طلا (XAU/USD) پس از رسیدن به کف دوماهه کمی بالا آمد، اما در معاملات اروپا زیر ۴,۴۰۰ دلار ماند؛ آن هم بعد از اینکه به زیر «میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه» (SMA؛ میانگین قیمت در ۲۰۰ روز گذشته برای تشخیص روند) رفت و افت سه‌روزه را ادامه داد. این حرکت در شرایطی رخ داد که دلار آمریکا با بالا گرفتن دوباره تنش‌های خاورمیانه و انتظارِ «موضع تندتر بانک‌های مرکزی» (hawkish؛ یعنی تمایل به بالا نگه داشتن یا افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) تقویت شد؛ فضایی که معمولاً به زیان «طلای بدون سود» است (non‑yielding bullion؛ یعنی طلا بهره یا درآمد دوره‌ای مثل سود اوراق ندارد). اقدام‌های آمریکا در ایران و ادامه اختلاف‌ها بر سر برنامه هسته‌ای تهران و تنگه هرمز، «حق ریسک ژئوپلیتیک» را بالا نگه داشت (geopolitical risk premium؛ یعنی مبلغ/ارزشی که بازار بابت نااطمینانی سیاسی اضافه قیمت‌گذاری می‌کند) و امید به راه‌حل دیپلماتیک کوتاه‌مدت کاهش یافت.

نفت از کف بیش از سه‌هفته‌ای برگشت و نگرانی درباره «تورم ناشی از انرژی» را افزایش داد و دوباره انتظارات برای افزایش نرخ بهره را تقویت کرد. ابزار CME FedWatch (ابزاری برای برآورد احتمال تصمیم‌های نرخ بهره فدرال رزرو بر پایه معاملات) نشان می‌دهد بازارها نزدیک به ۵۰٪ احتمال می‌دهند فدرال رزرو تا پایان سال ۲۵ واحد پایه (bps؛ هر واحد پایه برابر ۰.۰۱٪ است، پس ۲۵ واحد پایه یعنی ۰.۲۵٪) نرخ را بالا ببرد و برای ژانویه ۲۰۲۷ هم حدود ۶۰٪ احتمال افزایش قائل‌اند؛ هم‌زمان بالا ماندن «بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا» (Treasury yields؛ نرخ سود اوراق دولتی) نیز به دلار کمک کرده است. توجه بازار به آمار اولیه تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه اول (Q1 GDP) و «شاخص قیمت PCE» معطوف می‌شود؛ شاخصی که معیار ترجیحی فدرال رزرو برای تورم است (PCE؛ سنجه مخارج مصرف‌کننده). از نظر تکنیکال، XAU/USD در «کانال نزولی» (downward channel؛ مسیر حرکت قیمت بین دو خط موازی رو به پایین) زیر «میانگین متحرک ساده ۵۰۰روزه» قرار دارد؛ RSI (شاخص قدرت نسبی؛ سنجش شدت خرید/فروش) حوالی ۳۵ است و MACD (اندیکاتور همگرایی/واگرایی میانگین‌های متحرک؛ برای سنجش جهت و قدرت روند) زیر صفر قرار دارد؛ حمایت نزدیک ۴,۳۱۱.۱۱ دلار و مقاومت ۴,۴۸۰ دلار و سپس محدوده ۴,۶۲۵ تا ۴,۶۳۰ دلار دیده می‌شود.

چشم‌انداز و محرک‌های بنیادی

با توجه به قدرت ادامه‌دار دلار و فضای «سیاست پولی تندتر»، رشد اخیر طلا بیشتر شبیه یک برگشت کوتاه‌مدت در دل یک روند نزولی بزرگ‌تر است. داده «PCE هسته» آوریل که هفته گذشته منتشر شد و نشان داد تورم روی ۳.۱٪ سالانه سرسختانه بالا مانده، این دیدگاه را تقویت می‌کند که فدرال رزرو فضای کمی برای نرم‌تر کردن موضع خود دارد. بنابراین تمرکز اصلی روی رویکردهایی است که از کاهش بیشتر قیمت یا افزایش نوسان در هفته‌های پیش‌رو سود می‌برند.

