طلا روز چهارشنبه ۰.۳۰٪ افت کرد و هر اونس (XAU/USD) در ۴,۶۹۹ دلار معامله شد؛ پس از آن‌که قیمت‌های نهاده‌های تولیدکننده در آمریکا به بالاترین سطح چهار سال اخیر رسید. شاخص قیمت تولیدکننده (PPI؛ یعنی «تورم در درِ کارخانه» و هزینه‌های تولید) در آوریل نسبت به سال قبل ۶٪ افزایش یافت (در مارس ۴.۳٪ بود). «PPI هسته» (Core PPI؛ یعنی PPI بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و مواد غذایی) هم ۵.۲٪ رشد سالانه ثبت کرد (در برابر ۴٪ قبلی) و از پیش‌بینی ۴.۳٪ بالاتر بود.

تورم مصرف‌کننده آمریکا ۳.۸٪ سالانه اعلام شد (بالاترین سطح از ۲۰۲۳). بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا (Treasury yields؛ یعنی نرخ سود اوراق دولتی) بالا رفت؛ بازده ۱۰ساله با افزایش ۲.۵ واحد پایه (basis point؛ هر واحد پایه برابر ۰.۰۱٪) به ۴.۴۸۸٪ رسید. شاخص دلار (Dollar Index؛ سنجه قدرت دلار در برابر سبدی از ارزها) ۰.۲۱٪ رشد کرد و به ۹۸.۴۹ رسید. داده‌های Prime Terminal نشان می‌دهد بازارها انتظار دارند فدرال رزرو (Federal Reserve؛ بانک مرکزی آمریکا) تا سال ۲۰۲۶ نرخ‌ها را بدون تغییر نگه دارد.

ریسک ژئوپلیتیک و حال‌وهوای بازار

تمایل به ریسک (Risk sentiment؛ یعنی آمادگی سرمایه‌گذاران برای خرید دارایی‌های پرریسک) برای دومین روز ضعیف ماند؛ در پی جنگ آمریکا و ایران. هم‌زمان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای نشست آمریکا-چین وارد پکن شد. خواسته‌های اعلامی تهران شامل لغو تحریم‌ها، آزادسازی منابع مسدودشده، غرامت خسارت‌های جنگ و حاکمیت بر تنگه هرمز است.

نوسان قیمت طلا در بازه ۴,۶۵۰ تا ۴,۷۰۰ دلار محدود ماند. مقاومت‌ها شامل ۴,۷۰۰ دلار، میانگین متحرک ساده ۵۰روزه (SMA؛ میانگین قیمت در ۵۰ روز) در ۴,۷۴۹ و SMA ۱۰۰روزه در ۴,۷۸۰ است. حمایت‌ها شامل SMA ۲۰روزه نزدیک ۴,۶۸۳، سپس ۴,۶۰۰ و کف نوسانی ۴ مه حوالی ۴,۵۰۰ است. شاخص قدرت نسبی (RSI؛ نوسان‌سنج مومنتوم که زیر ۵۰ معمولاً به نفع فشار فروش است) زیر ۵۰ قرار دارد.

با تداوم تورم و ادامه جنگ آمریکا و ایران، بازار در کشمکش بین تقاضای «پناهگاه امن» (Safe-haven؛ دارایی‌هایی که در بحران‌ها جذاب‌تر می‌شوند) و دلارِ قوی است. تنش‌های ژئوپلیتیک معمولاً از طلا حمایت می‌کند، اما موضع «انقباضی» فدرال رزرو (hawkish؛ یعنی تمایل به نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم) به‌دلیل رشد قیمت‌های تولیدکننده، دلار را تقویت کرده و اجازه جهش بزرگ به طلا نمی‌دهد. این شرایط یعنی نوسان بازار در هفته‌های آینده بالا می‌ماند.

برای معامله‌گران ابزارهای مشتقه طلا (Derivatives؛ قراردادهایی مثل اختیار معامله که ارزششان از قیمت طلا می‌آید)، ناتوانی قیمت در عبور از ۴,۷۰۰ نشان می‌دهد مسیر کم‌اصطکاک فعلاً حرکت جانبی تا نزولی است. با توجه به مومنتوم منفی که RSI نشان می‌دهد، خرید اختیار فروش (Put option؛ حق فروش در یک قیمت مشخص) با قیمت اعمال نزدیک حمایت‌های ۴,۶۰۰ یا ۴,۵۰۰ راهی با ریسک کنترل‌شده (defined-risk؛ زیان محدود به هزینه پرداختی) برای موقعیت‌گیری در برابر افت بیشتر است. داده‌های CBOE (بورس اختیار معامله شیکاگو) نشان می‌دهد «موقعیت باز» (Open interest؛ تعداد قراردادهای فعال و تسویه‌نشده) اختیار فروش روی ETFهای بزرگ طلا در یک ماه گذشته ۱۵٪ بالا رفته که از افزایش تمایل نهادی برای پوشش ریسک نزولی خبر می‌دهد.

الگوی مشابهی در ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ دیده شد؛ زمانی که فدرال رزرو برای مقابله با بالاترین تورم چهار دهه، نرخ‌ها را تهاجمی بالا برد. آن دوره، قدرت دلار مانع مهمی برای رشد طلا بود، حتی با وجود نااطمینانی جهانی. بازار فعلی یادآور همان دوره است؛ با این تفاوت که مقام‌های فدرال رزرو آشکارا از احتمال افزایش بیشتر نرخ‌ها صحبت می‌کنند؛ عاملی که بازده اوراق و دلار را پشتیبانی می‌کند.

شباهت‌های تاریخی و موقعیت‌گیری

با این حال، جنگ آمریکا و ایران یک «عامل غیرقابل‌پیش‌بینی» (Wildcard؛ متغیری که می‌تواند مسیر بازار را ناگهان عوض کند) است. باید به خاطر داشت که طلا در هفته‌های پس از آغاز جنگ اوکراین در ابتدای ۲۰۲۲ بیش از ۸٪ جهش کرد، با وجود تقویت دلار. بنابراین نگه‌داشتن بخشی از پرتفوی در اختیار خرید (Call option؛ حق خرید) با سررسید بلندمدت و «خارج از پول» (Out-of-the-money؛ یعنی قیمت اعمال دورتر از قیمت فعلی و فعلاً بی‌ارزش ذاتی) می‌تواند پوشش ریسک کم‌هزینه‌ای در برابر تشدید ناگهانی تنش یا شکست نشست آمریکا-چین باشد.

حمایت‌های بنیادی طلا هم مهم است؛ چون تقاضای بانک‌های مرکزی همچنان نیروی اثرگذار است. همان‌طور که در ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ دیده شد، بانک‌های مرکزی بازارهای نوظهور به‌طور مستمر ذخایر خود را افزایش دادند و این روند امسال هم ادامه یافته؛ به‌طوری‌که در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ در مجموع ۲۹۰ تن طلا در جهان خریداری شد. این خریدها معمولاً کف قیمتی ایجاد می‌کند و حتی با رشد دلار، مانع ریزش کامل می‌شود.