آتی‌های داوجونز در معاملات اروپا در روز چهارشنبه ۰٫۳۰٪ رشد کرد و به نزدیکی ۴۹٬۹۵۰ رسید. آتی‌های S&P 500 نیز ۰٫۱۹٪ افزایش یافت و به حدود ۷٬۴۸۰ رسید، در حالی‌که آتی‌های نزدک ۱۰۰ با رشد ۰٫۴۱٪ به سمت ۲۹٬۶۰۰ بالا رفت.

قراردادهای آتی سهام آمریکا پس از آن صعود کرد که شاخص‌های S&P 500 و نزدک ۱۰۰ در روز چهارشنبه در بالاترین سطح تاریخی خود بسته شدند. سهام فناوری پیشتاز رشد بودند؛ از جمله مایکرون تکنولوژی، انویدیا، تسلا، اپل و آلفابت.

عملکرد بازار و سیگنال تورم

در آخرین جلسه معاملاتی آمریکا، داوجونز ۰٫۱۴٪ افت کرد، اما S&P 500 به میزان ۰٫۵۸٪ رشد کرد و نزدک ۱۰۰ ۱٫۲٪ بالا رفت. بازارها به این واکنش نشان دادند که قیمت‌های تولیدکننده (تورم در سطح عمده‌فروشی و کارخانه، یعنی افزایش هزینه‌ها قبل از رسیدن به مصرف‌کننده) در ماه آوریل با سریع‌ترین آهنگ از سال ۲۰۲۲ افزایش یافت.

معامله‌گران در انتظار خبرهای تازه از گفت‌وگوهای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین بودند. توجه‌ها همچنین به گزارش «خرده‌فروشی آمریکا» برای ماه آوریل (میزان خرید مصرف‌کنندگان که نشانه‌ای از قدرت تقاضا در اقتصاد است) که قرار بود بعدتر در همان روز منتشر شود، معطوف شد.

تورم شاخص قیمت تولیدکننده آمریکا (PPI؛ سنجه‌ای از تغییر قیمت کالاها و خدمات در مرحله تولید/عمده‌فروشی) در آوریل به ۶٫۰٪ نسبت به سال قبل رسید؛ در حالی‌که در مارس ۴٫۳٪ بود و از پیش‌بینی ۴٫۹٪ بالاتر آمد. در مقیاس ماهانه نیز PPI معادل ۱٫۴٪ افزایش یافت؛ بالاتر از ۰٫۷٪ و بیشتر از انتظار ۰٫۵٪.

این دوگانگی بازار—رشد سهام فناوری در برابر داده‌های تورمی بالا—الگویی تکراری است. با اینکه شاخص VIX (سنجه «ترس» بازار و اندازه‌گیری نوسان مورد انتظار در S&P 500) اکنون حوالی سطح نسبتاً آرام ۱۴٫۵ معامله می‌شود، این تنش پنهان می‌تواند به معنی آماده‌بودن برای نوسان‌های قیمتی بیشتر در هفته‌های آینده باشد.

پوشش ریسک و نوسان ناشی از رویدادها

با توجه به عملکرد بهتر نزدک، تمرکز اصلی می‌تواند روی همین بازار باشد. «اسپرد صعودی کال» روی QQQ (ترکیبی از خرید اختیار خرید و فروش اختیار خرید در قیمت‌های بالاتر برای محدود کردن هزینه و مشخص کردن سقف سود و زیان) راهی است برای بهره‌بردن از رشد احتمالی، در حالی‌که ریسک از قبل محدود می‌شود؛ رویکردی محتاطانه با توجه به ابهام‌های اقتصادی. در حال حاضر، رشد بیشتر در چند شرکت بزرگ و شاخص‌ساز متمرکز به نظر می‌رسد.

ابهام درباره گفت‌وگوهای ژئوپلیتیک و داده‌های مهمی مثل خرده‌فروشی، «ریسک رویداد» ایجاد می‌کند (یعنی احتمال جهش ناگهانی قیمت‌ها به‌دلیل یک خبر یا گزارش). خرید «پوت‌های حمایتی کوتاه‌مدت» روی شاخص S&P 500 (اختیار فروش با سررسید نزدیک برای کاهش زیان در صورت افت بازار) روش ساده‌ای برای بیمه‌کردن سبد سرمایه‌گذاری در برابر یک خبر منفی در روزهای آینده است.

عدد بالای تورم عمده‌فروشی مهم‌ترین عامل فشار است، چون می‌تواند فدرال رزرو را به عقب‌انداختن کاهش سیاست انقباضی وادار کند (یعنی دیرتر به سمت کاهش نرخ بهره برود). این موضوع در «آتی فد فاندز» هم دیده می‌شود (قراردادهایی که انتظار بازار از نرخ بهره سیاستی فدرال رزرو را نشان می‌دهند): اکنون بازار فقط ۶۵٪ احتمال می‌دهد تا پایان سال نرخ بهره کاهش یابد، در حالی‌که ماه گذشته این احتمال ۸۰٪ بود. این تغییر باعث می‌شود ابزارهای مشتقه مرتبط با نرخ‌های بهره مرجع (قراردادهایی که ارزششان به نرخ بهره وابسته است) برای رصد نشانه‌های ادامه رویکرد سخت‌گیرانه‌تر نسبت به تورم، مهم‌تر شوند.