طلا روز جمعه ۱.۶۹٪ افت کرد و به ۴,۱۴۷ دلار رسید و در مسیر ثبت سومین کاهش هفتگی متوالی قرار گرفت؛ زیرا سیاست «نرخهای بالاتر برای مدت طولانیتر» فدرال رزرو باعث تقویت دلار آمریکا و افزایش بازدهی اوراق خزانه شد. شاخص دلار آمریکا (DXY) تا اوج ۱۳ماهه بالای ۱۰۱.۰۰ پیش رفت، در حالی که بازارهای پولی برای جلسه ۱۶ سپتامبر ۱۸ واحد پایه انقباض را قیمتگذاری کردند که به معنای احتمال ۷۲٪ برای افزایش نرخ است. بازدهی اوراق ۲ساله خزانهداری پس از نشست فد ۱۳ واحد پایه رشد کرد و شمش را به کف ششروزه ۴,۱۲۱ دلار کشاند؛ حتی در شرایطی که بازگشایی تنگه هرمز نگرانیها درباره عرضه نفت را کاهش داد. در سایر نقاط، بانک مرکزی اروپا (ECB) در ۱۱ ژوئن نرخها را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و بانک مرکزی ژاپن (BoJ) نیز روز سهشنبه همین مسیر را دنبال کرد؛ فدرال رزرو همچنین سیگنال داده است که نزدیک به نیمی از اعضای FOMC دستکم یک افزایش نرخ در سال ۲۰۲۶ را محتمل میدانند.
از منظر تکنیکال، طلا پس از شکست به زیر میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه (SMA) در ۴,۴۶۶ دلار همچنان تحت فشار است؛ نمودارها سطح ۴,۱۰۰ و سپس کف سال تا به امروز در ۴,۰۲۳ دلار (ثبتشده در ۱۱ ژوئن) را هدف نشان میدهند. افت بیشتر میتواند سطح ۴,۰۰۰ و کف نوسانی ۲۸ اکتبر ۲۰۲۵ در ۳,۸۸۶ دلار را در معرض دید قرار دهد. در سمت صعودی، برای احیای قیمت لازم است ابتدا سقف چرخهای ۱۷ ژوئن در ۴,۳۸۲ دلار شکسته شود تا توجه دوباره به SMA ۲۰۰روزه و سطح ۴,۵۰۰ معطوف شود. گلدمن ساکس پیشبینی دسامبر خود را به ۴,۹۰۰ دلار به ازای هر اونس تروا کاهش داد؛ رقمی که ۵۰۰ دلار پایینتر از برآورد قبلی است، و تمرکز هفته آینده بر GDP سهماهه اول ۲۰۲۶ و شاخص قیمت PCE هسته خواهد بود. بانکهای مرکزی در سال ۲۰۲۲، ۱,۱۳۶ تن طلا به ارزش حدود ۷۰ میلیارد دلار به ذخایر خود افزودند.
چشمانداز نزولی تحتتأثیر نرخهای بهره و قدرت دلار
با توجه به تعهد فدرال رزرو به حفظ نرخهای بهره در سطوح بالاتر برای مدت طولانیتر، ضعف فعلی طلا را بهعنوان روندی ادامهدار ارزیابی میکنیم. دلار قدرتمند آمریکا و افزایش بازدهی اوراق خزانه، موانع قابلتوجهی برای این فلز بدون بازده ایجاد کردهاند. بنابراین، برای افت بیشتر قیمت طلا در هفتههای پیشرو موضعگیری کردهایم.
انتظارات بازار نیز حول این نگاه انقباضی در حال تثبیت است؛ زیرا تازهترین دادههای ابزار CME FedWatch از صبح امروز نشان میدهد احتمال افزایش نرخ در نشست سپتامبر نزدیک به ۷۵٪ است. بازدهی اوراق ۲ساله خزانهداری آمریکا بالای ۴.۹۵٪ مستحکم مانده؛ سطحی که از اواخر ۲۰۲۵ دیده نشده بود و همین موضوع نگهداری دارایی بدون بازدهی مانند طلا را کمتر جذاب میکند. این فشار پایدار ناشی از نرخهای بهره، بخش اصلی استدلال نزولی ماست.
موضعگیری برای افت بیشتر قیمت طلا
برای اجرای این دیدگاه، به خرید اختیار فروش (Put) روی قراردادهای آتی طلا یا ETFهای مرتبط فکر میکنیم؛ روشی با ریسک تعریفشده برای بهرهمندی از حرکت نزولی. هدف ما انتخاب قیمتهای اعمال پایینتر از سطح کلیدی ۴,۱۰۰ دلار است، با این انتظار که قیمت بتواند کف سال تا به امروز در حوالی ۴,۰۲۳ دلار را آزمایش کند. هرگونه شکست به زیر آن سطح میتواند مسیر را برای یک ریزش بسیار عمیقتر باز کند.
محرک اصلی که باید زیر نظر داشت، گزارش هفته آینده «هزینههای مصرف شخصی (PCE) هسته» است؛ شاخص تورمی ترجیحی فدرال رزرو. آخرین رقم PCE هسته برای آوریل بهصورت سالانهشده ۳.۱٪ اعلام شد که همچنان سرسختانه بالاتر از هدف ۲٪ فدرال رزرو قرار دارد. ثبت عددی قوی دیگر، احتمالاً افت طلا را تسریع کرده و مواضع نزولی ما را تأیید میکند.
این فضا یادآور چرخه انقباضی ۲۰۲۲-۲۰۲۳ است؛ دورهای که طلا در ابتدا با افزایش تهاجمی نرخها از سوی فدرال رزرو دچار مشکل شد. این فلز تنها زمانی یک کف پایدار پیدا کرد که بازار، سقف آن چرخه نرخ بهره را بهطور کامل قیمتگذاری کرده بود. اکنون ممکن است شاهد تکرار همان الگو باشیم؛ موضوعی که از نزول بیشتر پیش از شکلگیری یک فرصت خرید بلندمدت حکایت دارد.
