شاخص دلار آمریکا (DXY) در معاملات آسیایی روز دوشنبه تا حوالی 98.80 عقب نشست و در نزدیکی کف‌های سه‌ماهه نوسان کرد؛ در حالی که بازارها در حال هضم برنامه وزارت خزانه‌داری آمریکا برای افزایش بازخرید اوراق در سررسیدهای بلندمدت بودند. «اسکات بسنت» وزیر خزانه‌داری گفت این وزارتخانه در تلاش برای مهار رشد بازده اوراق 30ساله، حجم بازخریدها را به 4 میلیارد دلار در هر عملیات (دو برابر) افزایش می‌دهد؛ اقدامی که نگرانی‌ها نسبت به چشم‌انداز مالی آمریکا را دوباره زنده کرده است. داده‌های اخیر تورمی تا حدی تعدیل شده‌اند، اما برخی مقام‌های فدرال رزرو (Fed) خواهان شواهد روشن‌تری از فروکش‌کردن فشارهای قیمتی هستند؛ ابزار CME FedWatch نشان می‌دهد بازارها احتمال 41.0 درصدی افزایش نرخ بهره در نشست بعدی را قیمت‌گذاری می‌کنند که از 47 درصد یک ماه قبل کمتر است.

قرار است بسنت روز دوشنبه درباره تحریم‌های جدید آمریکا علیه ایران کنفرانس خبری برگزار کند؛ پس از آن‌که رئیس‌جمهور «دونالد ترامپ» از آنچه «شدیدترین اقدام اقتصادی تاریخ» علیه تهران خواند، خبر داد؛ موضوعی که احتمال بازگشت حمایت دارایی‌های امن از دلار را مطرح می‌کند. استراتژیست‌های اسکوشیابانک استدلال می‌کنند تلاش برای سرکوب بازده‌های بلندمدت، دلار را در برابر نگرانی‌های مالی آسیب‌پذیرتر می‌کند. «موسالم» از فدرال رزرو به تورم زیربنایی در محدوده 2.5% تا 3% اشاره کرد و از احتمال پایین‌تر دستیابی به 2% سخن گفت؛ در همین حال، شاخص احساسات فدرال رزرو FXS با افت 0.34 واحدی به 132.42 رسید و در کنار آن، امتیاز 7/10 در FXS Speechtracker ثبت شد. از منظر تکنیکال، DXY همچنان زیر میانگین متحرک ساده 100روزه (SMA) محدود است و RSI (14) نزدیک 30 قرار دارد؛ مقاومت‌ها در 99.70، 99.75 و 101.00 و حمایت در 98.50 دیده می‌شود.

واکنش‌های بازار و تحلیل تکنیکال

ما شاخص دلار آمریکا (DXY) را با دقت دنبال می‌کنیم؛ در حالی که به زیر آستانه 99.00 لغزیده و در نزدیکی 98.80 معامله می‌شود؛ حرکتی که از افزایش نگرانی‌ها درباره سیاست‌های مالی آمریکا ناشی است. اقدام تهاجمی خزانه‌داری برای دو برابر کردن بازخرید اوراق بلندمدت تا 4 میلیارد دلار در هر عملیات، بازده‌ها را سقف‌گذاری کرده، اما همزمان به‌طور فعال دلار را تحت فشار قرار داده است. برای معامله‌گران مشتقه، این پیام را دارد که دلار هزینه این سیاست‌های مداخله‌گرانه را می‌پردازد و این موضوع فرصت‌های فروش (شورت) در رالی‌های کوتاه‌مدت را مشخص‌تر می‌کند.

از منظر تاریخی، جهش‌های بزرگ بدهی فدرال—با برآورد عبور بدهی ملی آمریکا از 39 تریلیون دلار در سال 2026—در صورت همراهی با سیاست‌های مهار بازده، به‌طور ساختاری دلار را تضعیف کرده‌اند. می‌توان به سیاست‌های مشابه کنترل منحنی بازده در دهه 1940 و دوره تسهیل کمی پس از 2008 رجوع کرد تا دید که سرکوب بازده اوراق در نهایت به تضعیف ارزش ارز منجر می‌شود. فعالان بازار مشتقه بهتر است بر اختیار فروش (Put) یا موقعیت فروش در قراردادهای آتی تمرکز کنند؛ به‌ویژه در شرایطی که DXY نزدیک باند پایینی بولینگر در 98.50 قرار دارد.

ریسک‌های ژئوپلیتیک و راهبردهای معاملاتی

با این حال، باید این چشم‌انداز نزولی را در برابر جهش‌های ناگهانی تقاضای دارایی امن به‌دلیل تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه متوازن کرد. با توجه به اینکه اسکات بسنت در حال آماده‌سازی برای اعلام تحریم‌های اقتصادی بی‌سابقه علیه ایران است، هرگونه تشدید تنش می‌تواند به‌طور ناگهانی افت دلار را معکوس کند. توصیه می‌شود برای پوشش ریسک این جهش‌های ژئوپلیتیک، از استراتژی‌های «کالر» یا خرید اختیار خرید (Call) نزدیک به قیمتِ اعمال (near-the-money) روی DXY استفاده شود.

با وجود اینکه بازار در حال حاضر تنها احتمال 41 درصدی افزایش نرخ بهره در نشست بعدی را قیمت‌گذاری می‌کند، لحن متمایل به انقباض از سوی مقام‌هایی مانند موسالم نشان می‌دهد تورم در محدوده 2.5% تا 3% چسبندگی دارد. از نظر تکنیکال، شاخص زیر میانگین متحرک ساده 100روزه در 99.70 محدود مانده که به‌عنوان سطح مقاومتی کلیدی برای تعیین حد ضرر عمل می‌کند. به معامله‌گران توصیه می‌شود حد ضررهای فشرده را کمی بالاتر از 99.75 قرار دهند و در هفته‌های آتی، شکست به زیر سطح حمایتی 98.50 را هدف بگیرند.