درگیری در خاورمیانه قیمت نفت و گاز را بالا برده است. پیشبینی میشود هزینه بالاتر انرژی، هزینه تولید مصالح ساختمانی اروپا مثل سیمان، بتن و آجر را افزایش دهد.
میزان وابستگی تولیدکنندگان به نفت و گاز مشابه سطح سال ۲۰۲۲ توصیف شده است. اگر قیمت انرژی بالا بماند، تولیدکنندگان احتمالاً هزینههای بیشتر را به شرکتهای ساختمانی منتقل میکنند.
ریسکهای انتقال افزایش قیمت انرژی به مشتری
این «انتقال هزینه» (یعنی تولیدکننده افزایش هزینه را روی قیمت فروش میگذارد) میتواند «حاشیه سود» (اختلاف درآمد فروش و هزینهها) شرکتهای ساختمانی را کاهش دهد. همچنین ممکن است هزینه نهایی ساختوساز را بالا ببرد و فعالیت ساختوساز را کمرمق کند.
از ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰، این بخش مصرف نفت برای گرمایش را به میزان زیادی کاهش داد. اما در پنج سال گذشته کاهش بیشتری در مصرف نفت دیده نشده است.
بین ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵، شرکتها عمدتاً مصرف زغالسنگ را کم کردند. مصرف گاز حدود ۱۵ سال اخیر تقریباً ثابت مانده است.
مجوزهای ساختوساز اخیراً افزایش یافتهاند. بهبود طولانیتر این بخش به بازارهای انرژی باثباتتر و روشهای تولید کممصرفتر از نظر انرژی وابسته است.
جایگیری در بازار و پوشش ریسک
مقاله میگوید با کمک ابزار هوش مصنوعی تهیه و توسط یک دبیر بررسی شده است.
با تنشهای اخیر در خاورمیانه که نفت برنت را دوباره به سمت ۹۵ دلار برای هر بشکه برده، اثر مستقیم بر بخشهای وابسته به انرژی دیده میشود. این وضعیت شبیه فشارهای سال ۲۰۲۲ است؛ زمانی که قیمتهای بالای انرژی سریعاً توسط تولیدکنندگان به قیمت فروش منتقل شد. بخش مصالح ساختمانی اروپا، بهدلیل اتکای بالا به گاز طبیعی و نفت، در برابر این شوک قیمتی آسیبپذیرتر است.
با نگاه به گذشته، شرکتهای مصالح ساختمانی بین ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ پیشرفت کمی در کاهش وابستگی به نفت و گاز داشتهاند. در حالی که مصرف زغالسنگ کنار گذاشته شد، وابستگی به گاز بیش از ۱۵ سال تقریباً ثابت مانده و این شرکتها را در معرض ریسک قرار داده است. عملکرد اخیر شاخص STOXX Europe 600 Construction & Materials (شاخصی که عملکرد سهام شرکتهای ساختوساز و مصالح در اروپا را نشان میدهد) که در فصل گذشته حدود ۵٪ از بازار عقبتر بوده، این آسیبپذیری را تأیید میکند.
برای هفتههای پیش رو، میتوان انتظار فشار بیشتر بر سودآوری این بخش را در نظر گرفت. «اختیار فروش» یا Put Option (قراردادی که حق فروش دارایی با قیمت مشخص را میدهد و معمولاً برای سود بردن از افت قیمت یا پوشش ریسک استفاده میشود) روی شرکتهایی مثل HeidelbergCement یا Saint-Gobain میتواند یک راهبرد مستقیم برای بهرهبرداری از ضعف احتمالی سودآوری باشد. این دیدگاه با تازهترین دادههای یورواستات در فوریه ۲۰۲۶ هم تقویت میشود؛ دادههایی که نشان داد «قیمتهای تولیدکننده صنعتی» (قیمت فروش کارخانهها) برای مصالح ساختمانی ۱.۲٪ افزایش داشته و نشانهای است که افزایش هزینهها در حال اثرگذاری است.
همزمان، میتواند برای یک «معامله جفتی» یا Pair Trade (خرید یک دارایی و فروش همزمان دارایی دیگر برای استفاده از اختلاف عملکرد) هم فرصت ایجاد شود؛ به این صورت که روی بخش انرژی موقعیت خرید گرفته شود. قیمت بالای نفت و گاز که به تولیدکنندگان فشار میآورد، احتمالاً درآمد شرکتهای انرژی را بالا میبرد. میتوان «اختیار خرید» یا Call Option (قراردادی که حق خرید دارایی با قیمت مشخص را میدهد) روی شرکتهای بزرگ انرژی اروپا یا «قرارداد آتی» یا Futures (قرارداد خرید/فروش در تاریخ آینده با قیمت مشخص) مرتبط با گاز طبیعی اروپا را برای «پوشش ریسک» (کاهش زیان احتمالی) یا کسب سود از تداوم هزینه بالای انرژی بررسی کرد.
افزایش جزئی مجوزهای ساختوساز که در اواخر ۲۰۲۵ دیده شد، اکنون شکننده به نظر میرسد. گزارشهای جدید از توقف صدور مجوزهای تازه در آلمان و فرانسه حکایت دارد و نشان میدهد هزینههای بالاتر ساختوساز از همین حالا تقاضا را تضعیف کرده است. این عدمقطعیت رو به افزایش میتواند به رشد «نوسان ضمنی» (انتظار بازار از میزان نوسان آینده که در قیمت اختیار معامله منعکس میشود) منجر شود و راهبردهایی که از نوسان قیمت سود میبرند، مثل «استرادل» یا Straddle (خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش برای بهرهبرداری از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) را جذابتر کند.
