نفت وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI) در معاملات ابتدای روز سه‌شنبه در آسیا با افتی تا حدود ۹۰.۶۰ دلار به ازای هر بشکه رسید؛ پس از آن‌که در جلسه قبلی ۴.۷۱ درصد رشد کرده بود. این عقب‌نشینی در حالی رخ داد که پرمیوم ریسک‌های ژئوپلیتیکی با نشانه‌های ضعیف‌تر شدن تقاضا روبه‌رو شد. قیمت‌ها پس از گزارش‌هایی جهش کرد مبنی بر اینکه تهران مذاکرات غیرمستقیم با ایالات متحده را متوقف کرده است؛ همچنین گفته شد ایران و گروه‌های هم‌پیمان در یمن، لبنان و عراق در حال برنامه‌ریزی برای انسداد کامل تنگه هرمز و اقداماتی پیرامون تنگه باب‌المندب هستند. یک پست اکسیوس در شبکه X نیز افزود که ایران هفته گذشته مین‌های دریایی بیشتری را در این تنگه مستقر کرده است؛ تحولاتی که می‌تواند جریان عبور از یک مسیر کلیدی برای عرضه جهانی نفت و گاز طبیعی مایع (LNG) را محدود کند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت مذاکرات همچنان در جریان است و مطرح کرد که ممکن است ظرف هفته آینده یک یادداشت تفاهم برای بازگشایی تنگه هرمز حاصل شود؛ همزمان مقام‌های لبنان خواستار آن شدند که هرگونه تمدید آتش‌بس حزب‌الله–تل‌آویو کل خاک لبنان را پوشش دهد. در سمت تقاضا، داده‌های حکایت از کند شدن فعالیت کارخانه‌ای در چین فشار بیشتری ایجاد کرد و گلدمن ساکس هشدار داد که مصرف ضعیف در چین و اروپا می‌تواند اهداف سه‌ماهه چهارم این بانک، یعنی ۹۰ دلار برای برنت و ۸۳ دلار برای WTI را تضعیف کند؛ هرچند همزمان به احتمال اختلال در عرضه خاورمیانه به‌عنوان عامل بالقوه افزایش قیمت‌ها اشاره کرد.

ریسک‌های ژئوپلیتیکی در برابر تضعیف تقاضا

با بازاری روبه‌رو هستیم که میان دو روایت کاملاً متفاوت کشیده می‌شود. ریسک ژئوپلیتیکی فوری از خاورمیانه، استدلال قدرتمندی برای قیمت‌های بالاتر نفت ایجاد کرده است؛ به‌ویژه با توقف مذاکرات میان آمریکا و ایران. احتمال انسداد تنگه هرمز—مسیر عبور حدود یک‌پنجم از عرضه روزانه نفت جهان—تهدیدی شدید و فوری برای زنجیره‌های تأمین به شمار می‌آید.

در مقابل، تصویر تقاضا ضعیف به نظر می‌رسد و می‌تواند قیمت‌ها را پایین بکشد. داده‌های اخیر نشان می‌دهد PMI تولیدی چین، اگرچه با ۵۱.۷ اندکی در محدوده رشد قرار دارد، همچنان تحت فشار بخش املاک و مستغلاتِ بحران‌زده است. به همین ترتیب، آخرین PMI تولیدی منطقه یورو در سطح ۴۷.۳ زیر ۵۰ باقی مانده و از تداوم انقباض فعالیت صنعتی خبر می‌دهد؛ وضعیتی که تقاضای انرژی را محدود خواهد کرد.

نوسان بازار و پیامدهای معاملاتی

این تضاد میان یک شوک بزرگ بالقوه در عرضه و تضعیف تقاضای جهانی، دستورالعملی ایده‌آل برای نوسانات بسیار شدید ایجاد می‌کند. تیترهای متناقض—از تهدیدهای ایران به انسداد تا اظهارات آمریکا درباره امکان توافق—یعنی قیمت‌ها می‌توانند با هر هشدار خبری به‌طور قابل‌توجهی نوسان کنند. برای معامله‌گران مشتقه، این امر نشان می‌دهد نوسان ضمنی در اختیارمعامله‌های نفت در هفته‌های آتی بالا خواهد ماند.

از منظر تاریخی، تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خلیج فارس به جهش‌های تند و ماندگار قیمت منجر شده است و اگر تنگه‌ها مسدود شوند دلیلی نمی‌بینیم این بار متفاوت باشد. با توجه به برگزاری نشست اوپک‌پلاس در همین هفته، تصمیم این گروه درباره سهمیه‌های تولید برای ارسال سیگنال واکنش به بحران حیاتی خواهد بود. هرگونه تعلل در افزایش عرضه، فشار صعودی بیشتری به قیمت‌ها وارد می‌کند.

با توجه به تنش‌های فعلی، معتقدیم اختیار خریدهای سررسید بلندمدت به گونه‌ای قیمت‌گذاری شده‌اند که ریسک انسداد تمام‌عیار را منعکس کند؛ بنابراین گران هستند، اما به‌عنوان پوشش ریسک در برابر شوک عرضه ضروری‌اند. در مقابل، بنیان‌های ضعیف تقاضا نشان می‌دهد اگر وضعیت ژئوپلیتیکی به‌سرعت آرام شود، هر رالی می‌تواند کوتاه‌عمر باشد. این فضا بیش از آن‌که به کسانی که بر یک جهت ثابت اصرار دارند پاداش دهد، به معامله‌گرانی پاداش می‌دهد که بتوانند سریع به تیترهای در حال تغییر واکنش نشان دهند.