AUD/USD برای سومین جلسه پیاپی به افت خود ادامه داد و در معاملات آسیا نزدیک 0.7130 معامله شد و کمی بالاتر از کف هفتگی روز قبل باقی ماند. دلار استرالیا تحت فشار است، چون بازارها انتظار خود از «سخت‌گیری بیشتر» بانک مرکزی استرالیا را کاهش داده‌اند (یعنی احتمال افزایش بیشتر نرخ بهره را کمتر می‌دانند)، در حالی که دلار آمریکا تقویت شده است. تورم استرالیا کاهش یافت؛ «شاخص قیمت مصرف‌کننده» یا CPI (معیار اصلی سنجش تورم) در آوریل نسبت به سال قبل به 4.2% رسید که از 4.6% در مارس کمتر است. این روند پس از داده‌های ضعیف بازار کار رخ داد؛ از جمله افزایش نرخ بیکاری و کاهش اشتغال، و باعث شد معامله‌گران تقریباً افزایش نرخ بهره در نشست ژوئن RBA را از قیمت‌ها حذف کنند.

تنش‌های ژئوپولیتیک نیز به حمایت از «گرین‌بک» (لقب دلار آمریکا) کمک کرد؛ پس از آنکه حملات آمریکا در ایران یک سایت نظامی را هدف گرفت و نیروهای آمریکا چندین پهپاد ایرانی را نزدیک تنگه هرمز ساقط کردند. قیمت نفت خام کمی برگشت، که نگرانی‌های تورمی را تقویت کرد و انتظار برای نرخ‌های بهره بالاتر در آمریکا را بالا برد. ابزار CME FedWatch (ابزاری که از قیمت معاملات آتی نرخ بهره، احتمال تصمیم‌های آینده فدرال رزرو را تخمین می‌زند) نشان داد احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر نزدیک 50% است و برای ژانویه 60% قیمت‌گذاری شده است. این شرایط به رشد «شاخص دلار آمریکا» (US Dollar Index؛ سنجه ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) تا سقف هفتگی جدید کمک کرد، در حالی که بازارها در انتظار آمار اولیه تولید ناخالص داخلی آمریکا و «شاخص قیمت PCE» برای گرفتن جهت بعدی هستند.

واگرایی سیاست‌های بانک‌های مرکزی و چشم‌انداز نزولی AUD/USD

با توجه به فشار ادامه‌دار بر AUD/USD، مسیر محتمل‌تر در هفته‌های آینده همچنان نزولی است. عامل اصلی، واگرایی سیاست پولی بانک‌های مرکزی است؛ بانک مرکزی استرالیا عملاً دست نگه داشته، اما فدرال رزرو همچنان «انقباضی/سخت‌گیرانه» است (یعنی برای مهار تورم، به حفظ یا افزایش نرخ‌های بهره تمایل دارد). این پس‌زمینه بنیادی، از دیدگاه نزولی برای این جفت‌ارز حمایت می‌کند.

داده‌ها نیز این نگاه را تأیید می‌کند؛ تورم فصلی اخیر استرالیا (CPI) 3.8% نسبت به سال قبل ثبت شد و این موضوع این برداشت را تقویت می‌کند که چرخه افزایش نرخ بهره RBA به پایان رسیده است. همچنین نرخ بیکاری ماه گذشته به 4.1% افزایش یافت؛ بنابراین بانک مرکزی دلیل زیادی برای افزایش بیشتر نرخ بهره ندارد. این وضعیت در تضاد با شرایط ایالات متحده است.

در آمریکا، «شاخص قیمت Core PCE» هفته گذشته (نسخه «هسته» یعنی بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی؛ و معیار ترجیحی فدرال رزرو برای تورم) 2.8% نسبت به سال قبل اعلام شد که همچنان بالاتر از هدف 2% باقی مانده است. در نتیجه، ابزار CME FedWatch اکنون احتمال 70% برای دست‌کم یک افزایش دیگر نرخ بهره به میزان 25 واحد پایه تا نشست سپتامبر نشان می‌دهد (واحد پایه یعنی یک‌صدم درصد؛ 25 واحد پایه = 0.25%). تنش‌های مداوم خاورمیانه نیز همچنان به جایگاه دلار به‌عنوان «دارایی امن» کمک می‌کند (یعنی در زمان ریسک و بحران، تقاضا برای آن بیشتر می‌شود).

راهبردهای مشتقه و ریسک رویدادهای کلیدی

برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهایی مثل اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، خرید «اختیار فروش» خارج از پول (Out-of-the-money put؛ یعنی اختیار فروشی که قیمت اعمال آن پایین‌تر از نرخ فعلی است و فقط در صورت افت بیشتر ارزشمند می‌شود) روی AUD/USD می‌تواند نسبت ریسک به بازده مناسبی برای موقعیت‌گیری جهت افت بیشتر باشد. هدف‌گذاری روی قیمت‌های اعمال نزدیک سطح روانی 0.7000 و سررسیدهای بازه ژوئیه تا اوت می‌تواند زمان کافی برای تحقق این سناریو بدهد. مزیت این راهبرد این است که «ریسک محدود» دارد (حداکثر زیان معمولاً همان مبلغ پرداختی برای اختیار است) و امکان بهره‌برداری از افت مورد انتظار را فراهم می‌کند.

«نوسان ضمنی» (Implied volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت می‌شود و انتظار بازار از شدت حرکت قیمت را نشان می‌دهد) با افزایش عدم‌قطعیت رو به رشد بوده است. این موضوع اختیارهای خریداری‌شده را گران‌تر می‌کند، اما هم‌زمان نشان می‌دهد بازار احتمال حرکت‌های بزرگ‌تر قیمت را جدی می‌گیرد. برای روش کم‌هزینه‌تر، می‌توان «اسپرد اختیار فروش نزولی» (Bear put spread؛ خرید یک اختیار فروش و هم‌زمان فروش یک اختیار فروش با قیمت اعمال پایین‌تر برای کاهش هزینه اولیه) را هم در نظر گرفت. در این حالت، مثلاً خرید اختیار فروش با قیمت اعمال 0.7100 و فروش اختیار فروش با قیمت اعمال پایین‌تر مثل 0.6950 انجام می‌شود تا «پرمیوم» یا حق‌بیمه پرداختی اولیه (هزینه خرید اختیار) کمتر شود.