شاخص مدیران خرید (PMI) بخش تولید آمریکا از سوی S&P Global در ماه آوریل به ۵۴ رسید. این رقم بالاتر از سطح مورد انتظار ۵۲٫۵ بود.
عدد PMI بالای ۵۰ یعنی فعالیت تولیدی در حال رشد (گسترش) است. نتیجه آوریل نشان میدهد این بخش در طول ماه بزرگتر شده است.
پیامدها برای رشد کوتاهمدت
این آمار قوی تولیدی نشان میدهد اقتصاد آمریکا بیش از آنچه انتظار داشتیم در حال داغ شدن است. این عدد نگرانیها درباره کند شدن احتمالی اقتصاد را که در اواخر ۲۰۲۵ شکل گرفته بود، به چالش میکشد. معاملهگران بهتر است در هفتههای آینده، موقعیتهایی را که بر «ضعف اقتصاد» شرط بسته بودند دوباره بررسی کنند.
با توجه به این گزارش، احتمال کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) احتمالاً کمتر شده است. پس از یک سال نگه داشتن نرخها بدون تغییر در ۲۰۲۵ برای مقابله با تورم نزدیک ۳٫۵٪، این قدرت اقتصادی به فدرال رزرو دلیل میدهد که عجله نکند. حالا باید انتظار داشته باشیم بازده اوراق قرضه (نرخ سودی که سرمایهگذار از اوراق دولتی میگیرد) بالا برود؛ در نتیجه، گرفتن موقعیت «فروش» روی قراردادهای آتی خزانهداری (Treasury futures؛ قراردادهایی برای معامله قیمت اوراق دولتی در آینده) میتواند منطقیتر باشد.
برای شاخصهای سهامی مانند S&P 500، این یک علامت مثبت است و به درآمد قویتر شرکتها در آینده اشاره دارد. میتوان به خرید «اختیار خرید» (Call option؛ قراردادی که حق خرید یک دارایی را با قیمت مشخص تا زمان معین میدهد) روی گروههای چرخهای که از رشد اقتصاد سود میبرند فکر کرد، مثل صنعتیها و مواد اولیه. همچنین ممکن است نوسان بازار کمتر شود، چون این داده روشن، عدمقطعیت را کاهش میدهد؛ در این شرایط، راهبردهایی که بر «فروش پرمیوم اختیار معامله» (Options premium؛ مبلغی که خریدار اختیار به فروشنده میپردازد) تکیه دارند جذابتر میشوند.
این قدرت اقتصادی به دلار آمریکا هم کمک میکند. اقتصاد قویتر و احتمال بالا ماندن نرخ بهره برای مدت طولانیتر، دلار را نسبت به ارزهای دیگر جذابتر میکند. این را میتوان فرصت ساختن موقعیت «خرید» دلار (Long position؛ سود بردن از افزایش قیمت) در برابر یورو یا ین دانست.
چشمانداز تقاضای کالاها
این دادهها از افزایش روشن تقاضا برای کالاهای صنعتی خبر میدهد. نیاز بخش تولید به مواد خامی مانند مس و نفت باید بیشتر شود و به قیمتها فشار افزایشی وارد کند. ورود به موقعیت با هدف رشد قیمت کالاها از طریق قراردادهای آتی (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) یا اختیار خرید روی ETFهای کالایی (صندوقهای قابل معامله در بورس که قیمت یک کالا یا سبد کالا را دنبال میکنند) واکنشی منطقی است.
