بازارهای جهانی تحت‌تأثیر عقب‌نشینی تند نفت قرار گرفتند؛ پس از سه شب بدون حملات آمریکا-ایران، قرارداد WTI سپتامبر در روز جاری نزدیک ۷.۸٪ افت کرد (پس از آن‌که هفته گذشته را کمی بیش از ۸.۵٪ بالاتر به پایان رسانده بود). WTI در ۲۳ ژوئیه به ۹۳.۵۰ دلار رسید، پیش از آخر هفته تا حدود ۸۷.۷۰ دلار عقب نشست و سپس تا کمی بالاتر از ۸۲ دلار معامله شد؛ نقطه میانی رالی ماه نزدیک ۸۰.۳۰ دلار است. افت نفت خام به پایین آمدن بازدهی اوراق کمک کرد: بازدهی خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا چهار واحد پایه کاهش یافت و به نزدیک ۴.۶۳٪ رسید و بازدهی ۲ساله سه واحد پایه افت کرد و به ۴.۳۰٪ رسید؛ در اروپا نیز شاخص‌های معیار عمدتاً ۴ تا ۷ واحد پایه پایین‌تر بودند و گیلْت ۱۰ساله بریتانیا هفت واحد پایه کاهش داشت. تمایل به ریسک بهتر شد؛ استاکس ۶۰۰ اروپا حدود ۰.۷٪ رشد کرد و آتی‌های آمریکا ۱.۰٪ تا ۱.۶٪ افزایش یافتند؛ در همین حال CXMT در نخستین روز عرضه در شانگهای بیش از ۴۵۰٪ جهش کرد. طلا پس از رشد هفتگی ۱.۴٪، بالای میانگین متحرک ۲۰روزه خود نزدیک ۴۰۷۰ دلار باقی ماند و نقره نیز ادامه رشد تقریباً ۵٪ هفته گذشته را دنبال کرد، برای مدت کوتاهی از ۶۰ دلار گذشت و سپس به حدود ۵۹ دلار عقب نشست.

در بازار ارز، یورو در محدوده حدود ۱.۱۳۶۵ تا ۱.۱۴۳۵ دلار معامله شد؛ با سررسید اختیار معامله به ارزش ۱.۳ میلیارد یورو در ۱.۱۳۷۵ دلار و نزدیک ۱.۵ میلیارد یورو در ۱.۱۴۰۰ دلار. استرلینگ از نزدیک ۱.۳۳۰۰ دلار برگشت و تا حوالی ۱.۳۳۶۵ دلار تقویت شد. USD/CAD در بازه ۱.۴۰۷۰ تا ۱.۴۱۱۵ دلار کانادا نوسان کرد و دلار استرالیا تلاش کرد ۰.۷۰۰۰ دلار را پس بگیرد؛ در حالی که اختیارهایی به ارزش نزدیک ۶۰۰ میلیون دلار استرالیا در حوالی ۰.۷۰۳۰ دلار متمرکز بودند. USD/JPY از ۱۶۳.۳۵ ین پایین‌تر آمد، اما همچنان نزدیک سقف ۴۰ساله هفته گذشته حوالی ۱۶۴ ین باقی ماند؛ در شرایطی که نوسان ضمنی یک‌ماهه از حدود ۵.۹٪ به نزدیک ۶.۳٪ افزایش یافت. USD/CNH به حوالی ۶.۷۶۵۰ افت کرد، پس از آن‌که بانک مرکزی چین (PBOC) نرخ میانی را ۶.۷۹۱۱ تعیین کرد (در برابر ۶.۷۹۳۹). بازارهای نوظهور در هفته گذشته با پزوی کلمبیا (+۱.۳٪) پیشتاز بودند؛ سپس رئال برزیل (نزدیک +۱٪)، روبل (+۰.۶۰٪) و پزوی مکزیک (نزدیک +۰.۴٪). روپیه کمی بیش از ۰.۷٪ رشد کرد و به حدود ۹۵.۷۸۴۰ INR رسید و میانگین ۲۰روزه نزدیک ۹۵.۸۱ را آزمود؛ پس از اشاره به ورود سرمایه حدود ۳۲ میلیارد دلار از محل اقدامات با نرخ یارانه‌ای.

کانون داده‌ها شامل سفارشات کالاهای بادوام آمریکا است، پس از افت ۴.۵٪ ماه مه؛ سفارشات بوئینگ ۱۲۱ در برابر ۲۷ و تحویل‌ها ۶۴ در برابر ۶۰ گزارش شده است. انتظار می‌رود سفارشات هسته ۰.۹٪ رشد کنند (پس از ۱.۴٪)، در حالی که میانگین ماهانه ۱.۵٪ در نیمه نخست ۲۰۲۵ احتمالاً در نیمه نخست ۲۰۲۶ به حدود ۰.۹٪ کند می‌شود. GDP آمریکا در سه‌ماهه دوم با نرخ سالانه‌سازی ۲.۳٪ برآورد می‌شود (در برابر ۲.۱٪ در سه‌ماهه اول) و GDPNow رقم ۱.۷٪ را نشان می‌دهد. در مکزیک، مازاد تجاری از نزدیک ۹۲۰ میلیون دلار در ژانویه تا مه ۲۰۲۵ به ۵.۷۷ میلیارد دلار در ژانویه تا مه ۲۰۲۶ افزایش یافته و GDP سه‌ماهه دوم ۰.۶٪ نسبت به فصل قبل پیش‌بینی می‌شود (پس از ۰.۶٪- در سه‌ماهه اول). در سایر موارد، M3 منطقه یورو ۳.۳٪ سال‌به‌سال رشد کرد (در برابر ۳.۰٪ در مه)، شاخص فضای کسب‌وکار IFO آلمان به ۸۶.۶ افزایش یافت، قیمت‌های خدمات تولیدکننده ژاپن به ۳.۲٪ از ۳.۴٪ (بازنگری‌شده) کاهش یافت و سود صنعتی چین ۱۵.۱٪ سال‌به‌سال افزایش یافت (در برابر ۲۱.۱٪).

