عرضه پولی M2 چین در ماه آوریل نسبت به مدت مشابه سال قبل ۸.۶٪ افزایش یافت. انتظار بازار ۸.۵٪ بود.
رقم آوریل ۰.۱ واحد درصد بالاتر از پیشبینی بود. این داده، رشد سالانه M2 را نشان میدهد؛ M2 یک «شاخص گسترده پول» است، یعنی مجموع پول نقد در دست مردم و سپردههای بانکی (مثل سپردههای جاری و پسانداز) و برخی شبهپولها که میتواند سریع به پول تبدیل شود.
سیگنال نقدینگی و پسزمینه سیاستی
افزایش M2 بالاتر از انتظار در آوریل نشان میدهد بانک مرکزی چین همچنان در حال تزریق نقدینگی (یعنی وارد کردن پول و اعتبار بیشتر به سیستم بانکی و اقتصاد) است. هدف اصلی این رویکرد، حمایت از رشد اقتصادی و کاهش ریسکهای مالی است. احتمالاً این سیاست «حمایتی» ادامه پیدا میکند، بهخصوص چون رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده در اقتصاد) در سهماهه اول ۲۰۲۶ عدد نسبتاً پایین ۴.۸٪ بوده است.
مازاد نقدینگی معمولاً قیمت داراییها را بالا میبرد، بنابراین دیدگاه مثبتی نسبت به سهام چین ایجاد میکند. شاخص CSI 300 (شاخص ۳۰۰ شرکت بزرگ بورسهای چین) از کفهای فوریه ۲۰۲۶ تاکنون بیش از ۹٪ رشد کرده و تداوم حمایت سیاستی میتواند موج بعدی رشد را تقویت کند. میتوان خرید «اختیار خرید (Call Option)» را بررسی کرد؛ اختیار خرید نوعی قرارداد مشتقه است که حق (نه اجبار) خرید یک دارایی در قیمت مشخص و تا زمان مشخص را میدهد و از رشد قیمت بهره میبرد.
همزمان، افزایش عرضه پول معمولاً روی ارز داخلی فشار کاهشی میگذارد. به نظر میرسد تمرکز بانک مرکزی بیشتر روی رشد داخلی است، نه تقویت یوآن. بنابراین انتظار داریم یوآن برونمرزی (CNH؛ یوآنی که خارج از سرزمین اصلی چین معامله میشود) در برابر دلار آمریکا تضعیف شود و معاملهگران میتوانند راهبردهایی را بررسی کنند که از افزایش نرخ USD/CNH (یعنی بالا رفتن دلار به یوآن برونمرزی) سود میبرند.
این محرکها برای کالاهای صنعتی نیز مثبت است، چون چین بیش از نیمی از مس و سنگآهن جهان را مصرف میکند. با مرور اقدامات حمایتی ۲۰۲۳ میبینیم حتی وقتی تقاضای جهانی ضعیف بود، همین سیاستها باعث رشد قیمت مواد خام شد. گرفتن موقعیت روی قراردادهای آتی مس از طریق اختیار معامله میتواند اقدام محتاطانهای باشد؛ «قرارداد آتی (Futures)» توافق خرید/فروش در تاریخ آینده با قیمت مشخص است و «اختیار معامله» ریسک را محدودتر و مدیریتپذیرتر میکند.
