NZD/USD روز پنج‌شنبه نزدیک ۰.۵۹۱۰ معامله شد؛ رشدها محدود بود و شتاب حرکت ضعیف ماند. سقف رشد زمانی شکل گرفت که بازارها بین فضای ریسک‌پذیری (تمایل معامله‌گران به دارایی‌های پرریسک) و دلار قدرتمند آمریکا تردید داشتند.

در نیوزیلند خبر مهمی منتشر نشد، اما بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) یک «مشورت عمومی» درباره اصلاحات قوانین بیمه آغاز کرد. سیاست پولی (تصمیمات مربوط به نرخ بهره و نقدینگی) بدون تغییر باقی ماند و همین موضوع مانع تقویت بیشتر دلار نیوزیلند شد.

دلار نیوزیلند زیر فشار دلار قدرتمند آمریکا

تقاضا برای دلار آمریکا به‌دلیل ریسک‌های ژئوپلیتیک (تنش‌ها و درگیری‌های سیاسی-امنیتی بین کشورها) و انتظارها درباره نرخ‌های بهره ادامه داشت. به همین دلیل، با وجود افزایش جزئی قیمت، رشد این جفت‌ارز محدود ماند.

در نمودار چهار ساعته، NZD/USD در ۰.۵۹۰۷ معامله شد و یک سطح افقی کلیدی (پیوت/نقطه چرخش) را در ۰.۵۹۰۷ حفظ کرد. قیمت بالاتر از میانگین متحرک ساده ۲۰ دوره‌ای (SMA؛ میانگین قیمت در ۲۰ کندل اخیر) در ۰.۵۸۷۷ و میانگین متحرک ساده ۱۰۰ دوره‌ای در ۰.۵۷۸۷ باقی ماند.

شاخص قدرت نسبی RSI (با دوره ۱۴؛ نشان‌دهنده قدرت خرید/فروش) نزدیک ۶۷ بود و هنوز وارد ناحیه اشباع خرید (حالت خرید بیش از حد که می‌تواند احتمال اصلاح را بالا ببرد) نشده بود. مقاومت‌ها (سطوحی که معمولاً جلوی رشد را می‌گیرند) در ۰.۵۹۲۱ و سپس ۰.۵۹۶۵ قرار داشتند و حمایت‌ها (سطوحی که معمولاً جلوی افت را می‌گیرند) در ۰.۵۹۰۷، ۰.۵۹۰۲ و ۰.۵۸۹۲ دیده می‌شدند.

در صورت افت بیشتر، امکان آزمون ۰.۵۸۷۷ و سپس ۰.۵۷۸۷ وجود دارد. بخش تکنیکال با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تهیه شده است.

اختلاف نرخ بهره روایت بازار را تغییر می‌دهد

سال گذشته در همین مقطع، روایت «دلار قوی آمریکا» جهت جریان معاملات را تعیین می‌کرد و NZD/USD را زیر محدوده ۰.۵۹۲۰ نگه می‌داشت. در آوریل ۲۰۲۵، تمرکز بازار روی انتظارها از نرخ بهره آمریکا و ریسک ژئوپلیتیک بود و همین موضوع اجازه نمی‌داد دلار نیوزیلند تقویت شود. بانک مرکزی نیوزیلند نیز نرخ را بدون تغییر نگه داشته بود و انگیزه زیادی برای خرید این ارز ایجاد نمی‌شد.

از آن زمان، تصویر بنیادی (عوامل اقتصادی اصلی مثل تورم و سیاست نرخ بهره) تغییر کرده و توازن این جفت‌ارز را عوض کرده است. با کاهش تورم، فدرال رزرو آمریکا (بانک مرکزی آمریکا) یک‌بار نرخ بهره را تا ۵.۰۰٪ کاهش داد، اما RBNZ به‌دلیل ادامه فشارهای قیمتی داخلی، نرخ نقدی خود را در ۵.۵۰٪ ثابت نگه داشته است. این افزایش «اختلاف نرخ بهره» (تفاوت نرخ‌های بهره دو کشور) به نفع دلار نیوزیلند، نسبت به سال قبل یک تغییر مهم محسوب می‌شود.

آمارهای اخیر نیز این واگرایی را تأیید می‌کند و موقعیت خرید دلار نیوزیلند (لانگ‌کیوی؛ خرید NZD در برابر ارز دیگر) را جذاب‌تر می‌سازد. تازه‌ترین داده‌ها نشان می‌دهد تورم سالانه آمریکا (CPI؛ شاخص قیمت مصرف‌کننده) به ۲.۸٪ کاهش یافته، در حالی‌که تورم سه‌ماهه اول نیوزیلند بالاتر از انتظار و برابر ۳.۵٪ ثبت شده است. این موضوع دیدگاه بازار را تقویت می‌کند که RBNZ احتمالاً جزو آخرین بانک‌های مرکزی است که مسیر سیاست را تغییر می‌دهد، و این یعنی برتری بازده (سود ناشی از نرخ بهره بالاتر) به نفع NZD.

برای معامله‌گران مشتقه (ابزارهای مالی مثل اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این شرایط می‌تواند به معنی کاهش انتظار برای ریزش‌های بزرگ باشد. فروش اختیار فروش (Put) با قیمت اعمال دور از قیمت فعلی (Out-of-the-money؛ اختیار فروشی که اگر همین حالا سررسید شود ارزشی ندارد) می‌تواند راهبردی مناسب برای دریافت «پرمیوم» (حق‌بیمه/پول دریافتی فروشنده اختیار) باشد؛ چون اختلاف نرخ بهره می‌تواند مثل یک کف قیمتی برای این جفت‌ارز عمل کند. ریسک افت شدید مانند ۲۰۲۵ ظاهراً کمتر شده است.

با این نگاه، مقاومت قدیمی حوالی ۰.۵۹۶۵ که سال گذشته مطرح بود، حالا می‌تواند بیشتر شبیه یک ناحیه حمایتی بالقوه دیده شود. همچنین باید بازار اختیار معامله (Options؛ بازاری برای خرید/فروش حق معامله در آینده) را برای نشانه‌های بی‌خیالی بازار زیر نظر داشت، اما فضای فعلی بیشتر به نفع راهبردهایی است که از رشد آرام یا نوسان در یک بازه با تمایل صعودی سود می‌برند. تمرکز از «قدرت کلی دلار» به «مسیرهای مشخص سیاست بانک‌های مرکزی» منتقل شده است.