نفت خام برنت در حالی به سمت ۸۰ دلار در هر بشکه عقبنشینی کرد که بازارها با قیمتگذاریِ بهبود انتظارات عرضه پس از توافق آمریکا و ایران، در انتظار عادیتر شدن تردد کشتیها از تنگه هرمز بودند. این حرکت بازتاب انتظارات از کاهش تنشها و اثرگذاری آن بر قیمتگذاری بازار انرژی بود و پس از اختلالات اخیر، شاخصهای معیار را پایین کشید.
این تحلیل همچنین به وجود «کف قیمتی» اشاره داشت؛ بهطوریکه نفت خام بعید است به سطوح پیش از درگیری و زیر ۷۰ دلار در هر بشکه بازگردد. مبنای این دیدگاه، زمان موردنیاز برای بازگشت عرضه به مدار، کاهش ذخایر و تداوم «پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک» مرتبط با احتمال شکست توافق است.
پویاییهای بازار و چشمانداز عرضه
با توجه به اینکه توافق آمریکا و ایران بهای نفت برنت را دوباره به سمت ۸۰ دلار در هر بشکه سوق داده، انتظار داریم در چند هفته آینده یک بازه معاملاتی مشخص شکل بگیرد. فشار نزولی کوتاهمدت بر قیمتها واقعی است، زیرا بازار در حال هضم احتمال عادیسازی عرضه است. با این حال، انتظار نداریم قیمتها به سطوح زیر ۷۰ دلار که اوایل امسال دیده شد، سقوط کند.
وضعیت عرضه یک کف محکم برای قیمتها ایجاد میکند و اتخاذ موقعیتهای فروش (شورت) تهاجمی را پرریسک میسازد. دادههای اخیر اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نشان میدهد ذخایر نفت خام آمریکا در سطح ۴۵۵.۹ میلیون بشکه قرار دارد که حدود ۴٪ پایینتر از میانگین پنجساله برای این مقطع از سال است. نبودِ «حاشیه امن عرضه» یعنی هر اختلالی میتواند به سرعت قیمتها را بالاتر ببرد.
علاوه بر این، انتظار داریم دستکم ۶۰ تا ۹۰ روز زمان لازم باشد تا صادرات ایران بهطور معنادار افزایش یابد و بر عرضه جهانی اثر بگذارد. این تأخیر یک پنجره زمانی ایجاد میکند که طی آن شرایط فشردگی فعلی بازار همچنان ادامه خواهد داشت. همین موضوع از شدت بدبینی (نگاه نزولی) میکاهد و از قیمتها در محدوده بالای ۷۰ دلار حمایت میکند.
نوسان، پرمیومهای ریسک و جایگاهیابی استراتژیک
بازار آپشن این نااطمینانیِ پایدار را تأیید میکند؛ بهطوریکه شاخص نوسان نفت (OVX) نزدیک ۳۲ باقی مانده که بهطور معنادار بالاتر از میانگین بلندمدت حدود ۲۵ است. این سطح بالای نوسان نشاندهنده آگاهی بازار از شکننده بودن توافق سیاسی است. ما این را فرصتی برای دریافت پرمیوم از طریق فروش پوشش ریسکِ نزولی میدانیم.
با این چشمانداز، به فروش اختیار فروش (Put) خارج از پول (Out-of-the-Money) فکر میکنیم. برای مثال، فروش پوتهای ماههای اوت و سپتامبر با قیمت اعمال بین ۷۰ تا ۷۵ دلار به ما اجازه میدهد هم از کاهش ارزش زمانی و هم از پرمیوم بالای نوسان منتفع شویم. این راهبرد تا زمانی سودآور است که نفت برنت به زیر این سطوح شکسته نشود.
این وضعیت تا حدی شبیه دوره پس از توافق برجام در سال ۲۰۱۵ به نظر میرسد. در آن مقطع، قیمتها بهجای سقوط، تثبیت شدند؛ زیرا بازگشت عرضه تدریجی بود و پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک نیز آرامآرام کاهش یافت. انتظار داریم اکنون نیز الگوی مشابهی تکرار شود و محیطی مطلوب برای راهبردهای مبتنی بر نوسان در یک بازه مشخص (Range-bound) ایجاد کند.
