رویترز اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، را در گفت‌وگو با فایننشال تایمز گزارش کرد. او گفت آمریکا می‌تواند «نفت ایران را بردارد» و می‌تواند مرکز صادرات ایران در جزیره خارک را تصرف کند. او گفت جزیره خارک را می‌توان «خیلی راحت» گرفت و ایرانی‌ها آنجا دفاعی ندارند. او همچنین گفت تعداد نفت‌کش‌های با پرچم پاکستان که ایران اجازه عبورشان از تنگه هرمز را داده، دو برابر شده و به ۲۰ رسیده است.

سیگنال‌های متناقض و واکنش بازار

ترامپ گفت گفت‌وگوها با تهران «خیلی خیلی خوب پیش می‌رود» و ممکن است «به‌زودی» به توافق برسند. او گفت مذاکرات غیرمستقیم از طریق نماینده‌ها در حال پیشرفت است و می‌توان «نسبتاً سریع» به توافق رسید. جداگانه، وال‌استریت ژورنال دوشنبه به نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داد ترامپ در حال بررسی یک عملیات نظامی برای خارج کردن اورانیوم ایران است. وال‌استریت ژورنال گفت واشنگتن همچنین تلاش می‌کند ایران در مذاکره این مواد را تحویل بدهد تا از یک عملیات زمینی پرخطر جلوگیری شود. بازارها نشان دادند شاخص دلار آمریکا (DXY؛ عددی که ارزش دلار را در برابر چند ارز مهم می‌سنجد) نزدیک ۱۰۰٫۳۰ بود و در آن روز ۰٫۱۴٪ بالا رفت. نفت وست‌تگزاس اینترمدیت یا WTI (نوعی نفت خام معیار آمریکا) تا زمان نگارش ۱٫۴۰٪ رشد کرد و به ۱۰۰٫۴۰ دلار رسید. ما به سیگنال‌های متناقض سال ۲۰۲۵ نگاه می‌کنیم؛ زمانی که هم تهدید علیه زیرساخت‌های نفتی ایران مطرح شد و هم گفته می‌شد مذاکرات سیاسی خوب پیش می‌رود. این ترکیب حرف‌ها الگوی نوسان شدید شد و قیمت WTI را به بالای ۱۰۰ دلار برای هر بشکه برد. بازار آن زمان فهمید جهت حرکت بعدی قیمت بسیار نامطمئن است. ریسک واقعی همچنان روی تنگه هرمز متمرکز است؛ یک گلوگاه حیاتی برای تامین انرژی جهان (مسیر باریکی که بخش بزرگی از نفت و گاز باید از آن عبور کند و بسته شدنش عرضه را مختل می‌کند). نباید فراموش کرد حدود ۲۰٪ مصرف روزانه نفت جهان از این مسیر باریک عبور می‌کند. همین واقعیت جغرافیایی باعث شد تهدید به تصرف جزیره خارک، پایانه اصلی صادرات ایران (محل بارگیری و ارسال نفت برای صادرات)، جهش شدیدی در «نوسان ضمنی» در بازار اختیار معامله ایجاد کند (نوسان ضمنی یعنی میزان نوسانی که معامله‌گران از روی قیمت اختیارها برای آینده انتظار دارند).

جای‌گیری در اختیار معامله و روش‌های پوشش ریسک

امروز، با معامله شدن WTI نزدیک ۸۵ دلار برای هر بشکه، بازار نسبت به اوج‌های ترسِ ۲۰۲۵ آرام‌تر شده است. اما شاخص نوسان نفت خام CBOE یا OVX (شاخصی که از قیمت اختیارهای نفت، میزان نگرانی/نوسان مورد انتظار بازار را اندازه می‌گیرد) هنوز بالاست و حدود ۳۸ قرار دارد؛ یعنی خیلی بالاتر از میانگین‌های آرامِ زیر ۳۰ در سال‌های قبل. این یعنی معامله‌گران اختیار معامله هنوز احتمال قابل‌توجهی برای اختلال ناگهانی عرضه در هفته‌های آینده در نظر می‌گیرند. با این شرایط، ما خرید «اختیار خرید» با سررسید بلندمدت روی قراردادهای آتی نفت خام را پیشنهاد می‌کنیم (اختیار خرید یعنی حق خرید در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص؛ قرارداد آتی یعنی قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت از پیش تعیین‌شده). این روش اگر تنش‌ها دوباره بالا برود، از رشد احتمالی قیمت سود می‌برد و زیان را به مبلغی که برای اختیار پرداخت شده محدود می‌کند (حق‌بیمه یا پرمیوم؛ پولی که برای خرید اختیار می‌پردازید). ما اختیارهای خارج از پول را با قیمت اعمال نزدیک سطح روانی ۹۵ دلار مناسب می‌بینیم (خارج از پول یعنی در قیمت فعلی، اعمال اختیار سود فوری ندارد؛ سطح روانی یعنی عدد رُند که روی رفتار معامله‌گران اثر می‌گذارد). برای کسانی که درباره جهت حرکت مطمئن نیستند اما انتظار حرکت بزرگ دارند، از معامله روی نوسان استفاده می‌کنیم. این یعنی خرید «استرادل» (استرادل یعنی هم‌زمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش با همان قیمت اعمال و همان تاریخ سررسید می‌خرید). این موقعیت از جهش بزرگ قیمت به هر سمت سود می‌برد؛ همان سناریویی که با اظهارات متناقض ۲۰۲۵ هم‌خوان است. در نهایت، برای کسانی که سبد دارایی‌شان به هزینه انرژی حساس است، پوشش ریسک ضروری است. ما خرید «اختیار فروش» روی قراردادهای آتی برنت یا WTI را یک بیمه منطقی می‌دانیم (اختیار فروش یعنی حق فروش در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص). این کار از سناریویی محافظت می‌کند که در آن درگیری یا کند شدن گسترده اقتصاد باعث سقوط ناگهانی تقاضای جهانی نفت و قیمت‌ها شود.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید