورمیانه میتواند در کوتاهمدت همچنان عرضه را محدود کند. WTI همچنان شاخص کلیدی آمریکا برای نفت خام سبک و شیرین به شمار میرود، در حالی که قیمتگذاری کلیتر تحت تأثیر توازن عرضه و تقاضا، سیاست اوپک و اوپکپلاس، دلار آمریکا و دادههای هفتگی موجودی انبار از سوی API و EIA شکل میگیرد؛ این دو سری داده ۷۵٪ مواقع در محدوده ۱٪ از یکدیگر قرار میگیرند.
کمرنگ شدن پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک و پیامدهای راهبرد معاملاتی
با سقوط شدید نفت خام WTI به حوالی ۷۹ دلار، به نظر میرسد پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک مرتبط با تنگه هرمز با سرعت از بازار در حال محو شدن است. تمرکز فوری ما باید بر راهبردهایی باشد که از تداوم افت قیمت یا تثبیت در این سطوح پایینتر منتفع میشوند. مسیر کممقاومتتر ظاهراً نزولی است، زیرا بازار بازتابدهنده امنتر شدن مسیر عرضه است.
به احتمال زیاد شاخص نوسانپذیری نفت خام CBOE (OVX) از اوجهای اخیر بالای ۴۰ کاهش یافته و بیانگر افت عدمقطعیت است. میتوان فروش نوسان را مدنظر قرار داد؛ چرا که تأیید توافق در ادامه هفته میتواند نوسان ضمنی را بیش از پیش فشرده کند. این موضوع میتواند راهبردهای فروش آپشن مانند استرنگل کوتاه یا اسپردهای اعتباری را در روزهای پیشرو بالقوه سودآور کند.
با این حال باید محتاط بود، زیرا توافق هنوز امضا نشده و اجرای آن ممکن است ماهها طول بکشد. گزارشهای هفتگی موجودی انبار EIA و API اکنون برای مشاهده نشانههای تقاضای فیزیکی زیرساختی حیاتیاند. کاهش قابلتوجه موجودی نفت خام میتواند برای قیمتها کف ایجاد کند و مومنتوم نزولی فعلی را به چالش بکشد.
اوپکپلاس، چشمانداز عرضه و دورنمای بازار
این تحول با تصویر کلیتر بازار نیز همراستا است؛ بهویژه پس از نشست اخیر اوپکپلاس که در آن اعضا توافق کردند از اواخر سال جاری بخشی از کاهش تولید را بهتدریج باز کنند. این چشمانداز ورود عرضه بیشتر در میانمدت، دیدگاه ما را تقویت میکند که هرگونه رالی قیمتی احتمالاً محدود خواهد بود. نگاهی به شمار دکلهای بیکر هیوز که هفته گذشته اندکی کاهش یافت و به ۴۸۵ رسید، نشان میدهد تولید آمریکا هنوز به شکل تهاجمی در حال افزایش نیست؛ اما اگر قیمتها تثبیت شوند، این وضعیت میتواند تغییر کند.
این الگو پیشتر نیز دیده شده است: با فروکش کردن ترس ژئوپلیتیک، قیمتها به سرعت افت میکنند؛ همانگونه که پس از شوک اولیه قیمت در سال ۲۰۲۲ رخ داد. بازار اغلب به خبر اولیه بیشواکنش نشان میدهد و سپس بهسرعت تمرکز خود را به ارقام بنیادین عرضه و تقاضا بازمیگرداند. بنابراین باید آماده بود که پس از نهایی شدن توافق آمریکا و ایران، روایت بازار بهسرعت به سمت رشد جهانی و سطح موجودی انبارها تغییر مسیر دهد.
