شاخص دلار آمریکا (DXY) برای سومین جلسه پیاپی به رشد خود ادامه داد و پنج‌شنبه تا 99.54 بالا رفت؛ بالاترین سطح از 4 آوریل. سپس در معاملات ابتدایی اروپا تا حدود 99.35 عقب نشست. با وجود این افت، شاخص در مجموع روزانه نزدیک به 0.15% رشد داشت؛ زیرا بازارها پیش از انتشار داده‌های آمریکا محتاط شدند. در تقویم داده‌ها، گزارش اولیه تولید ناخالص داخلی (GDP) سه‌ماهه اول و شاخص قیمت هزینه‌های مصرف شخصی (PCE) قرار دارد؛ معیاری از تورم که فدرال‌رزرو بیشتر به آن توجه می‌کند و می‌تواند انتظارات از مسیر دلارِ حساس به سیاست پولی را تغییر دهد.

از نظر تکنیکال، تصویر کوتاه‌مدت همچنان مثبت است. DXY بالای «میانگین متحرک نمایی» (EMA؛ میانگینی که به قیمت‌های جدیدتر وزن بیشتری می‌دهد) 200 دوره‌ای در نمودار چهار‌ساعته مانده است. هم‌زمان «مکدی» (MACD؛ شاخصی برای سنجش جهت و قدرت روند بر پایه فاصله دو میانگین متحرک) کمی وارد محدوده مثبت شده و «شاخص قدرت نسبی» (RSI؛ سنجه‌ای برای اندازه‌گیری شدت خرید/فروش که معمولاً بین 0 تا 100 نوسان می‌کند) حدود 58 است. حمایت اولیه در نزدیکی 98.81 و روی EMA 200 دوره‌ای دیده می‌شود؛ شکست قطعی زیر این سطح می‌تواند فضای فعلی را تضعیف کند، اما حفظ آن، تمرکز را روی تلاش برای ادامه بازیابی در محدوده 99.50 نگه می‌دارد.

محرک‌های کلان و چشم‌انداز سیاست پولی

قدرت شاخص دلار ادامه دارد و بالای سطح مهم 99.00 تثبیت شده است. این شتاب صعودی بیشتر از انتظار بازار برای تداوم سیاست «انقباضی/سخت‌گیرانه» فدرال‌رزرو می‌آید (یعنی نرخ‌ها را بالاتر نگه دارد و دیرتر کاهش دهد). گزارش پیش‌روی PCE می‌تواند این نگاه را تأیید کند و به رشد دلار نیروی بیشتری بدهد.

داده‌های اخیر نیز این دیدگاه را تقویت می‌کند؛ آخرین عدد «PCE هسته» (Core PCE؛ تورمِ بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) 2.8% بوده و هنوز بالاتر از هدف 2% فدرال‌رزرو مانده است. با ثابت بودن «نرخ وجوه فدرال» (Federal Funds Rate؛ نرخ سیاستی اصلی آمریکا که مبنای هزینه استقراض در اقتصاد است) در محدوده 5.25% تا 5.50%، نشانه‌های تداوم تورم معمولاً باعث می‌شود هزینه وام‌گیری بالا بماند. این تفاوت سیاستی وقتی پررنگ‌تر می‌شود که برخی بانک‌های مرکزی بزرگ دیگر از احتمال کاهش نرخ‌ها حرف می‌زنند؛ موضوعی که «مزیت بازدهی دلار» را تقویت می‌کند (یعنی نگهداری دارایی‌های دلاری سودآورتر به نظر می‌رسد).

جایگیری تاکتیکی و مدیریت ریسک

تصویر تکنیکال همچنان به نفع سناریوی صعودی است؛ چون DXY بالای EMA 200 دوره‌ای باقی مانده که سطح حمایتی مهمی نزدیک 98.81 محسوب می‌شود. بر این اساس، می‌توان به خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ ابزاری که حق خرید دارایی را در قیمت مشخص تا زمان معین می‌دهد) روی «قراردادهای آتی» (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت از پیش تعیین‌شده) شاخص دلار یا صندوق‌های قابل معامله (ETF؛ صندوقی که مثل سهم در بورس معامله می‌شود) مرتبط برای هفته‌های آینده فکر کرد. حرکت به سمت سطح روانی 100.00 در صورت همسو بودن داده‌ها با انتظار بازار محتمل‌تر می‌شود.

برای کنترل ریسک، سطح 98.81 خط دفاع اصلی دیده می‌شود. شکست قاطع زیر این حمایت، ساختار صعودی فعلی را ضعیف می‌کند و نیاز به بازنگری در «موقعیت‌های خرید/لانگ» (Long؛ شرط‌بندی روی رشد قیمت) را بالا می‌برد. معامله‌گران می‌توانند برای پوشش ریسک، «اختیار فروش خارج از پول» (Out-of-the-money Put؛ اختیار فروشی که قیمت اعمال آن پایین‌تر از قیمت فعلی است و بیشتر برای بیمه‌کردن ریزش‌های ناگهانی استفاده می‌شود) بخرند تا در صورت افت غیرمنتظره پس از انتشار PCE، زیان محدود شود.