بخش زیادی از تمرکز این آخر هفته بر سخنرانی کلیدی آقای وارش در جکسون هول است؛ جایی که انتظار می‌رود توجه‌ها بر نحوه صورت‌بندی موضع فدرال‌رزرو درباره تورم و رابطه آن با رویکرد وزیر خزانه‌داری، بسِنت، نسبت به بازدهی‌ها و بازخریدها متمرکز شود. در میان مخاطبان، دیگر اعضای FOMC نیز حضور دارند و گفته می‌شود تورم بیش از پنج سال است که بالاتر از هدف ۲ درصدی قرار دارد. موضوع دومِ برجسته‌شده، احتمال بازسازی ساختار فدرال‌رزرو است؛ از جمله کاهش ترازنامه. زمینه بازار هم مطرح شد: «دیلی‌شات» نوشت S&P 500 پس از سخنرانی جکسون هولِ رئیس فدرال‌رزرو به‌طور میانگین ۱.۰۳٪ حرکت مطلق داشته، در برابر ۰.۶۳٪ در سایر جلسات ماه اوت؛ و واکنش‌های نزولی «تیزتر» توصیف شده‌اند.
در این یادداشت آمده بود که انتشار آن برای بیش از یک هفته تا ۱۱ سپتامبر متوقف می‌شود و هنگام ارزیابی اصلاح‌ها به سیگنال‌های تکنیکال مانند MACD و کانال‌های قیمتی ارجاع داده بود. در بخش ارزها، پیشنهاد شده بود دلار «باید» تضعیف شود اگر سایر بانک‌های مرکزی نرخ‌ها را بالا ببرند و فدرال‌رزرو در نشست سپتامبر ثابت نگه دارد؛ با این حال اضافه کرده بود که پیام‌رسانی پیشِ‌رو از سوی وارش و بسِنت می‌تواند این چشم‌انداز را تغییر دهد. در افق دورتر، به بازآرایی ژئوپلیتیک در خاورمیانه اشاره کرده و استدلال کرده بود که این موضوع می‌تواند ریسک‌گریزی را افزایش دهد و در بازه ۶–۱۲–۲۴ ماهه به نفع دلار عمل کند.
نوسان جکسون هول و استراتژی معاملاتی
امروز با دقت جکسون هول را زیر نظر داریم؛ زیرا رئیس فدرال‌رزرو، کوین وارش، سخنرانی حساس خود را در فضایی ارائه می‌کند که تنش علنی با وزیر خزانه‌داری، اسکات بسِنت، بر سر مدیریت بازدهی‌ها و بازخریدها وجود دارد. معامله‌گران مشتقه باید خود را برای نوسان فوری آماده کنند؛ چرا که داده‌های تاریخی نشان می‌دهد S&P 500 پس از سخنرانی کلیدی جکسون هول به‌طور میانگین ۱.۰۳٪ حرکت مطلق دارد، در حالی‌که این عدد در جلسات معمول اوت تنها ۰.۶۳٪ است. با توجه به اینکه تورم اکنون بیش از پنج سال پیاپی سرسختانه بالاتر از هدف ۲ درصدی مانده، حاشیه خطای سیاست‌گذاری به‌شدت ناچیز است.
با این چیدمان، توصیه می‌کنیم معامله‌گران مشتقه برای بهره‌گیری از شکست قیمتی اجتناب‌ناپذیر—صرف‌نظر از جهتی که وارش اتخاذ می‌کند—از «استرادل» یا «استرنگل» خرید (Long Straddle/Long Strangle) روی SPY و QQQ استفاده کنند. نوسان ضمنی (Implied Volatility) معمولاً بلافاصله پس از سخنرانی فشرده می‌شود، بنابراین زمان‌بندی ورود به این اختیارها همه‌چیز است. همچنین باید MACD را در نمودارهای روزانه از نزدیک رصد کنیم تا مشخص شود اصلاح یا پول‌بک پس از سخنرانی از چه زمانی شروع به از دست دادن مومنتوم می‌کند.
ریسک ارزی و پیامدهای ژئوپلیتیک
دلار آمریکا در کوتاه‌مدت چیدمان دشواری دارد؛ زیرا سایر بانک‌های مرکزی بزرگ هنوز از احتمال افزایش نرخ‌ها صحبت می‌کنند، در حالی که انتظار می‌رود فدرال‌رزرو در سپتامبر نرخ‌ها را بدون تغییر نگه دارد. با این حال، اگر وارش یا بسِنت امروز یک «غافلگیری سیاستی» رو کند، ممکن است نوسان‌های تند و ناگهانی در جفت‌ارزهای USD/EUR و USD/JPY ببینیم. معامله اختیارهای ارزی کوتاه‌مدت به ما اجازه می‌دهد در برابر این تغییرات ناگهانی سیاستی پوشش ریسک بگیریم، بدون آنکه با نویز بازار نقدی (Spot) از موقعیت بیرون رانده شویم.
در چند هفته آینده، نمی‌توان وخامت چشم‌انداز ژئوپلیتیک در خاورمیانه را نادیده گرفت؛ موضوعی که تغییرات ساختاری در ائتلاف‌های جهانی ایجاد می‌کند. افزایش ریسک جهانی همیشه به «فرار به سمت دارایی امن» منجر می‌شود که از نظر تاریخی به نفع دلار آمریکا و طلا تمام شده است. معامله‌گران مشتقه می‌توانند برای پوشش کلان (Macro Hedge) به‌دنبال ساخت موقعیت‌های بلندمدت LEAPs روی ETFهای طلا باشند یا سوگیری صعودی نسبت به شاخص دلار (DXY) را حفظ کنند.
