ایرنا پس از گزارشی از بلومبرگ که اعلام کرده این سند قرار است روز یکشنبه در ژنو امضا شود، مفاد اصلی «یادداشت تفاهم» آمریکا و ایران را منتشر کرد. بر اساس متن منتشرشده، ایران هیچ تعهدی درباره انتقال مدیریت تنگه هرمز نمیپذیرد و هرگونه سازوکار مدیریتی در آینده، بهعنوان یک موضوع منطقهای از مسیر گفتوگو و تصمیمگیری مشترک میان تهران و عمان پیگیری خواهد شد.
این یادداشت تفاهم هیچ توافقی درباره پرونده هستهای در بر ندارد، اما تصریح میکند مذاکرات هستهای ظرف ۶۰ روز پس از امضا آغاز خواهد شد. بازارهای نفت پس از انتشار این مفاد واکنش فوری محدودی نشان دادند، هرچند قیمتها پیشتر تحتتأثیر انتظارات پیرامون این تفاهمنامه آمریکا و ایران جابهجا شده بود. در زمان تنظیم گزارش، نفت خام WTI با افت ۲٫۶۵ درصدی در محدوده ۸۳٫۰۰ دلار معامله میشد.
واکنش بازار و عدم قطعیت
ما معتقدیم افت اخیر WTI تا ۸۳ دلار، سناریوی خوشبینانه (بهترین حالت) برای یادداشت تفاهم آمریکا و ایران را تا حد زیادی پیشخور کرده است. این توافق تصمیمهای اصلی درباره پرونده هستهای و تنگه هرمز را به آینده موکول میکند. نبود یک جمعبندی قاطع، عدم قطعیت قابلتوجهی ایجاد میکند و نشان میدهد حرکت نزولی اخیر لزوماً تثبیتشده و مطمئن نیست.
بازه ۶۰ روزه برای آغاز مذاکرات هستهای، یک خط زمانی روشن برای نوسانپذیری بالقوه بازار ایجاد میکند. تمرکز ما بر خرید این نوسان است، زیرا هر تیتر خبری میتواند نوسانات شدید قیمتی ایجاد کند. در مراحل پایانی مذاکرات برای برجام ۲۰۱۵ (JCPOA)، نوسان ضمنی در اختیار معاملههای نفت بیش از ۲۵٪ جهش کرد و انتظار داریم اینجا نیز الگوی مشابهی تکرار شود.
بنیادهای بازار و راهبردهای معاملاتی
دادههای بنیادی از افت پایدار قیمت از این سطوح حمایت نمیکند. گزارشهای اخیر EIA نشان میدهد ذخایر نفت خام آمریکا طی سه هفته گذشته بیش از ۹ میلیون بشکه کاهش یافته، در حالی که اوپکپلاس تداوم کاهش تولید را تا پایان فصل سوم مجدداً تأیید کرده است. این پسزمینه عرضه محدود، کف قدرتمندی زیر بازار ایجاد میکند و ظرفیت افت بیشتر را محدود میسازد.
برداشت ما این است که راهبردهای مبتنی بر «اختیار معامله» که از یک حرکت بزرگ قیمت در هر دو جهت سود میبرند، اکنون جذاب هستند. ما در حال بررسی «استرادل خرید» (Long Straddle) روی قراردادهای آگوست و سپتامبر هستیم تا کل دوره مذاکرات را پوشش دهیم. این کار امکان موقعیتگیری برای یک جهش بازگشتی در صورت شکست مذاکرات، یا افت بیشتر در صورت رخ دادن یک پیشرفت واقعی را فراهم میکند.
