قیمت نفت خام آمریکا روز دوشنبه افزایش یافت؛ بهطوریکه وست تگزاس اینترمدیت (WTI) بیش از ۴ دلار رشد کرد و پس از اوجگیری دوباره تنشهای اسرائیل و ایران—که نگرانیها از گسترش درگیری را افزایش داد—در سطح ۹۲٫۵۲ دلار معامله شد. نیروهای حوثیِ مورد حمایت ایران در یمن اعلام کردند که اسرائیل را هدف قرار دادهاند و پس از دور تازهای از حملات متقابل اسرائیل و ایران—که آتشبسی از پیش شکننده را تحت فشار قرار داده—از ممنوعیت عبور کشتیهای اسرائیلی در دریای سرخ خبر دادند.
بهطور جداگانه، اوپکپلاس توافق کرد از ماه ژوئیه عرضه را ۱۸۸ هزار بشکه افزایش دهد تا در تلاش برای مهار قیمتها باشد؛ این پنجمین افزایش تولید نفت خام از زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه محسوب میشود. WTI در کنار برنت و نفت خام دبی یکی از گریدهای شاخص اصلی است و به دلار آمریکا معامله میشود؛ قیمتگذاری آن تحت تأثیر عرضه و تقاضا، ژئوپلیتیک و تصمیمهای اوپک شکل میگیرد. توجه بازار همچنین به دادههای هفتگی ذخایر آمریکا معطوف است: گزارش API سهشنبه و گزارش EIA روز بعد منتشر میشود؛ این دو گزارش معمولاً ۷۵٪ مواقع اختلافی در حدود ۱٪ با یکدیگر دارند.
پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک و راهبردهای اختیار معامله
با حفظ WTI بالای ۹۲ دلار، معتقدیم پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک اکنون بهطور قطعی در بازار قیمتگذاری شده است. درگیری مستقیم میان اسرائیل و ایران، که با اقدامات حوثیها تشدید شده، به سمت یک بحران پایدار در سمت عرضه اشاره دارد. هر افت جزئی را باید فرصت خرید تلقی کرد، زیرا تهدید علیه تنگه هرمز فعلاً بر مبانی معمول عرضه و تقاضا غلبه کرده است.
اضطراب بازار قابل اندازهگیری است و رو به افزایش؛ و این موضوع برای معاملهگران آپشن فرصتهایی ایجاد میکند. شاخص نوسانپذیری نفت خام CBOE (OVX) در هفته گذشته به بیش از ۴۵ جهش کرده که سطحی از عدمقطعیت شدید را نشان میدهد. ما خرید اختیار خرید (Call) را برای بهرهبرداری از احتمال جهشهای بیشتر قیمت—در عین مدیریت ریسک نزولی—باارزش ارزیابی میکنیم.
روند ذخایر، زمینه تاریخی و چالشهای عرضه
گزارش هفته گذشته اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) از تنگتر شدن بازار حکایت داشت و کاهش ذخایری بیش از انتظار به میزان ۵٫۲ میلیون بشکه را تأیید کرد. این روند احتمالاً تا زمانی که عبور نفتکشها از دریای سرخ و تنگه هرمز محدود بماند ادامه خواهد یافت؛ دادههای دریایی کاهش ۳۰ درصدی تردد را نشان میدهند. ما گزارشهای این هفته API و EIA را برای تأیید بیشتر کوچک شدن ذخایر آمریکا با دقت دنبال خواهیم کرد.
این فضا یادآور رفتار قیمتی زمان جنگ اول خلیج فارس در سال ۱۹۹۰ است؛ زمانی که شوکهای اولیه قیمت با دورهای طولانی از نوسانپذیری بالا همراه شد. بنابراین، ما بیشتر برای تداوم قیمتهای بالا موقعیت میگیریم تا یک جهش کوتاهمدت. با توجه به نوسانپذیری ضمنی بالا، همچنین در حال بررسی «اسپرد صعودی اختیار خرید» (Bull Call Spread) برای کاهش هزینه ورود به موقعیتهای صعودی هستیم.
افزایش اعلامشده عرضه اوپکپلاس به میزان ۱۸۸ هزار بشکه در کوتاهمدت باید کماهمیت تلقی شود. تا زمانی که یک محاصرهِ دوفاکتو مانع از رسیدن این بشکهها به بازار شود، سهمیههای رسمی تولید صرفاً جنبه نمادین دارند. تمرکز باید بر محدودیتهای فیزیکیِ جریان خروج نفت از خلیج فارس باقی بماند.
