طلا پس از آنکه فدرال‌رزرو روز چهارشنبه نرخ‌ها را در محدوده ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ بدون تغییر نگه داشت، عقب‌نشینی کرد؛ در حالی‌که «خلاصه پیش‌بینی‌های اقتصادی» (SEP) نشان می‌داد تورم بالاتر از آستانه ۳٪ باقی می‌ماند. XAU/USD در بازه ۴,۳۳۰ تا ۴,۲۸۰ دلار نوسان‌های نامنظم داشت؛ زیرا بازارها نخستین تصمیم سیاستی به ریاست کوین وارش را هضم می‌کردند. بانک مرکزی همچنین راهنمای آینده‌نگر (forward guidance) را از بیانیه خود حذف کرد و در عین توصیف رشد به‌عنوان «مطلوب/قوی» و بازار کار به‌عنوان «باثبات»، اعلام کرد نرخ بیکاری تغییر محسوسی نداشته است؛ با این حال به عدم‌قطعیت‌های مرتبط با درگیری خاورمیانه نیز اشاره کرد.

نمودار نقطه‌ای (Dot Plot) لحن انقباضی (هاوکیش) داشت. برآورد میانه برای نرخ وجوه فدرال در پایان ۲۰۲۶ به ۳.۸٪ از ۳.۴٪ در ماه مارس افزایش یافت؛ همزمان رشد اقتصادی مورد انتظار تا اواخر ۲۰۲۶ معادل ۲.۲٪ پیش‌بینی شد. تورم هسته PCE برابر ۳.۳٪ لحاظ شد که ۱.۳ واحد درصد بالاتر از هدف ۲٪ فدرال‌رزرو است و سیاست‌گذاران تکرار کردند که تورم همچنان بالاست؛ بخشی از آن نیز به شوک‌های عرضه در حوزه‌هایی مانند انرژی مربوط می‌شود. نیمی از اعضای FOMC نرخ‌ها را بالاتر از ۳.۷۵٪ می‌دیدند، در حالی‌که باقی اعضا طرفدار عدم تغییر بودند.

پیامدهای موضع انقباضی فدرال‌رزرو

ما در حال پردازش موضع انقباضی فدرال‌رزرو هستیم؛ موضعی که به‌روشنی مبارزه با تورم را بر تسهیل سیاستی مقدم می‌داند. با توجه به اینکه پیش‌بینی‌های خودشان نشان می‌دهد تورم هسته PCE سرسختانه روی ۳.۳٪ باقی مانده و گزارش اشتغال ماه مه نیز از افزوده شدن قدرتمند ۲۶۵ هزار شغل (Payrolls) حکایت دارد، مسیر برای تداوم قدرت دلار آمریکا هموار شده است. این فضا نشان می‌دهد شرط‌بندی روی کاهش قریب‌الوقوع نرخ‌ها زودهنگام است و احتمالاً هزینه‌زا خواهد بود.

برای طلا، این یعنی در هفته‌های آینده «مسیر کم‌مقاومت» رو به پایین است. دلار قوی و نرخ‌های بهره بالا، هزینه فرصت نگهداری دارایی بدون بازدهی مانند فلز زرد را افزایش می‌دهد. ما انتظار تداوم فشار را داریم؛ فشاری که می‌تواند XAU/USD را به سمت آزمون کف محدوده اخیر ۴,۲۸۰ دلار سوق دهد، به‌ویژه در شرایطی که بازار بر مبنای کاهش‌های کمتر نرخ بهره در سال جاری بازقیمت‌گذاری می‌شود.

راهبردهای بازار در محیط پرنوسان

حذف راهنمای آینده‌نگر برای ما مهم‌ترین مؤلفه است؛ زیرا عدم‌قطعیت قابل‌توجهی را به بازار تزریق می‌کند. همین هفته شاهد جهش شاخص نوسان CBOE (VIX) تا ۱۸.۵ بوده‌ایم که بازتاب واقعیت جدیدِ فدرال‌رزروی کم‌قابل‌پیش‌بینی‌تر است. این موضوع نشان می‌دهد راهبردهای مشتقه‌ای که از نوسان قیمت منتفع می‌شوند—مانند خرید استرادل (Straddle) روی شاخص‌های اصلی یا جفت‌ارزها—می‌تواند از اتخاذ شرط‌های صرفاً جهت‌دار مؤثرتر باشد.

این فضا یادآور چرخه افزایش نرخ ۲۰۲۲-۲۰۲۳ است؛ دوره‌ای که بازارها بارها عزم فدرال‌رزرو در برابر تورم چسبنده را دست‌کم گرفتند. در آن مقطع، معامله‌گرانی که از طریق ابزارهایی مانند اختیار معامله بر آتی‌های SOFR روی سناریوی «بالاتر برای مدت طولانی‌تر» (Higher for Longer) موقعیت‌گیری کردند، پاداش مناسبی دریافت کردند. ما معتقدیم اکنون نیز راهبرد مشابهی قابل اتکاست؛ با تمرکز بر معاملاتی که از ماندگاری نرخ‌های کوتاه‌مدت بالا منتفع می‌شوند.