چارچوب سیاستگذاری بانک مرکزی استرالیا
بانک مرکزی استرالیا (RBA) نرخهای بهره و سیاست پولی (monetary policy: تصمیمهای بانک مرکزی برای کنترل تورم و رشد با ابزارهایی مثل نرخ بهره و پول) را از طریق ۱۱ نشست برنامهریزیشده در سال تعیین میکند و در صورت نیاز نشست اضطراری هم برگزار میکند. مأموریت آن شامل نگه داشتن تورم در محدوده ۲ تا ۳ درصد و حمایت از ثبات ارزش پول (currency stability: جلوگیری از نوسان شدید ارزش دلار استرالیا)، اشتغال کامل و رفاه اقتصادی است. بالا بردن نرخها معمولاً از دلار استرالیا حمایت میکند، اما نرخهای پایینتر معمولاً آن را ضعیف میکند. ابزارهای دیگر شامل «تسهیل کمی» و «انقباض کمی» است (در ادامه توضیح داده میشود). تورم و دادههای کلی اقتصاد میتوانند انتظار بازار از تصمیمهای بانک مرکزی را تغییر دهند و در نتیجه روی ارزش پول اثر بگذارند. شاخصهایی مانند GDP (تولید ناخالص داخلی: ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده)، PMIهای تولید و خدمات (شاخص مدیران خرید: سنجش وضعیت فعالیت کسبوکارها)، اشتغال و احساسات مصرفکننده (consumer sentiment: میزان خوشبینی یا بدبینی مردم نسبت به اقتصاد) در شکلگیری این انتظارها نقش دارند. تسهیل کمی (quantitative easing: افزایش پول در اقتصاد توسط بانک مرکزی) یعنی بانک مرکزی دلار استرالیا ایجاد میکند و داراییهایی مثل اوراق قرضه دولتی یا شرکتی (bond: بدهیِ قابل خریدوفروش) را میخرد؛ این کار اغلب AUD را ضعیف میکند. انقباض کمی (quantitative tightening: جمع کردن اثر تسهیل کمی) یعنی خرید خالص دارایی متوقف میشود و پول حاصل از سررسید داراییها دوباره سرمایهگذاری نمیشود (maturing proceeds: پولی که با پایان سررسید اوراق برمیگردد)؛ این کار میتواند از AUD حمایت کند.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