درگیری خاورمیانه این بار به‌طور غیرمعمول دلار را به «پناهگاه امن» اصلی تبدیل کرده و برای طلا مانع جدی ساخته است. گزارش‌های ۲۶ مه درباره افزایش گشت‌های دریایی در تنگه هرمز نشان می‌دهد تنش‌ها رو به کاهش نیست و احتمالاً همچنان سرمایه را به سمت دارایی‌های آمریکا هدایت می‌کند. همین موضوع باعث می‌شود نسبت به نگهداری موقعیت خرید طلا محتاط باشیم، چون ریسک ژئوپلیتیک برخلاف حالت معمول، حمایت سنتی خود را از فلز زرد نشان نمی‌دهد.

با تثبیت بازده اوراق ۱۰ساله آمریکا بالای ۴.۸۵٪، «هزینه فرصت» نگهداری طلای بدون سود بسیار بالا است (opportunity cost؛ یعنی سودی که با انتخاب طلا به‌جای دارایی سودده از دست می‌رود). قیمت‌گذاری بازار در FedWatch نیز با انتظار ما همسو است که کاهش نرخ بهره در ۲۰۲۶ عملاً از دستور کار خارج شده است. چنین محیطی می‌تواند فشار مداوم بر قیمت طلا را حفظ کند.

استراتژی‌های معاملاتی و مدیریت ریسک

برای معاملات جهت‌دار، گزینه خرید «اختیار فروش» با قیمت اعمال (strike) زیر ۴,۳۵۰ دلار بررسی می‌شود؛ هدف، ناحیه حمایت کانال نزدیک ۴,۳۱۱ دلار است. (اختیار فروش/Put یعنی حق فروش دارایی در قیمت مشخص؛ قیمت اعمال همان قیمت توافق‌شده است.) گزینه دیگر، فروش «اسپرد اختیار خرید دور از قیمت» بالای مقاومت ۴,۵۰۰ دلار است؛ روشی برای دریافت «پرمیوم» (premium؛ مبلغی که بابت فروش اختیار دریافت می‌شود) همراه با حفظ دیدگاه نزولی. این روش هم از کاهش قیمت و هم از «افت ارزش زمانی» سود می‌برد (time decay؛ کاهش تدریجی ارزش اختیار با نزدیک شدن به سررسید).

انتظار می‌رود هم‌زمان با انتشار گزارش‌های GDP سه‌ماهه اول و شاخص قیمت PCE، نوسان افزایش یابد. «شاخص نوسان‌پذیری طلای CBOE» یا GVZ (معیاری از انتظار بازار از نوسان آینده طلا) به ۱۹.۵ رسیده که نشان‌دهنده افزایش نگرانی بازار است. معامله‌گرانی که حرکت شدید را محتمل می‌دانند اما جهت را نامطمئن می‌بینند، می‌توانند «استرادل» یا «استرنگل» بخرند تا از شکست قیمت سود ببرند (straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و فروش با یک قیمت اعمال، strangle؛ خرید اختیار خرید و فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت و معمولاً دورتر).

از نظر مدیریت ریسک، سطح ۴,۴۸۰ دلار خط کلیدی است. هر شکست پایدار بالای این مقاومت افقی، سناریوی نزولی را زیر سوال می‌برد و می‌تواند «شورت اسکوییز» ایجاد کند (short squeeze؛ جهش قیمت که فروشندگان استقراضی را مجبور به خرید و بستن موقعیت می‌کند). از این سطح به‌عنوان سیگنال برای بستن موقعیت‌های نزولی و بازنگری ساختار بازار استفاده می‌شود.