طلا روز جمعه با ارزیابی بازارها از احتمال توافق آمریکا و ایران بازگشت، بهطوریکه XAU/USD پس از سقوط به کف دوماهه ۴,۳۶۶ دلار در روز پنجشنبه، نزدیک ۴,۵۸۳ دلار معامله شد. اشتهای ریسک پس از آن بهبود یافت که دونالد ترامپ گفت محاصره دریایی رفع خواهد شد و او برای اتخاذ «تصمیم نهایی» درباره ایران در اتاق بحران (Situation Room) جلسه خواهد داشت؛ این اظهارات در پی گزارش آکسیوس درباره یک یادداشت تفاهم ۶۰روزه مطرح شد که آتشبس را تمدید کرده و تنگه هرمز را بازگشایی میکند، هرچند تسنیم اعلام کرد این توافق نه نهایی شده و نه تأیید شده است. نفت با این تحولات نرم شد؛ WTI حوالی ۸۵ دلار به ازای هر بشکه بود و در مسیر نخستین افت ماهانه طی پنج ماه قرار گرفت، با این حال سطح بالای قیمت نفت خام همچنان تورم را در کانون توجه نگه داشته است.
کشاکش میان بهبود احساسات و سیاست پولی، دلار آمریکا را تضعیف کرد؛ بهطوریکه DXY پس از ثبت سقف هفتهفتهای ۹۹.۵۴ در روز پنجشنبه، حوالی ۹۸.۸۰ قرار گرفت. با این حال طلا همچنان در مسیر سومین افت ماهانه بود؛ زیرا پیامهای انقباضی فدرال رزرو، که با دادههای PCE و تأکید بر هدف تورمی ۲٪ تقویت شد، چشمانداز «نرخهای بالاتر برای مدت طولانیتر» را پشتیبانی کرد. از منظر تکنیکال، قیمت اندکی پایینتر از میانگین متحرک ساده باند بولینگر ۲۰روزه در ۴,۵۸۷.۹۷ دلار قرار داشت؛ باند بالایی نزدیک ۴,۷۶۱ و باند پایینی حدود ۴,۴۱۴.۵۰ بود. RSI نزدیک ۴۸ و ADX حوالی ۲۴ بود که به فاز تجمیع (Consolidation) اشاره دارد.
نوسانگیری در بازارهای انرژی
با توجه به عدمقطعیت بالای پیرامون توافق آمریکا-ایران، معتقدیم «نوسان» مستقیمترین تم معاملاتی در هفتههای آینده است. شاخص نوسان نفت خام CBOE (OVX) در همین هفته گذشته بیش از ۱۵٪ جهش کرده که نشان میدهد بازار آپشنها در حال قیمتگذاری برای یک حرکت معنادار در نفت WTI است. ما استفاده از راهبردهای آپشنی مانند استرادل را ارزشمند میدانیم؛ راهبردی که از نوسان بزرگ قیمت در هر دو جهت سود میبرد، فارغ از اینکه توافق موفق شود یا شکست بخورد.
این وضعیت تا حدی یادآور دوره منتهی به توافق برجام (JCPOA) در سال ۲۰۱۵ است. آن زمان، WTI در ماهی که توافق نهایی اعلام شد نزدیک به ۲۰٪ افت کرد و نشان داد کاهش تنشهای ژئوپلیتیکی چگونه میتواند بهسرعت قیمتگذاری بازار انرژی را تغییر دهد. شکست این گفتوگوهای جدید نیز میتواند به همان اندازه قیمتها را به سمت محدوده ۱۰۰ دلار که اوایل امسال دیده بودیم بازگرداند.
چشمانداز اختیار معامله برای طلا و دلار آمریکا
برای طلا، تصویر بسیار کموضوحتر است و راهبردهای رنجمحور جذابتر به نظر میرسند. اگرچه دلار ضعیفتر در نتیجه موفقیت توافق میتواند عامل حمایتی باشد، اما کاهش همزمان ریسک ژئوپلیتیکی نقش بازدارنده دارد. ما فروش پرمیوم از طریق راهبردهایی مانند آیرون کاندور روی XAU/USD را رویکردی محتاطانه میدانیم؛ راهبردی که در صورت باقی ماندن فلز در بازهای حدود ۴,۴۰۰ تا ۴,۸۰۰ دلار سودآور است.
موضع انقباضی فدرال رزرو همچنان سقفی برای ظرفیت رشد طلا ایجاد خواهد کرد. آخرین عدد تورم Core PCE معادل ۴.۱٪ است که بیش از دو برابر هدف فدرال رزرو است و به سیاستگذاران دلایل کافی برای حفظ سیاست محدودکننده میدهد. این محیط نرخهای بالا، هزینه فرصت نگهداری طلای بدون بازده را افزایش میدهد و جذابیت آن را—even بهعنوان پوشش ریسک—محدود میکند.
دلار آمریکا نیز در کشاکشی مشابه گرفتار است: از یک سو بهبود ریسکپذیری آن را پایین میکشد و از سوی دیگر انتظارات نرخ بهره بالا از آن حمایت میکند. این تضاد باعث میشود نسبت به اتخاذ یک دید جهتدار قوی روی DXY محتاط بمانیم. در عوض، به آپشن روی فیوچرزهای ارزی نگاه میکنیم تا یا مواجهههای موجود را پوشش دهیم یا روی نوسانات کوتاهمدت، معاملات تاکتیکی انجام دهیم.
