اسپیس‌ایکس (SPCX) روز دوشنبه ۱۰٪ سقوط کرد و افت خود را به سومین جلسه پیاپی رساند؛ پس از آن‌که با عرضه اولیه ۱۲ ژوئن در قیمت ۱۳۵ دلار، در سه جلسه نخست با سه رشد اولیه شروع کرده بود. این سهم سه‌شنبه هفته گذشته پیش از آن‌که در دوشنبه تا کف روزانه ۱۶۵.۰۰ دلار پایین بیاید، به رکورد ۲۲۵.۶۴ دلار رسیده بود؛ همزمان با تضعیف شاخص‌های مرجع آمریکا، به‌طوری‌که نزدک کامپوزیت تا اوایل بعدازظهر حدود ۱.۲٪ افت داشت، در حالی که S&P 500، ۰.۳٪ کاهش یافت و داوجونز صنعتی ۰.۳٪ رشد کرد. رالی ابتدایی سهم شامل رشدهای بیش از ۱۹٪ در هر یک از دو جلسه اول بود، حتی در شرایطی که توجه بازار به ریسک رقیق‌شدن (dilution) جلب شد؛ از جمله برآوردهایی که نشان می‌دهد «سهام شناور» می‌تواند طی سه ماه آینده حدود ۱,۰۰۰٪ افزایش یابد.

به‌طور جداگانه، شرکت اعلام کرد قراردادی مرتبط با xAI را نهایی کرده است که بر اساس آن استارت‌آپ Reflection AI تا سقف ۱۵۰ میلیون دلار در ماه برای اجاره چیپ‌های Nvidia GB300 پرداخت خواهد کرد؛ توافقی که می‌تواند تا سال ۲۰۲۹ ادامه یابد و تا سقف ۶.۳ میلیارد دلار درآمد ایجاد کند. برنامه زمان‌بندی پایان دوره قفل (lock-up) نیز از عرضه بیشتر حکایت دارد: حدود ۲۰٪ از سهام در اختیار افراد داخلی (insiders) قرار است در میانه آگوست و پس از نخستین گزارش درآمدی آزاد شود، ۱۰٪ دیگر در صورتی که سهم بالاتر از ۱۷۵ دلار بماند آزاد می‌شود، و سپس ۷٪ در هر یک از تاریخ‌های ۲۱ آگوست و ۱۰ سپتامبر آزاد خواهد شد؛ که می‌تواند سهام شناور را از حدود ۴٪ به حدود ۴۴٪ تا سپتامبر افزایش دهد. تیم هوران از اوپنهایمر، هدف قیمتی ۲۵۰ دلار را حفظ کرده و به هدف درآمدی ۱ تریلیون دلاری تا ۲۰۳۰ و ارزش‌گذاری ضمنی ۱۰ تریلیون دلاری در حدود ۱۰ برابر فروش اشاره می‌کند.

ریسک‌های آزادسازی سهام و پویایی بازار اختیار معامله

با توجه به نوسان‌پذیری بالای اسپیس‌ایکس (SPCX)، وضعیت فعلی را نوعی تقابل میان اخبار بنیادی قوی و یک فشار تکنیکال قابل‌توجه می‌بینیم. سهم بیش از ۲۵٪ از سقف خود عقب‌نشینی کرده، اما قرارداد جدید ۶ میلیارد دلاری حوزه هوش مصنوعی، یک جریان درآمدی قابل‌توجه در افق بلندمدت فراهم می‌کند. شاخص نوسان‌پذیری CBOE NASDAQ-100 (VXN) نیز تا ۲۹.۵ افزایش یافته و از نگرانی گسترده‌تر در بخش فناوری حکایت دارد؛ در مقایسه با VIX برای S&P 500 که در سطح ۱۹ قرار دارد.

مهم‌ترین عامل قابل رصد برای سه ماه آینده، آزادسازی پیش‌روِ سهام است. نگران افزایش شناوری از ۴٪ به ۴۴٪ تا سپتامبر هستیم، زیرا سرمایه‌گذاران اولیه ممکن است مشتاق شناسایی سود باشند. از نظر تاریخی، سهامی مانند متا (فیس‌بوک سابق) در سال ۲۰۱۲ در روز پایان نخستین دوره قفل عمده، بیش از ۶٪ افت کرد؛ که برای این نوع فشار عرضه‌محور، یک سابقه محسوب می‌شود.

به همین دلیل، معتقدیم خرید اختیار فروش (Put) با سررسیدهای اواخر آگوست یا سپتامبر، راهبردی محتاطانه است. این کار به ما امکان می‌دهد روی افت قیمت همزمان با قابل‌فروش شدن سهام جدید در بازار آزاد شرط‌بندی کنیم. این پوت‌ها می‌توانند نقش بیمه یا یک موقعیت مستقیم برای بهره‌برداری از فشاری داشته باشند که افزایش عرضه بر قیمت وارد می‌کند؛ حتی با احتمال بازآزمایی کف‌های پس از عرضه اولیه.

راهبردهای نوسان‌گیری و سناریوی صعودی

با این حال، جهش‌ودَفع‌های شدید قیمت به این معناست که نوسان ضمنی (Implied Volatility) بسیار بالاست و اختیارها را گران می‌کند. مشاهده کرده‌ایم که نوسان ضمنی اختیارهای SPCX حرکت‌های روزانه بیش از ۵٪ را قیمت‌گذاری می‌کند؛ بسیار بالاتر از سایر غول‌های فناوری. بنابراین، استرادل خرید (Long Straddle) — شامل خرید همزمان یک اختیار خرید (Call) و یک اختیار فروش (Put) با قیمت اعمال و سررسید یکسان — می‌تواند راهی مؤثر برای سود بردن از یک حرکت بزرگ قیمت در هر دو جهت باشد.

از سوی دیگر، قرارداد ۶ میلیارد دلاری را نمی‌توان نادیده گرفت و ممکن است موج جدیدی از خریداران نهادی را جذب کند که توان جذب فروش افراد داخلی را دارند. برای کسانی از ما که دیدگاه صعودی داریم، خرید اختیار خرید روشی برای شرط‌بندی روی بازگشت قیمت و عبور از سقف‌های قبلی است. با این حال، باید نسبت به پرمیوم‌های بالا محتاط باشیم؛ زیرا نقطه سر به سر را برای سودده شدن معامله بالاتر می‌برد.

برای مدیریت هزینه بالای اختیارها، استفاده از اسپردهای بدهکار (Debit) یا بستانکار (Credit) را نیز بررسی می‌کنیم. برای مثال، اسپرد اختیار فروش نزولی (Bear Put Spread) اجازه می‌دهد با هزینه کمتر از خرید مستقیم یک پوت، روی یک حرکت نزولی محدود شرط‌بندی کنیم. این راهبرد سقف سود بالقوه را محدود می‌کند، اما ریسک اولیه را به‌طور معنی‌داری کاهش می‌دهد؛ آن هم در شرایطی که به نظر می‌رسد تابستانی بسیار غیرقابل‌پیش‌بینی برای این سهم در پیش باشد.