انتظار می‌رود فدرال رزرو روز چهارشنبه لحنی «هاوکیش» اتخاذ کند؛ با بیانیه‌ای کوتاه که از ارائه راهنمایی آینده (forward guidance) پرهیز کرده و در عوض بر ارجاع به «عدم‌قطعیت بالا» و رویکرد وابسته به داده‌ها (data-dependent) تکیه کند. چنین چارچوبی انعطاف‌پذیری لازم را برای افزایش نرخ بهره در نشست‌های بعدی حفظ می‌کند، بدون آن‌که مستقیماً به آن متعهد شود. در این نشست «نمودار نقطه‌ای» (dot plot) پیش‌بینی‌های نرخ بهره منتشر نمی‌شود و همین موضوع، در فضای متاثر از درگیری‌ها، توجه بازار را از مسیر نرخ بهرهِ منتشرشده منحرف می‌کند.

بازارها قرار است بر کنفرانس خبری رئیس، وارش، متمرکز شوند؛ جایی که عباراتی مانند این‌که کمیته بازار باز فدرال (FOMC) «نسبت به ریسک‌های افزایشی تورم هوشیار است» می‌تواند سیگنال نیت سیاستی بدهد، بدون آن‌که پای تعهد محکم در میان باشد. نحوه مواجهه او با جهش نفت می‌تواند تفسیر بازار از شوک عرضه و میزان سرریز آن به فشارهای قیمتی گسترده‌تر را شکل دهد. با توجه به این‌که بازار آتی، افزایش نرخ در سپتامبر را به‌طور کامل قیمت‌گذاری کرده است، آستانه یک شگفتی هاوکیش که بتواند دلار را به‌طور معنادار تقویت کند بالاست و هر رشد دلار پس از نشست ممکن است کوتاه‌عمر باشد؛ مگر آن‌که درگیری ایران تشدید شود و قیمت نفت بالاتر برود.

معامله‌گری در سناریوی «شایعه را بخر، خبر را بفروش»

ما انتظار داریم فدرال رزرو این چهارشنبه لحنی هاوکیش اتخاذ کند، اما به معامله‌گران مشتقه توصیه می‌کنیم برای سناریوی کلاسیک «شایعه را بخر، خبر را بفروش» آماده باشند. با توجه به این‌که قراردادهای آتی نرخ بهره، افزایش نرخ در سپتامبر را با احتمال بیش از ۹۵٪ قیمت‌گذاری کرده‌اند، سقف لازم برای یک شکست صعودی پایدار در دلار بسیار بالاست. مگر آن‌که رئیس وارش به‌طور صریح افزایش نرخ در سپتامبر را تضمین کند، هر رالی بلافاصله پس از نشست در شاخص دلار آمریکا (US Dollar Index) — که اخیراً حوالی سطح ۱۰۵ نوسان داشته — احتمالاً سریعاً فروکش می‌کند.

در هفته‌های پیش‌رو، توصیه می‌کنیم معامله‌گران به‌دنبال فروش/کم‌رنگ‌کردن (fade) تقویت‌های موقت دلار باشند؛ از طریق خرید اختیار فروش (put) کوتاه‌مدت روی دلار در برابر ارزهای اصلی. از نظر تاریخی، وقتی فدرال رزرو در دوره‌های «عدم‌قطعیت بالا» از ارائه راهنمایی روشن خودداری می‌کند، دلار معمولاً پرمیوم پیش از نشست را پس می‌دهد، زیرا با کاهش تلاطم، هیجان هم فروکش می‌کند. این راهبرد با الگوی رفتاری گذشته بازار همسو است؛ جایی که بیانیه‌های مبهم پولی نتوانستند مومنتوم را حفظ کنند و در نهایت، خریداران دلار را ناامید کردند.

مدیریت ریسک‌های ژئوپلیتیک و راهبردهای نوسان‌گیری

با این حال، باید این سوگیریِ فروش دلار را در برابر تداوم درگیری با ایران هج کنیم؛ موضوعی که اخیراً قیمت نفت برنت را دوباره به محدوده ۸۵ تا ۹۰ دلار بازگردانده است. اگر تنش‌های ژئوپلیتیک تشدید شود و شوک عرضه بیشتری ایجاد کند، جهش انرژی احتمالاً دست فدرال رزرو را می‌بندد و موج تازه‌ای از حرکت به سمت دلارِ امن (safe-haven) را رقم می‌زند. برای محافظت از پرتفوی‌ها، پیشنهاد می‌کنیم موقعیت‌های فروش دلار را با خرید اختیار خرید (call) روی قراردادهای آتی نفت خام همراه کنید تا از هر جهش ناگهانی ناشی از ژئوپلیتیک بهره‌مند شوید.

در نهایت، معتقدیم نبود «نمودار نقطه‌ای» جدیدِ پیش‌بینی نرخ بهره در این نشست، زمینه ایجاد یک بدقیمتی (mispricing) در مشتقات کوتاه‌مدت نرخ بهره را فراهم می‌کند. معامله‌گران می‌توانند خرید استرادل (straddle) روی قراردادهای آتی سپتامبرِ نرخ تأمین مالی یک‌شبه با وثیقه (SOFR) را مدنظر قرار دهند تا از نوسان‌های تند مورد انتظار ما، در حالی که بازار با یک فدرال رزرو وابسته به داده‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند، سود ببرند. این کار امکان بهره‌برداری از نوسان را فراهم می‌کند، بدون آن‌که لازم باشد در محیطی بسیار سیال، جهت دقیق حرکت بعدی فدرال رزرو را حدس بزنیم.