تکنیکال و چشم‌انداز عرضه نفت خام WTI

نفت خام WTI حدود ۱٪ افت کرده و به کمی پایین‌تر از ۷۹.۰۰ دلار رسیده است؛ پس از سومین ناکامی در عبور از سطح ۸۰.۰۰ دلار؛ جایی که میانگین متحرک نمایی ۵۰روزه (EMA) اندکی بالاتر از این سطح قرار دارد. در عین حال، بازگشت قیمت از کف اوایل ژوئیه در حوالی ۶۷.۰۰ دلار متوقف شده، هرچند استوکاستیک RSI روزانه همچنان در حال افزایش است. تشدید تنش‌ها پیرامون ایران شامل حمله آمریکا به یک نفتکش در نزدیکی پایانه اصلی صادراتی ایران، ازسرگیری فشار دریایی بر بنادر ایران، و شلیک‌های ایران به سمت پایگاه‌های آمریکا در کویت و اردن بوده است. واشنگتن از ایده اعمال عوارض ترانزیتی ۲۰٪ برای محموله‌های حفاظت‌شده در تنگه هرمز سخن گفته و معافیتی را که نفت خام و پتروشیمی ایران را پوشش می‌داد لغو کرده است؛ با این حال قیمت‌ها پس از آنکه WTI پیش‌تر بالای ۱۰۷.۰۰ دلار معامله شد و سپس ظرف دو هفته تا ۶۷.۰۰ دلار عقب نشست، در حفظ سطح ۸۰.۰۰ دلار با مشکل مواجه بوده‌اند. میانگین قیمت در ژوئن بیش از ۲۰.۰۰ دلار پایین‌تر از ماه مه بود، زیرا تردد نفتکش‌ها از سر گرفته شد.

شرایط عرضه همچنان انبساطی/سهل‌گیرانه است: تولید آمریکا نزدیک ۱۳.۵ میلیون بشکه در روز قرار دارد و در همین حال برزیل، گویان و کانادا نیز به عرضه می‌افزایند؛ همچنین نهادهای مختلف مازاد عرضه را تا اواخر ۲۰۲۶، در برابر رشد تقاضای نزدیک ۱.۲ میلیون بشکه در روز، پیش‌بینی می‌کنند. انسجام اوپک تضعیف شده است؛ امارات در آوریل از این چارچوب خارج شد و ظرفیت مازاد که عمدتاً در عربستان سعودی و متحدان خلیجی متمرکز است، همچنان مانع جهش‌های پایدار می‌شود؛ حتی با وجود آنکه تقاضای نسبتاً قوی به تورم خوراک می‌دهد و بانک‌های مرکزی را در موضع انقباضی نگه می‌دارد. تمرکز ریسک به یمن منتقل شده است؛ با حملات سعودی به فرودگاه صنعا و پرتاب موشک‌های حوثی‌ها به سمت ابها؛ تنگه باب‌المندب که حدود یک‌دهم تجارت دریابرد نفت خام را جابه‌جا می‌کند، می‌تواند برای اخلال در مسیرها مورد استفاده قرار گیرد. از منظر تکنیکال، مقاومت در ۸۰.۰۰ دلار و سپس ۸۲.۰۰ و ۸۴.۰۰ قرار دارد و حمایت در ۷۸.۰۰ دلار و سپس میانگین متحرک نمایی ۲۰۰روزه زیر ۷۷.۵۰ و همچنین ۷۶.۰۰ دلار دیده می‌شود؛ بسته‌شدن روزانه بالای ۸۰.۵۰ دلار سوگیری کوتاه‌مدت را تغییر خواهد داد.

استراتژی معاملاتی و سناریوی نزولی

در هفته‌های آینده باید سوگیری نزولی اتخاذ کنیم و در رالی‌ها فروشنده باشیم؛ زیرا وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در شکستن سقف ۸۰.۰۰ دلار ناکام است. با وجود تیترهای ژئوپلیتیکی داغ، بازار بارها نتوانسته این سطح را حفظ کند؛ که نشان می‌دهد معامله‌گران دیگر بدون اختلال واقعی در عرضه فیزیکی نفت، حاضر به پرداخت «پرمیوم ترس» نیستند. توصیه می‌کنیم روی موقعیت‌های فروش در نزدیکی میانگین متحرک نمایی ۵۰روزه که کمی بالاتر از ۸۰.۰۰ دلار است تمرکز شود و حد ضرر فشرده‌ای بالای ۸۰.۵۰ دلار قرار گیرد؛ جایی که سوگیری به صعودی تغییر می‌کند.

چشم‌انداز نزولی ما به‌شدت توسط شُل‌شدن عرضه جهانی پشتیبانی می‌شود؛ با محوریت تولید آمریکا که نزدیک سقف‌های تاریخی ۱۳.۵ میلیون بشکه در روز قوی باقی مانده است. همراه با افزایش تولید از سوی برزیل و گویان، عرضه جهانی به‌راحتی رشد تقاضای ۱.۲ میلیون بشکه در روز را پوشش می‌دهد و بازار را در وضعیت مازاد آشکار قرار می‌دهد. داده‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) از نظر تاریخی نشان می‌دهد وقتی تولید غیر اوپک تا این سطوح جهش می‌کند، تنش‌های ژئوپلیتیک به‌ندرت بدون محاصره/انسداد فیزیکی مسیرها، جهش‌های قیمتی را پایدار نگه می‌دارد.

اهداف نزولی و مدیریت ریسک

برای اهداف نزولی، ابتدا باید سطح حمایتی ۷۸.۰۰ دلار را به‌دقت زیر نظر گرفت و سپس میانگین متحرک نمایی ۲۰۰روزه در حوالی ۷۷.۵۰ دلار را مد نظر قرار داد. اگر این سطوح شکسته شوند، انتظار داریم WTI سطح ۷۶.۰۰ دلار را آزمایش کند؛ در حالی که فشارهای کلان اقتصادی، از جمله احتمال موضع انقباضی فدرال رزرو در نشست ۲۸-۲۹ ژوئیه، بر کالاهای دلاری سنگینی می‌کند. این کف‌های تکنیکال باید به‌عنوان نواحی اصلی برداشت سود برای ابزارهای مشتقه فروش مورد استفاده قرار گیرند.

در حالی که در موقعیت فروش هستیم، باید به‌طور فعال در برابر تهدید شدیدِ یک حمله موفق به زیرساخت نفتی عربستان سعودی پوشش ریسک ایجاد کنیم. باید حملات سپتامبر ۲۰۱۹ به ابقیق-خریص را به یاد داشته باشیم که به‌صورت آنی ۵.۷ میلیون بشکه در روز—حدود ۵٪ عرضه جهانی—را از مدار خارج کرد و قیمت نفت خام را در یک جلسه بیش از ۱۴٪ جهش داد. اگر حوثی‌ها بتوانند تأسیسات فرآورش عربستان را با موفقیت هدف قرار دهند یا تنگه باب‌المندب را که نزدیک به ۱۰٪ نفت خام دریابرد جهانی از آن عبور می‌کند، مسدود کنند، باید فوراً تغییر جهت داده و سناریوی صعودی را دنبال کنیم.