اقتصاددانهای کومرتسبانک، برند وایدنشتاینر و کریستوف بالتس توضیح میدهند که ورود رئیس جدید فدرالرزرو، کوین وارش، چگونه میتواند مسیر سیاست پولی آمریکا را تغییر دهد و بر دلار اثر بگذارد. آنها به انتقادهای قبلی او از سیاستهای فدرالرزرو، حمایت از سنجههای «تورم میانگینِ تعدیلشده» (Trimmed-Mean؛ یعنی شاخصی که تغییرات خیلی شدیدِ قیمتها را کنار میگذارد تا روند واقعی تورم بهتر دیده شود) و برنامه برای کوچکتر کردن «ترازنامه فدرالرزرو» (حجم داراییها و اوراقی که بانک مرکزی نگه میدارد) همراه با «راهنمایی آیندهنگر» کمتر اشاره میکنند (Forward Guidance؛ یعنی وعدهها و اشارههای بانک مرکزی درباره مسیر آینده نرخ بهره).
آنها گزارش میدهند وارش نسبت به تورم از بسیاری از اعضای فعلی FOMC خوشبینتر است؛ او این موضوع را به رشد بهرهوری ناشی از هوش مصنوعی و همچنین کاهش مقررات و تغییرات مالیاتی در دولت ترامپ نسبت میدهد. آنها اضافه میکنند تبدیل کردن این نگاه به «اجماع» در FOMC (کمیته بازار آزاد فدرالرزرو؛ گروه تصمیمگیر درباره نرخ بهره) سختتر است و فشار سیاسی بر فدرالرزرو هم میتواند ادامه داشته باشد.
سیاست پولی در دوره وارش
آنها انتظار دارند سه نوبت کاهش نرخ بهره از پایان سال شروع شود. همچنین میگویند بدهی فدرال آمریکا از ۱۰۰٪ تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالاها و خدمات تولیدشده در اقتصاد) عبور کرده و هزینههای پرداخت بهره سهم بزرگتری از بودجه فدرال میگیرد؛ موضوعی که آن را به تضعیف تدریجی استقلال فدرالرزرو مرتبط میدانند.
با ورود رئیس جدید فدرالرزرو، کوین وارش، احتمال تغییر مهمی در سیاستها دیده میشود. تمرکز او بر اثرات «کاهنده تورم»ِ هوش مصنوعی نشان میدهد ممکن است حتی اگر تورم بالاتر از هدف بماند، به کاهش نرخ بهره تمایل داشته باشد. این نگاه با گزارش تازه شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ نشاندهنده تغییر قیمت کالاها و خدمات برای خانوار) در ماه آوریل تفاوت دارد؛ گزارشی که نشان داد تورم هسته (Core Inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) همچنان روی ۳.۱٪ گیر کرده و مسیر آینده را نامطمئن میکند.
استدلال وارش برای کاهش نرخ بهره تا حدی از رشد اخیر بهرهوری حمایت میگیرد؛ بهطوریکه بهرهوری بخش غیرکشاورزی در فصل اول ۲.۵٪ افزایش داشته است. فعالان بازار «ابزارهای مشتقه» (Derivatives؛ قراردادهایی مثل آتی و اختیار معامله که ارزششان از یک دارایی دیگر میآید) باید انتظار گرایش «انبساطیتر» را داشته باشند (Dovish؛ یعنی تمایل به نرخ بهره پایینتر)، اما در عین حال بدانند ساختن اجماع داخل FOMC سخت است و میتواند به نوسان بازار منجر شود. این فضا یعنی میتوان برای کاهشهای بعدی نرخ بهره آماده شد، اما همزمان ریسک مخالفت کوتاهمدت اعضای دیگر با موضع «انقباضیتر» را پوشش داد (Hawkish؛ یعنی تمایل به نرخ بهره بالاتر).
پیامدهای معاملاتی برای نرخها
بازار از قبل کاهش نرخ بهره در پایان سال را تا حدی در قیمتها حساب کرده، اما زمان دقیق هنوز قطعی نیست. میتوان به استفاده از ابزارهای مشتقه مثل قراردادهای آتی SOFR فکر کرد (SOFR Futures؛ قراردادهای آتی مبتنی بر نرخ تامین مالی شبانه با وثیقه اوراق خزانه آمریکا) تا برای نرخهای کوتاهمدت پایینتر در اواخر ۲۰۲۶ و اوایل ۲۰۲۷ موقعیت گرفت. همچنین میتوان از «اختیار معامله» روی ETFهای اوراق خزانه استفاده کرد (Options on Treasury ETFs؛ یعنی قرارداد حق خرید/فروش روی صندوقهای قابل معامله اوراق خزانه) تا دیدگاه کاهش «بازده» را بیان کرد (Yield؛ نرخ بازده اوراق)، بدون اینکه تمام ریسک جهتدار خودِ اوراق را پذیرفت.
فشار سیاسی برای نرخهای پایینتر را نمیتوان نادیده گرفت، بهخصوص وقتی بدهی دولت آمریکا حالا بالاتر از ۱۰۲٪ GDP است. وضعیت مشابهی در دهه ۱۹۷۰ دیده شد؛ زمانی که نفوذ رئیسجمهور به نتایج ضعیف در سیاست پولی انجامید. این سابقه تاریخی این ایده را تقویت میکند که استقلال فدرالرزرو احتمالاً ضعیفتر میشود و در بلندمدت به نفع نرخهای پایینتر تمام خواهد شد.
این مسیر احتمالی سیاستی بهطور مستقیم روی دلار آمریکا اثر میگذارد. فدرالرزروی انبساطیتر، تحت تاثیر خوشبینی به هوش مصنوعی و فشار سیاسی، به معنی ارز ضعیفتر است. معاملهگران میتوانند با بررسی «اختیار معامله» یا «قراردادهای آتی» (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در تاریخ آینده با قیمت مشخص) که از کاهش دلار در برابر «سبدی از ارزهای اصلی» سود میبرند آماده شوند (Basket؛ مجموعهای از چند ارز مثل یورو، ین، پوند).
حساب واقعی VT Markets خود را ایجاد کنید و همین حالا معامله را شروع کنید.
