دادههای «موقعیتگیری ارزی CFTC» نشان میدهد سفتهبازان دوباره در حال افزایش «موقعیت خرید دلار آمریکا» هستند. «موقعیت خرید» یعنی معاملهگر از رشد قیمت دلار سود میبرد. در شرایط درگیریهای خاورمیانه، از دلار بهعنوان «دارایی امن» استفاده میشود؛ یعنی وقتی ریسک بالا میرود، سرمایهها به سمت داراییهایی میروند که نقدشوندگی و پذیرش بالاتری دارند.
با وجود رشد دلار در «بازار نقدی» از اواخر فوریه (بازاری که معامله با قیمت لحظهای انجام میشود)، اندازه موقعیتهای خرید فعلی هنوز از اوجهای چند سال اخیر کوچکتر است. حرکتهای کوتاهمدت بیشتر به «ریسکپذیری» بازار و تغییر انتظارها درباره «کاهش نرخ بهره» در آمریکا وابسته است؛ نرخ بهره یعنی هزینه وامگیری که بانک مرکزی تعیین میکند و روی ارزش دلار اثر مستقیم دارد.
تقاضای دلار بهعنوان دارایی امن
نقش پناهگاه امن دلار به «نقدشوندگی» آن (یعنی امکان خریدوفروش سریع با هزینه کم) و استفاده گستردهاش در پرداختها و معاملات جهانی برمیگردد. انتظار میرود فعلاً این نقش حفظ شود.
سفتهبازان به افزایش موقعیتهای خرید دلار ادامه دادهاند و دلار در فضای تنشهای جاری خاورمیانه همچنان انتخاب اصلی برای پناه بردن سرمایههاست. انتظار میرود با کاهش ریسکپذیری، دلار همچنان حمایت شود. کاهش امید به «کاهش نزدیکمدت نرخ بهره آمریکا» نیز میتواند به تقویت دلار کمک کند.
قدرت دلار از دادههای تورمی هم اثر میگیرد. آخرین گزارش «شاخص قیمت مصرفکننده آمریکا (CPI)» برای مارس ۲۰۲۶ عدد ۳.۱٪ را نشان داد. CPI یعنی میانگین تغییر قیمت کالاها و خدماتی که خانوارها میخرند و معیار مهم تورم است. پس از این گزارش، بازارها زمان «کاهش نرخ بهره فدرال رزرو» را عقبتر بردند. «فدرال رزرو» بانک مرکزی آمریکا است. این موضوع نسبت به دیدگاه نرمتر و متمایل به کاهش نرخ بهره که در نیمه دوم ۲۰۲۵ شکل گرفته بود، تغییر محسوسی است.
رویکردهای معاملهگری و پوشش ریسک
طبق گزارش CFTC، «موقعیتهای خرید خالص دلار» در اختیار سفتهبازان اکنون به بیش از ۱۵ میلیارد دلار رسیده و از فوریه بهطور محسوسی افزایش یافته است. «خالص» یعنی جمع موقعیتهای خرید منهای فروش. با این حال، این رقم هنوز خیلی کمتر از اوج بالای ۴۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۲ است؛ بنابراین اگر تنشهای جهانی بیشتر شود، از نظر آماری هنوز امکان ورود سرمایه بیشتر به دلار وجود دارد.
برای معاملهگرانی که میخواهند از این روند استفاده کنند، خرید «اختیار خرید (Call Option)» روی «شاخص دلار (DXY)» میتواند راهی برای سود گرفتن از رشد احتمالی باشد، با ریسک محدود. «اختیار معامله» قراردادی است که حق خرید یا فروش را در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص میدهد. DXY هم شاخصی است که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم نشان میدهد. راه دیگر، فروش «اختیار فروش (Put Option)» روی جفتارزهایی مثل EUR/USD است؛ یعنی دریافت «حقبیمه» (Premium) در برابر پذیرش ریسک افت آن جفتارز، که در عمل معادل نگاه صعودی به دلار است. «حقبیمه» پولی است که فروشنده اختیار از خریدار میگیرد. نقش دلار بهعنوان ارز اصلی در پرداختهای جهانی، فعلاً این جایگاه را حفظ کرده است.
با وجود این شرایط، فشارهای بلندمدت «کاهش وابستگی به دلار» از سوی روسیه، چین و حتی اتحادیه اروپا همچنان وجود دارد. افرادی که داراییهایشان به ارزهای دیگر است میتوانند برای «پوشش ریسک» (Hedge) از اختیار معامله استفاده کنند تا در برابر تقویت بیشتر دلار در هفتههای آینده محافظت شوند. پوشش ریسک یعنی کاهش اثر زیان احتمالی یک نوسان نامطلوب. این کار میتواند سبد سرمایهگذاری را در برابر نوسان کوتاهمدت ناشی از ریسکپذیری بازار و انتظارها درباره نرخ بهره آمریکا محافظت کند.
