فروش خانههای نوساز آمریکا در فوریه به ۰.۶۳۵ میلیون واحد رسید؛ در حالیکه در ماه قبل ۰.۵۸۷ میلیون واحد بود.
این یعنی فروش ماهبهماه ۰.۰۴۸ میلیون واحد افزایش داشته است.
شتاب بازار مسکن و نشانهای از وضعیت مصرفکننده
فروش خانههای نوساز در فوریه بالاتر از انتظار بود و نشان میدهد بازار مسکن در ابتدای سال از پشتوانه نسبی برخوردار بوده است. اکنون در اوایل ماه مه، بررسی میشود آیا این روند در فصل مهم فروش بهار هم ادامه پیدا کرده یا نه. این آمار با وجود قدیمی بودن، یک مبنا برای سنجش وضعیت خانوارها و توان خرید مصرفکننده ارائه میدهد.
این پایداری در بازار مسکن، همراه با گزارش اشتغال آوریل که از ایجاد ۲۱۰ هزار شغل جدید خبر داد، تصمیمگیری فدرال رزرو درباره نرخ بهره را دشوارتر میکند. بازار—طبق قیمتگذاری قراردادهای آتی SOFR (قراردادهای آتی «نرخ تأمین مالی تضمینشده شبانه» که انتظارات از نرخهای کوتاهمدت را نشان میدهد)—انتظارها را به سمت ثابت ماندن نرخها تا تابستان برده است. بنابراین میتوان به معاملات مناسب برای سناریوی «ماندن نرخ بهره در سطح بالا» فکر کرد؛ مثل خرید اختیار فروش (Put) روی قراردادهای آتی اوراق خزانه آمریکا (ابزاری که قیمتش معمولاً با افزایش نرخ بهره تحت فشار قرار میگیرد).
در بازار سهام، میتوان سراغ اختیار معامله روی صندوقهای قابل معامله (ETF) مرتبط با شرکتهای سازنده مسکن رفت؛ مانند SPDR S&P Homebuilders ETF (XHB). ETF یعنی صندوقی که مثل سهم معامله میشود و مجموعهای از سهام را در خود دارد. با یادآوری رشد این گروه در اواخر ۲۰۲۵ وقتی نرخ وام مسکن برای مدتی به زیر ۶.۵٪ رفت، هر نشانهای از تداوم تقاضای خریداران میتواند دوباره توجه بازار را به این بخش برگرداند. استفاده از اختیار خرید (Call) روی این ETFها یا بزرگترین نمادهای داخل آنها، راهی مستقیم برای بهرهگیری از احتمال تقویت این گروه است.
اثر این روند به بخش مواد اولیه هم میرسد، چون ساختوساز به کالاهای خام نیاز دارد. قراردادهای آتی چوب (Lumber futures)—یعنی قرارداد استاندارد برای خرید/فروش چوب در آینده—در یک ماه گذشته حدود ۵٪ رشد کردهاند که نشانه انتظار برای افزایش فعالیت ساختمانی است. در همین چارچوب، استفاده از اختیار خرید روی قراردادهای آتی مس (Copper futures) یا ETFهای فلزات صنعتی میتواند جذاب باشد؛ چون با رونق ساختوساز معمولاً تقاضا برای فلزات هم بالاتر میرود.
در مقابل، نسبت به بخشهای حساس به نرخ بهره مثل املاک تجاری و REITها محتاط میمانیم. REIT یعنی شرکت/صندوق سرمایهگذاری در املاک که بخش بزرگی از سود را به صورت سود نقدی تقسیم میکند. اگر فدرال رزرو کاهش نرخ بهره را عقب بیندازد، هزینه تأمین مالی برای این مجموعهها بالاتر میماند و بازدهی آنها کمتر جذاب میشود. خرید اختیار فروش روی یک شاخص گسترده REIT میتواند نقش پوشش ریسک (Hedge) داشته باشد؛ یعنی در صورت بدتر شدن شرایط این گروه، بخشی از زیان سایر داراییها را جبران کند—بهویژه اگر بازار احتمال کاهش نرخ بهره در ۲۰۲۶ را هم کمرنگ کند.
