میانگین چهار هفته‌ای تغییر اشتغال ADP آمریکا تا ۲ مه به ۳۵.۷۵ هزار نفر کاهش یافت؛ در حالی‌که رقم قبلی ۴۲.۲۵ هزار نفر بود. این حرکت نشان‌دهنده کندتر شدن سرعت رشد اشتغال بخش خصوصی (یعنی استخدام‌ها در شرکت‌های غیر دولتی) در تازه‌ترین بازه چهار هفته‌ای است.

از نظر عددی، این کاهش برابر با ۶.۵۰ هزار نفر است. با این حال میانگین همچنان مثبت است؛ یعنی طبق سنجه ADP (گزارش اشتغال یک شرکت خصوصی که تغییرات استخدام در بخش خصوصی را برآورد می‌کند)، اشتغال هنوز در حال افزایش است.

شواهد از سرد شدن بازار کار حکایت دارد

ما این افت در میانگین اشتغال ADP را یک هشدار زودهنگام مهم از سرد شدن بازار کار (کاهش سرعت استخدام و کم شدن تقاضا برای نیروی کار) می‌دانیم. کاهش میانگین چهار هفته‌ای از ۴۲.۲۵ هزار به ۳۵.۷۵ هزار فقط یک نوسان کوتاه‌مدت نیست، بلکه نشانه‌ای از روندی است که می‌گوید شتاب استخدام در حال کم شدن است. این موضوع می‌تواند به فعالیت اقتصادی ضعیف‌تر (کند شدن رشد) در ماه‌های پیشِ‌رو منتهی شود.

این نگاه با تازه‌ترین گزارش رسمی اشتغال هم تقویت می‌شود؛ جایی که در آوریل، اشتغال غیرکشاورزی (Non-Farm Payrolls؛ تعداد شغل‌های ایجادشده در اقتصاد به‌جز بخش کشاورزی) رقم ناامیدکننده ۸۵ هزار شغل را ثبت کرد که بسیار کمتر از پیش‌بینی بازار (consensus؛ میانگین پیش‌بینی تحلیلگران) یعنی ۱۵۰ هزار بود. همچنین آخرین داده‌های CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده؛ معیار تورم قیمت‌ها برای خانوارها) که در میانه مه منتشر شد نشان داد تورم هسته (core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) به ۳.۱٪ آرام‌تر شده که کندترین آهنگ در بیش از یک سال است. ترکیب بازار کار ضعیف‌تر و تورم رو به کاهش، استدلال برای احتیاط بیشتر فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را تقویت می‌کند.

پیامدهای بازار و نحوه چینش موقعیت‌ها

با توجه به این داده‌ها، ما معتقدیم بازار احتمال کاهش نرخ بهره فدرال رزرو در ادامه سال را کمتر از واقع قیمت‌گذاری کرده است. ابزار CME FedWatch (ابزاری که با اتکا به قیمت معاملات آتی، احتمال مسیر نرخ بهره را برآورد می‌کند) اکنون احتمال ۶۵٪ برای کاهش نرخ تا نشست سپتامبر را نشان می‌دهد؛ در حالی‌که یک ماه قبل فقط ۳۰٪ بود. بنابراین ما برای کاهش نرخ‌های کوتاه‌مدت بهره (نرخ‌های نزدیک‌مدت بازار پول) از طریق معاملات آتی SOFR (نرخ تأمین مالی شبانه تضمین‌شده؛ نرخ مرجع کوتاه‌مدت دلار) و معاملات آتی Fed Funds (معاملات آتی نرخ وجوه فدرال؛ نرخ هدف کوتاه‌مدت فدرال رزرو) موقعیت‌گیری می‌کنیم.

در مشتقات شاخص‌های سهام (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از شاخص‌هایی مانند S&P 500 می‌آید)، چشم‌انداز به دوره‌ای از نوسان بالاتر اشاره دارد. کشمکش بین کند شدن اقتصاد (منفی برای سهام) و احتمال آسان‌تر شدن سیاست پولی (مثبت برای سهام) می‌تواند بازار را پرنوسان و رفت‌وبرگشتی کند. به همین دلیل، برای پوشش ریسک (protection؛ کاهش زیان احتمالی) به خرید اختیار فروش (put option؛ حق فروش دارایی با قیمت مشخص) روی S&P 500 یا خرید اختیار خرید VIX (VIX call option؛ حق خرید مرتبط با شاخص نوسان که معمولاً با افزایش اضطراب بازار بالا می‌رود) فکر می‌کنیم تا از نوسان‌های قیمتی احتمالی بهره ببریم.

همچنین انتظار داریم دلار آمریکا با جا افتادن انتظار کاهش نرخ بهره تضعیف شود. در تاریخ، شاخص دلار (Dollar Index؛ ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) به‌طور متوسط ۲ تا ۳٪ در سه ماه منتهی به نخستین کاهش نرخ در یک چرخه انبساطی (easing cycle؛ دوره کاهش نرخ‌ها برای حمایت از اقتصاد) افت کرده است. به همین دلیل، اختیار معامله روی معاملات آتی ارز (currency futures options؛ اختیار معامله بر قراردادهای آتی ارز)، به‌ویژه برای یورو و ین ژاپن، می‌تواند مسیر مناسبی برای موقعیت‌گیری نسبت به این تغییر باشد.