راهبردهای بازار در واکنش به نوسان

باید از افت تند قیمت نفت که نزدیک ۸٪ کاهش یافته و به حدود ۸۲ دلار در هر بشکه رسیده، برای اتخاذ موقعیت در جهت سردتر شدن انتظارات تورمی استفاده کنیم. از منظر تاریخی، افت ناگهانی هفتگی نفت خام با این ابعاد، معمولاً طی هفته‌های بعد بازدهی خزانه‌داری ۱۰ساله را ۱۰ تا ۱۵ واحد پایه دیگر پایین می‌کشد. پیشنهاد ما خرید اختیار خرید (Call) کوتاه‌مدت روی ابزارهای نماینده اوراق خزانه‌داری آمریکا است تا از این افت بازدهی بهره‌برداری شود؛ به‌ویژه با توجه به این‌که بازدهی ۱۰ساله همین حالا به ۴.۶۳٪ کاهش یافته است.

با در پیش بودن گزارش‌های درآمدی غول‌های فناوری مانند مایکروسافت، متا، اپل و AMD در این هفته، انتظار داریم نوسان در فضای اختیارهای سهام تشدید شود. این چهار غول فناوری بیش از ۱۵٪ از کل ارزش بازار S&P 500 را تشکیل می‌دهند و داده‌های تاریخی نشان می‌دهد هفته‌های اعلام درآمد آن‌ها می‌تواند نزدک را به‌طور متوسط ۲.۵٪ در هر جهت جابه‌جا کند. نوسان ضمنی برای شاخص‌های فناوری‌محور در حال حاضر این ریسک رویدادی را کمتر از واقع قیمت‌گذاری می‌کند؛ بنابراین استرادل یا استرَنگل خرید (Long Straddle/Strangle) روی QQQ را پیش از چهارشنبه معامله‌ای جذاب می‌دانیم.

معاملات کلیدی در بازارهای ارز

در بازار ارز، باید روی سررسیدهای سنگین اختیار معامله که یورو را نزدیک ۱.۱۴۰۰ دلار «میخ‌کوب» کرده تمرکز کنیم. فقط امروز، نزدیک به ۲.۸ میلیارد یورو اختیار بین ۱.۱۳۷۵ تا ۱.۱۴۰۰ دلار سررسید می‌شود که حرکت قیمت را به‌شدت محدود نگه می‌دارد. توصیه می‌کنیم استرادل‌های کوتاه‌مدت را پیرامون قیمت اعمال ۱.۱۴۰۰ دلار بفروشیم تا پرمیوم دریافت شود؛ زیرا احتمال زیادی دارد نرخ نقدی تحت اثر این بلوک‌های بزرگ بهره باز، در همین محدوده لنگر بیندازد.

برای ین ژاپن، باید خود را برای احتمال اقدام بانک مرکزی آماده کنیم، زیرا ارز نزدیک ۱۶۳.۳۵ ین قرار دارد؛ اندکی پایین‌تر از کف ۴۰ساله. هرچند انتظار غالب این است که بانک مرکزی ژاپن فعلاً تغییری ندهد، اما مداخلات تاریخی موجب جهش‌های ناگهانی ۳۰۰ تا ۵۰۰ پیپی ین ظرف چند ساعت شده‌اند. با قرار داشتن نوسان ضمنی یک‌ماهه در سطح نسبتاً پایین ۶.۳٪، خرید اختیار فروش (Put) خارج از پول (Out-of-the-Money) روی USD/JPY پوشش ریسکی ارزان در برابر افزایش تهاجمی نرخ یا مداخله ارزی ناگهانی فراهم می‌کند.

در نهایت، باید به معامله دلار استرالیا نگاه کنیم، در حالی که برای حفظ سطح ۰.۷۰۰۰ دلار تقلا می‌کند. با سررسید اختیارهایی به ارزش ۶۰۰ میلیون دلار استرالیا در ۰.۷۰۳۰ دلار امروز، هر تلاش برای شکست صعودی با مقاومت فنی سختی روبه‌رو است. ترجیح ما ثبت سفارش‌های محدود کوتاه‌مدت برای فروش دلار استرالیا نزدیک ۰.۷۰۳۰ است، با هدف بازگشت قیمت به سمت حمایت ۰.۶۹۶۰.