فیلیپ لین، اقتصاددان ارشد بانک مرکزی اروپا (ECB) در یک کنفرانس در لندن گفت شوک انرژی مرتبط با جنگ ایران ممکن است به سیاست پولی انقباضی (یعنی نگهداشتن نرخ بهره در سطح بالا برای مهار تورم) نیاز داشته باشد. او گفت یک «عبور از هدف در حد متوسط اما نه خیلی ماندگار» میتواند به یک تعدیل سنجیده منجر شود؛ با واکنشی که «به اندازه کافی قاطع یا پایدار» باشد.
پس از این اظهارات، EUR/USD از حوالی 1.1700 برگشت و بالاتر از میانگین متحرک ساده ۱۰۰روزه (SMA؛ میانگین قیمت در ۱۰۰ روز گذشته برای سنجش روند) در 1.1708 رفت. سطح بعدی، میانگین متحرک ساده ۲۰روزه در 1.1730 است.
چارچوب سیاستگذاری بانک مرکزی اروپا
بانک مرکزی اروپا در فرانکفورت قرار دارد و برای منطقه یورو نرخهای بهره را تعیین میکند تا تورم نزدیک ۲٪ بماند. تصمیمهای سیاستی را «شورای حکام» در هشت نشست سالانه میگیرد؛ شامل رؤسای بانکهای مرکزی ملی و شش عضو دائمی، از جمله رئیس بانک، کریستین لاگارد.
«تسهیل کمی» (Quantitative easing؛ تزریق پول با خلق یورو برای خرید داراییهایی مثل اوراق بدهی دولت یا شرکتها) معمولاً با تضعیف یورو همراه است. از این ابزار در ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، در ۲۰۱۵ و در دوران همهگیری کووید استفاده شد؛ وقتی کاهش نرخ بهره بهتنهایی برای رسیدن به هدف تورمی کافی نبود.
«انقباض کمی» (Quantitative tightening؛ برعکسِ تسهیل کمی) پس از آغاز بهبود و بالا رفتن تورم بهکار میرود. در این روش، خرید جدید اوراق متوقف میشود و همچنین پولِ حاصل از سررسید اوراقِ در اختیار بانک دوباره سرمایهگذاری نمیشود؛ این روند معمولاً به تقویت یورو کمک میکند.
پیامدها برای معاملات ابزارهای مشتقه
این فضای نرخ بهره بالا باعث میشود «ابزارهای مشتقه نرخ بهره» (قراردادهای مالی که ارزششان از نرخ بهره میآید) در هفتههای آینده برای معاملهگران مهمتر شوند. «قراردادهای آتی» (Futures؛ توافق خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) که به EURIBOR (نرخ معیار وامدهی بینبانکی یورو) وابستهاند، فعلاً فقط احتمال کمی برای کاهش نرخ بهره تا پایان امسال نشان میدهند. بنابراین، معاملهگران میتوانند به استفاده از «اختیار معامله» (Options؛ حق خرید/فروش با قیمت مشخص، بدون اجبار) فکر کنند تا برای سناریوی «نرخها بالاتر برای مدت طولانیتر» نسبت به انتظار فعلی بازار موقعیت بگیرند؛ بهویژه اگر دادههای تورمیِ پیشِ رو کاهش روشن و قابل اتکایی نشان ندهد.
سیاست بانک مرکزی اروپا از یورو حمایت پایهای کرده است؛ همانطور که سال گذشته از سطح 1.1700 برگشت. EUR/USD اکنون نزدیک 1.1520 معامله میشود، اما با ثابت نگهداشتن نرخها توسط فدرال رزرو آمریکا هم، «نوسان ضمنی» در اختیار معاملههای ارزی (Implied volatility؛ نوسانی که قیمت اختیار معامله برای آینده نشان میدهد) رو به افزایش است. خرید «اختیار فروش یورو» (Euro put options؛ ابزاری برای سود بردن از افت یورو یا پوشش ریسک افت) میتواند راهی محتاطانه برای پوشش ریسک باشد اگر آمار رشد منطقه یورو در سهماهه اول ۲۰۲۶ ــ که هفته آینده منتشر میشود ــ ضعیفتر از پیشبینیها باشد.
شوک اولیه انرژی که این روند را آغاز کرد، باعث شد قیمت نفت در ۲۰۲۵ به بیش از ۱۳۰ دلار برای هر بشکه برسد. هرچند قیمتها بعداً عقب نشست، نفت برنت (Brent؛ شاخص قیمت نفت دریای شمال) نزدیک ۹۲ دلار برای هر بشکه کف پیدا کرده که از نظر تاریخی بالاست و همچنان به افزایش فشار قیمتی کمک میکند. معاملهگران مشتقه باید محتاط بمانند، چون هر تنش تازه میتواند دوباره هزینه انرژی را جهش دهد و مسیر تصمیمگیری بانک مرکزی اروپا را پیچیدهتر کند.