شاخص دلار آمریکا (DXY) پس از آن‌که فدرال رزرو در ساعت ۱۸:۰۰ به وقت گرینویچ و با رأی ۹ موافق در برابر ۳ مخالف، دامنه نرخ هدف خود را در سطح ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ بدون تغییر نگه داشت، از سطح ۱۰۱.۰۰ به پایین لغزید؛ سه عضو مخالف خواهان افزایش فوری ۲۵ واحد پایه‌ای بودند. DXY در کمتر از یک ساعت حوالی ۱۰۰.۹۰ معامله شد، در حالی که سقف روزانه اندکی پایین‌تر از ۱۰۱.۵۰ قرار داشت. با وجود تعداد مخالفان، معاملات آتی نرخ بهره به سمت انقباض کمتر بازقیمت‌گذاری شد: احتمال ضمنی دست‌کم یک افزایش نرخ تا ۱۶ سپتامبر از حدود ۸۰٪ پیش از جلسه به حدود ۶۴٪ کاهش یافت، در حالی که اکتبر نزدیک ۷۵٪ و دسامبر نزدیک ۸۵٪ قیمت‌گذاری شدند که هر دو پایین‌تر از دوشنبه است. احتمال دست‌کم دو افزایش نرخ تا ۹ دسامبر از ۵۷٪ به حدود ۴۲٪ افت کرد و دامنه مُدال دسامبر از ۴.۰۰٪-۴.۲۵٪ به ۳.۷۵٪-۴.۰۰٪ جابه‌جا شد.

با توجه به نبود «خلاصه پیش‌بینی‌های اقتصادی» در این نشست و نیز عدم ارائه راهنمایی صریح درباره مسیر آتی، تمرکز به داده‌های پیش‌رو و «دات‌پلات» سپتامبر معطوف می‌شود؛ در ژوئن، ۹ مورد از ۱۸ نقطه به افزایش در سال ۲۰۲۶ اشاره داشتند، در حالی که فقط ۱۲ نفر حق رأی دارند. شاخص PCE ژوئن در روز پنج‌شنبه برای هسته (Core) معادل ۰.۲٪ ماهانه و ۳.۳٪ سالانه در برابر ۰.۳٪ و ۳.۴٪ قبلی پیش‌بینی می‌شود و برای عدد کل (Headline) برابر با ۰.۱٪- ماهانه و ۳.۷٪ سالانه در برابر ۴.۱٪. همان انتشار شامل برآورد اولیه GDP فصل دوم در ۲.۱٪ و تعداد اولیه متقاضیان بیمه بیکاری در ۲۰۰ هزار نفر در برابر ۱۸۷ هزار نفر خواهد بود؛ سپس در روز جمعه «شاخص هزینه اشتغال» فصل دوم ۰.۸٪ به‌علاوه انتظارات میشیگان در ۴.۲٪ (یک‌ساله) و ۳.۳٪ (پنج‌ساله) منتشر می‌شود. سطوح تکنیکال ذکرشده، مقاومت را در ۱۰۱.۰۰ و ۱۰۱.۵۰ و حمایت را در ۱۰۰.۸۵ و سپس ۱۰۰.۵۰ و ۱۰۰.۰۰ نشان می‌دهد.

واکنش بازار و استراتژی معاملاتی فعلی

در بازارها شاهد واکنشی کلاسیک از جنس «شایعه را بفروش، خبر را بخر» هستیم؛ جایی که شاخص دلار آمریکا (DXY) به زیر سطح ۱۰۱.۰۰ رفت و حوالی ۱۰۰.۹۰ قرار گرفت. با وجود آن‌که سه عضو رأی‌دهنده خواهان افزایش فوری نرخ بودند، تصمیم فدرال رزرو برای تثبیت نرخ‌ها در بازه ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ باعث شد بازار به شکل تهاجمی، انقباض کمتر در آینده را قیمت‌گذاری کند. از منظر تاریخی، زمانی که در FOMC شکاف داخلی دیده می‌شود اما رئیس فدرال رزرو از تعهد به تاریخ‌های مشخص برای مسیر نرخ‌ها خودداری می‌کند، بازار معمولاً «سر و صدای هاوکیش» را نادیده می‌گیرد و شیب منحنی بازده را تخت‌تر می‌کند.

به‌عنوان معامله‌گران مشتقه، در هفته‌های پیش‌رو بهتر است سوگیری نزولی نسبت به دلار آمریکا داشته باشیم و در رالی‌ها به سمت ناحیه مقاومتی ۱۰۱.۰۰ به دنبال فروش باشیم. استفاده از فروش (Short) قراردادهای آتی DXY یا خرید اختیار فروش (Put) خارج از پول (OTM) با اهداف حمایتی ۱۰۰.۵۰ و ۱۰۰.۰۰، نسبت ریسک به بازده جذابی ارائه می‌دهد. توصیه می‌شود سطح ابطال (invalidation) سخت‌گیرانه تعیین شود و اگر DXY یک بسته‌شدن روزانه بالای ۱۰۱.۵۰ ثبت کرد، موقعیت‌های فروش بسته شوند.

پیامدها برای مشتقات نرخ بهره

با افت احتمال افزایش نرخ در سپتامبر از ۸۰٪ به حدود ۶۴٪، مشتقات نرخ بهره با سرعت در حال تعدیل هستند. می‌توان با ساختاردهی موقعیت‌های صعودی در قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاه‌مدت—مانند قراردادهای SOFR—از این وضعیت بهره برد، زیرا قیمت‌گذاری بازار برای نرخ نهایی (Terminal Rate) به سطوح پایین‌تر متمایل شده است. احتمال دو افزایش نرخ تا دسامبر از ۵۷٪ به ۴۲٪ سقوط کرده و تأیید می‌کند که مسیر کم‌مقاومت برای بازده‌های کوتاه‌مدت در حال حاضر نزولی است.

لازم است انتشار پیش‌روی Core PCE را که انتظار می‌رود از ۳.۴٪ به ۳.۳٪ سالانه کاهش یابد، در کنار GDP اولیه فصل دوم با برآورد ۲.۱٪ به‌دقت رصد کنیم. اگر عدد PCE مطابق این سناریوهای کاهش تورم (disinflationary) منتشر شود، تصمیم فدرال رزرو برای تثبیت را تقویت کرده و فشار بیشتری بر دلار وارد می‌کند. در مقابل، اگر انتظارهای تورمی چسبنده باقی بماند، احتمالاً جهش‌های موقتی در DXY رخ می‌دهد که باید آن‌ها را فرصت‌های مناسب برای ورود مجدد به موقعیت‌های فروش مشتقه تلقی کرد.